Column • Je moet niet gek opkijken als Feyenoord nog kampioen wordt

De meeste Feyenoorders die ik spreek, vinden ze vreselijk. Interlandweekends. Twee weken zonder Feyenoord, zonder eredivisie en zonder Premier League of La Liga. Je moet het doen met FC Eindhoven-FC Emmen, Griekenland-Paraguay (vriendschappelijk!) of FC Twente-HERA United in de Eredivisie Vrouwen.

Wie er graag naar kijkt, doe dat vooral, maar mij doe je er geen plezier mee. Ik wil Feyenoord.

Ik had nog geluk dat ik vrijdag afspraken had in Rotterdam. 's Ochtends bij tattooshop The Office, tussendoor even langs De Kuip om de moeder aller stadions te feliciteren met haar 89e verjaardag, 's middags naar de fotoexpositie Rotterdam Photo 2026 op Katendrecht en tot slot brainstormde ik met spoken word artiest Christopher Blok over een gezamenlijk project.

Op zo'n dag in Rotterdam is Feyenoord er altijd. Bij Dudok aan de Meent geniet ik van koffie met appeltaart en vang ik een flard op van een gesprek over Feyenoord. Op Katendrecht hangt aan een woning aan de Sumatraweg een Feyenoord-vlag. Die hangt daar altijd. Tijdens mijn lunch bij De Beren aan de Veranda nemen twee mannen plaats aan de tafel achter mij. Even later hoor ik hoe de ene man tegenover de andere man zijn beklag doet over het belabberde spel van Feyenoord.
"Ze doen maar wat. Het is voetbal op hoop van zegen."

Feyenoord-supporters hebben altijd meer geleefd van hoop dan van vertrouwen. Dit seizoen leven wij tussen hoop en vrees.
Voor de een is de hoop gevestigd op Robin van Persie en Dick Advocaat.
Een ander hoopt rond Pasen op de wederopstanding van Raheem Sterling, onze zwarte Verlosser.
Allemaal hopen we dat Feyenoord de tweede plaats in handen houdt en vrezen we het ergste.

Terwijl ik wacht op mijn boerenomelet, scroll ik op mijn telefoon. Ik lees over 'paspoortgate' en dat dit mogelijk betekent dat Tjaronn Chery (NEC) op 12 april niet zal spelen tegen Feyenoord. Alle beetjes helpen.

Dan schiet het door mijn hoofd: hoe zal het nu zijn aan de overkant, in het Marathongebouw? Daar maakt huisjurist Joris van Benthem vast lange dagen. Eerst hoort hij van de beslissing van het CAF om Senegal twee maanden na het winnen van de Afrika Cup te beroven van de beker en deze toe te wijzen aan Marokko. En dan nu 'paspoortgate' dat mogelijk betekent dat bij diverse clubs spelers onrechtmatig hebben meegespeeld.
Dat is kaasje voor Joris. Met zijn tong tussen de tanden pluist hij dagenlang de selecties uit van al onze tegenstanders.

Zo krijgt dit Feyenoordloze weekend toch nog een rood-wit randje. Over die laatste zes wedstrijden maak ik me opeens geen zorgen meer. Komende zomer zorgt Joris Driepunter ervoor dat alle wedstrijden door de rechter met terugwerkende kracht worden beslist in het voordeel van Feyenoord. Daarmee is de tweede plaats verzekerd.

Je moet zelfs niet gek opkijken als Feyenoord nog kampioen wordt. Als Joris zich hier eenmaal in heeft vastgebeten, kan in juli zomaar eens worden besloten dat PSV de schaal moet inleveren en dat die maar één club toekomt: Feyenoord.

Het is te hopen dat Joris niet geblesseerd raakt.

Frans