Column • Feyenoord moet nu durven ingrijpen

Afgelopen zondag werd dan eindelijk de zo felbegeerde tweede plek binnengehaald. De plek die garant staat voor acht nieuwe Champions League-wedstrijden tegen Europese topclubs en de plek die garant staat voor vele miljoenen. Miljoenen die meer dan welkom zijn. Dat is natuurlijk fantastisch: fantastisch voor de club, fantastisch voor de spelers en fantastisch voor het Legioen.

De tweede plek werd binnengesleept op de helaas zo herkenbare wijze waarop we Feyenoord al het hele seizoen hebben gezien. Na de zeer gelukkige en megabelangrijke overwinning in Sittard zou je verwachten dat de ploeg tot op het bot gemotiveerd en scherp aan de aftrap zou verschijnen. Niets was minder waar. Na één minuut lag de bal al achter onze Duitse keeper. Hier werden we nog even gered door de grensrechter, maar een minuut later was het alweer raak en deze tegengoal telde dus gewoon. Na luttele minuten liepen we dus alweer achter de feiten aan, net zoals we het hele seizoen achter de feiten hebben aangelopen. En dit onder de bezielende leiding van Robin van Persie.

Van Persie, die dit seizoen zo hoopvol was begonnen en ons de titel had voorgespiegeld. Ook had hij al snel achterhaald wat de oorzaak was van de vele blessures, dus dat was volgens hem ook al opgelost. Na de eerste reeks overwinningen begon de ellende in Alkmaar, waar tot de laatste seconden niets aan de hand leek te zijn, totdat het jonge talent Slory een domme fout maakte. Zoiets kan gebeuren en Van Persie beloofde hem alle steun, maar in de praktijk was het al snel klaar met Slory en vertrok hij via de achterdeur naar de Eagles. Steijn werd vanaf de start aangewezen als grote man en kreeg direct de aanvoerdersband om zijn arm, die hem in de winterstop ook meteen weer werd afgenomen, wat hem een flinke mentale dreun gaf. Rare beslissingen en onnavolgbare keuzes waren Van Persie niet vreemd.

De eerste weken maakte Van Persie dus nog wel een prima indruk. Iedereen gunde deze oud-Feyenoorder, die als voetballer een fantastische carrière heeft gehad en aan het einde zelfs nog een jaar bij Feyenoord liet zien waarom hij als speler tot de wereldklasse behoorde, ook een mooie carrière als trainer. Zijn aanpak leek op die van Slot en de spelopvatting in het begin ook. Zijn eigenwijsheid als speler had hij als trainer echter niet verloren.

Zijn eerste echt grote fout maakte hij in Braga door tegen ieders advies in te veel basisspelers niet op te stellen. Dit heeft de kansloze Europese uitschakeling ingeleid en daarnaast kreeg het massaal naar Portugal afgereisde Legioen een virtuele middelvinger. De fouten erna stapelden zich verder op en het voetbal werd wekelijks slechter. Wat opviel, was dat de spelers niet fit oogden, vaak zonder echt plan als los zand aan het jagen waren, de linies totaal niet op elkaar aansloten waardoor er vele gaten vielen en de blessures echt de spuigaten uit liepen. Er stond te vaak een futloos team zonder duidelijke spelopvatting en zonder vertrouwen.

Dieptepunt van al het blessureleed en alle zogenaamde “momentjes op de training” was het, ondanks interne afspraken en een smeekbede van de speler zelf, niet wisselen van de net van een hamstringblessure herstelde Read. Hij lag er door deze megablunder bijna de rest van het seizoen uit, met alle gevolgen van dien.

Terwijl vele deskundigen, sommige beleidsbepalers en de meeste supporters inmiddels wel klaar waren met Van Persie als trainer, kreeg hij van Toon van Bodegom en Dennis te Kloese de onvoorwaardelijke steun. Hun functioneren hing namelijk ook sterk af van het slagen van Van Persie als trainer. In de winterstop werden er nog enkele extra versterkingen binnengehaald en later werd zelfs Advocaat gevraagd om Van Persie wat trainers- en tactisch inzicht bij te brengen, want dat was tot dan toe blijkbaar niet gelukt door zijn assistenten.

De spelopvatting werd rigoureus omgegooid en we gingen het type voetbal spelen waar Van Persie zich na de nederlaag in Amsterdam nog zo sterk tegen had afgezet. De hand van Advocaat leverde vooral saai voetbal op met veel gelijke spelen. Maar om te overleven zou je daar tijdelijk mee kunnen leven. Om er echt alles aan te doen om die zo felbegeerde tweede plek binnen te halen, kun je dit nog voor korte tijd accepteren, maar dan ook echt niet langer dan dat.

Er is dit seizoen toch wel heel duidelijk geworden dat Van Persie op bijna alle vlakken als trainer zwaar tekortkomt, en zeker als trainer van een topclub als Feyenoord. Misschien zou een beginnende carrière bij zijn grote liefde Excelsior hem beter passen. Op tactisch gebied was het te vaak ondermaats, op mentaal gebied was het ook te zwak, zijn wissels waren soms onnavolgbaar en het was te gek hoe overspannen er werd gespeeld en hoe spelers elkaar verrot konden schelden, met onze Duitse keeper en tevens aanvoerder voorop.

Van Persie bleek ook al geen peoplemanager; elke mondige speler heeft de club inmiddels verlaten. Want met een type als Van Persie is samenwerking blijkbaar niet goed mogelijk. Dat belooft wat als er deze zomer weer diverse mondige spelers terugkeren naar 1908…

Het is nu de hoogste tijd om door te pakken. Als het goed is krijgen we een hele goede nieuwe algemeen directeur en gelukkig ook nog een hele goede technisch directeur. Laten zij als eerste onze trainer en zijn prestaties objectief beoordelen en daarna hun conclusie trekken. Dit zonder invloed van andere beleidsbepalers zoals Te Kloese, Van Bodegom en andere “fans” van de voetballer Van Persie.

Van Persie was namelijk groot als voetballer, maar ongeschikt als trainer en we kunnen niet nóg een seizoen alle randvoorwaarden proberen te scheppen puur om hem te laten overleven. Niemand is namelijk groter dan de club, en zeker Van Persie niet. Er is, alles afwegende, voor de nieuwe technisch en algemeen directeur maar één duidelijke conclusie mogelijk: Van Persie OUT!

Met rood-witte groet,

Roeland