Hoe Givairo Read opnieuw geblesseerd raakte: "Dan gaan trainers in de overlevingsstand"
De tweede hamstringblessure van Givairo Read roept bij Feyenoord en zijn entourage vooral medische vragen op, dat meldt het Algemeen Dagblad. De negentienjarige rechtsback keerde na bijna twee maanden afwezigheid terug in de basis tegen sc Heerenveen, maar liep in de slotfase opnieuw dezelfde blessure op. Dat gebeurde terwijl hij volgens eerdere communicatie maximaal zestig minuten zou spelen. Read bleef echter negentig minuten op het veld staan en moest uiteindelijk strompelend worden gewisseld, met opnieuw een wekenlange absentie tot gevolg.
Juist die beslissing zorgt voor verbazing, omdat Feyenoord beschikt over een uitgebreide medische en performancestaf. In de dug-out zaten die middag zes specialisten die spelers realtime monitoren op belasting en risico’s. Preventie is daarbij minstens zo belangrijk als behandeling: met data en individuele schema’s wordt normaal gesproken nauwkeurig bepaald hoe lang een speler verantwoord kan spelen, zeker na een hamstringblessure, die bekendstaat om het hoge risico op herhaling bij overbelasting.
Binnen het betaald voetbal adviseren sportartsen bij dit soort blessures doorgaans een maximale speeltijd van ongeveer een uur. Hoe langer een speler na zijn rentree op het veld staat, hoe groter de kans op een nieuwe scheur of verrekking. Dat maakt de situatie rond Read extra gevoelig, temeer omdat hij niet alleen sportief belangrijk is, maar ook een potentiële miljoenenverkoop vertegenwoordigt. Blessures kunnen directe gevolgen hebben voor zijn marktwaarde en de timing van een transfer.
De kern van het debat ligt bij de communicatie tussen trainer en medische staf. Zowel het AD als NRC meldde dat de medische staf had geadviseerd Read na zestig minuten te wisselen. Trainer Robin van Persie sprak later echter van een ‘collectief besluit’. In het moderne voetbal heet dat Shared Decision Making: trainer, sportarts en speler nemen gezamenlijk verantwoordelijkheid. In theorie voorkomt dat eenzijdige schuld, maar in de praktijk schuurt het regelmatig, zo ook bij Feyenoord.
Sportwetenschapper Caroline Bolling (Amsterdam UMC) vertelt tegenover het AD dat goede communicatie tussen trainer en arts cruciaal is om blessures te beperken. "Hoe beter trainers en dokters communiceren, hoe minder spelers afwezig zijn door blessures. Maar voor die communicatie is vaak een vertrouwensrelatie nodig. De trainer moet de arts respecteren en andersom. Daar is vaak tijd voor nodig. En die is er niet altijd in het voetbal."
Wat ook meespeelt, zijn de sportieve resultaten vervolgt Bolling. "Zolang het goed gaat, is er minder discussie tussen de trainer en de medische staf", zegt Bolling. "In dat geval is het makkelijker om bijvoorbeeld een goede speler te wisselen." Dat verandert als de prestaties onder druk staan. In dat geval wordt het advies van een arts nog weleens genegeerd. "Dan gaan trainers in de overlevingsstand."
In het geval van Read speelt ook zijn leeftijd een rol. Als jongste speler op het veld kan de drempel om zelf grenzen aan te geven hoog zijn. Het resultaat is opnieuw zes weken revalidatie en wederom acht gemiste wedstrijden.