Geen poespas maar bravoure, passie en reddingen: Wellenreuther staat er in de beslissende fase

Sommige wedstrijden worden beslist door doelpuntenmakers. Andere door een keeper die weigert te buigen. Terwijl Jordan Bos indruk maakte op een nieuwe positie linksvoorin en Anis Hadj Moussa met twee treffers de show stal, was het uiteindelijk Timon Wellenreuther die de drie punten in Rotterdam-Zuid hield.

Er wordt vaak gemopperd op zijn uittrappen en op zijn meevoetballende kwaliteiten. En ja, soms moeten we onze adem inhouden als hij een bal wil wegwerken en half onderuit glijdt. Maar laten we het hebben over wat écht telt: zijn reddingen.

Tegen Telstar hield Wellenreuther Feyenoord op de been met twee cruciale één-op-één reddingen. In de blessuretijd keerde hij opnieuw een inzet, waarna Jordan Lotomba zich in tweede instantie voor de bal gooide. En misschien wel de mooiste van de avond: een katachtige reflex op een schot richting de verre hoek, waarmee hij de 1-2 en dus een nieuwe achterstand voorkwam. Op de lijn staat hij er als een blok.

Van roulatie naar onbetwiste nummer één
De afgelopen seizoenen wisselde het onder de lat geregeld tussen Wellenreuther en Justin Bijlow, door blessures en trainersvoorkeuren. Begin dit seizoen werd Bijlow nog aangewezen als eerste keeper, maar hij was opnieuw niet wedstrijdfit. Wellenreuther mocht onverwachts toch weer zijn opwachting maken, en greep opnieuw zijn kans.

Inmiddels is Bijlow vertrokken en is er geen twijfel meer: Wellenreuther is de nummer één. Sterker nog, hij draagt nu de aanvoerdersband, overgenomen van Sem Steijn. Dat zegt alles over zijn status binnen de ploeg.

Pit, bravoure en verantwoordelijkheid
Ja, hij stormt soms iets te vaak zijn doel uit om zijn onvrede te tonen over een overtreding of een beslissing van de scheidsrechter. Ja, hij pakt als keeper misschien te veel gele kaarten. Maar is dat niet juist wat deze ploeg nodig heeft?

In deze fase van het seizoen heb je iemand nodig met bravoure. Iemand die in het hoofd van de tegenstander kruipt. Iemand die zich uitspreekt. Waar trainer Robin van Persie na de zwaarbevochten zege grotendeels positief was, sprak Wellenreuther klare taal.

“We hebben de drie punten, maar als je ziet hoe we spelen… we moeten doorhebben in welke situatie we zitten. We moeten alles geven voor deze club om elke week te winnen. We moeten de verantwoordelijkheid voelen om alles te geven. Het was vandaag niet goed genoeg, maar gelukkig hebben we opnieuw drie punten.”

Dat is leiderschap. Geen poespas, geen mooie praatjes. Gewoon benoemen wat beter moet.

Strijd om het miljardenbal
Feyenoord moet vol strijden voor de tweede plek, om directe plaatsing voor de UEFA Champions League af te dwingen. Het felbegeerde ticket voor het miljardenbal is cruciaal, zeker nu Nederland op de coëfficiëntenlijst is ingehaald door Portugal en België na een dramatisch Europees seizoen. Vanaf volgend jaar is dat extra ticket verdwenen.

Met vijf punten voorsprong op de concurrentie uit Amsterdam en Nijmegen is de marge er, maar het mag niet verslappen. Juist daarom is een keeper als Wellenreuther zo belangrijk. Zijn contract loopt tot 2028, hij draagt rugnummer 22 en straalt uit wat deze ploeg nodig heeft: passie, bravoure en betrouwbaarheid.

Daarnaast zien we steeds vaker dat hij het spel wil versnellen en direct de counter zoekt. Dat brengt risico met zich mee, maar ook lef. En lef heb je nodig in deze fase.

Als Wellenreuther deze lijn doortrekt en Feyenoord met zijn reddingen blijft loodsen door de beslissende weken, kan hij weleens een doorslaggevende factor worden in de strijd om directe plaatsing voor de Champions League. Soms heb je geen perfecte keeper nodig. Soms heb je gewoon de juiste nodig.