Is de Feyenoord-selectie sterker geworden?

Afgelopen week brachten we uitgebreid in kaart hoe de Feyenoord-selectie sinds het einde van vorig seizoen is veranderd. Daarbij kwamen ook de spelers aan bod die terugkeerden van een verhuurperiode en inmiddels opnieuw tijdelijk of definitief zijn vertrokken. Sindsdien heeft Feyenoord geen nieuwe speler aangetrokken, maar wel afscheid genomen van Anel Ahmedhodžić. De centrale verdediger vertrok naar Burnley, waardoor er opnieuw ruimte in het salarishuis is ontstaan. De vraag is nu vooral wat al die mutaties sportief hebben opgeleverd. Is de selectie van Giovanni van Bronckhorst op dit moment sterker dan de groep waarover Robin van Persie vorig seizoen beschikte?

Ernst moet Wellenreuther doen vergeten
Onder de lat heeft Tjark Ernst de plaats ingenomen van Timon Wellenreuther. De Duitser werd voor circa één miljoen euro aan VfL Wolfsburg verkocht, waarna Feyenoord ongeveer vijf miljoen euro investeerde in zijn jongere landgenoot. Wellenreuther beschikte over veel ervaring. Ernst is jonger en heeft nog volop ontwikkelingsmogelijkheden. Of Ernst sportief direct een verbetering is, valt na enkele officiële wedstrijden nog niet vast te stellen.

Read nog steeds onze beste rechtsback
Givairo Read is, mits fit, overduidelijk de eerste keuze als rechtsback. Vorig seizoen ontstonden er echter problemen toen zowel Read als zijn voornaamste vervanger Bart Nieuwkoop met blessures kampte. Met Jordan Lotomba als enige andere volwaardige optie was de spoeling dun. Feyenoord onderkende dat probleem en trok tijdens de winterstop Mats Deijl aan. Sindsdien is er op deze positie niets veranderd.

Van Bronckhorst beschikt met Read, Nieuwkoop, Lotomba en Deijl over vier rechtsbacks. Ook Jeremiah St. Juste kan er indien nodig spelen. Dat is nu te veel van het goede. Zeker omdat Read de onbetwiste eerste keuze is en de overige spelers daardoor maar beperkt uitzicht op speeltijd hebben. Een vertrek van één of mogelijk zelfs twee rechtsbacks ligt daarom nog altijd voor de hand.

Mármol brengt de gewenste balans
Dennis te Kloese stond vorig jaar voor de moeilijke opdracht om het vertrek van Dávid Hancko op te vangen. Een gelijkwaardige linksbenige opvolger kwam er niet. Malcolm Jeng werd later gehuurd, maar scheurde al tijdens zijn tweede wedstrijd zijn achillespees en kwam daarna niet meer in actie.

Dévy Rigaux hoopt met Mika Mármol wel een waardige opvolger te hebben gevonden. De Spanjaard is linksbenig, comfortabel aan de bal en beschikt nog over voldoende ontwikkelingsmogelijkheden. Daarmee brengt hij een eigenschap die vorig seizoen in het centrum van de verdediging werd gemist.

Aan de rechterkant heeft Feyenoord juist meer dan voldoende mogelijkheden. Tsuyoshi Watanabe, Thomas Beelen, Jeremiah St. Juste, Thijs Kraaijeveld en Neraysho Kasanwirjo kunnen allemaal als rechtsbenige centrumverdediger uit de voeten.

Watanabe en Ahmedhodžić vormden vorig seizoen lange tijd het centrale duo. Ahmedhodžić behoorde tijdens de eerste twee competitiewedstrijden niet tot de wedstrijdselectie. en vertrok vervolgens naar Burnley. Dat een vaste waarde van vorig seizoen inmiddels kon worden verkocht zonder dat Feyenoord direct een vervanger nodig heeft, zegt iets over de toegenomen concurrentie.

Die concurrentie moet nog verder groeien wanneer Beelen terugkeert. Kraaijeveld ontwikkelt zich ondertussen stormachtig en ook St. Juste kan centraal achterin worden ingezet. Achter Mármol klopt bovendien Tijme Wessels op de deur. Het linksbenige talent kan zowel centraal als op de linksbackpositie spelen. Ten opzichte van vorig seizoen oogt het centrum daardoor evenwichtiger en sterker bezet.

López vangt het gemis van Bos op
Op linksback beschikte Van Persie vorig seizoen met Gijs Smal en Jordan Bos in principe over twee uitstekende mogelijkheden. Beiden kwakkelden echter met blessures. Smal was langdurig afwezig, terwijl Bos meerdere keren wegviel maar doorgaans relatief snel terugkeerde. Wanneer beiden ontbraken, moest Van Persie regelmatig improviseren. Lotomba en Deijl werden op de linkerkant geposteerd, hoewel geen van beiden daar van nature speelt.

Bos komt naar verwachting voor de winterstop niet meer in actie. Smal hervatte begin augustus de groepstraining, maar liep kort daarna opnieuw een blessure op. Rigaux reageerde daarop door Javi López voor één seizoen te huren van Real Sociedad. Feyenoord bedong daarbij een koopoptie van zeven miljoen euro. Met López heeft Van Bronckhorst een natuurlijke linksback tot zijn beschikking zolang Bos en Smal ontbreken. Ook Mármol en Wessels kunnen daar in noodgevallen spelen. Een kwetsbare positie is daardoor van extra zekerheid voorzien.

Opnieuw een middenveld dat overloopt van kwaliteit
Het middenveld leek vorig seizoen haast over te lopen van kwaliteit. Van Persie beschikte op papier over Oussama Targhalline, Jakub Moder, Inbeom Hwang, Quinten Timber, Luciano Valente en Sem Steijn. De grote vraag was welke drie spelers hij zou opstellen wanneer iedereen fit was. In die luxueuze positie kwam de trainer nauwelijks terecht. Valente was vrijwel altijd beschikbaar, maar de andere middenvelders kampten regelmatig met fysieke problemen. Van Persie was vaak al blij wanneer hij drie volwaardige middenvelders kon opstellen.

Toen Timber na langdurig blessureleed terugkeerde, botste hij met Van Persie. De middenvelder wilde zijn aflopende contract niet verlengen en werd in januari verkocht aan Olympique Marseille. Door zijn blessure en winterse vertrek kwam hij in zijn laatste seizoen bij Feyenoord relatief weinig in actie. Ook Hwang is inmiddels vertrokken.

Met Targhalline, Moder, Valente en Steijn bleven vier middenvelders over. Daar zijn Charles Vanhoutte en de van FC Utrecht teruggekeerde Gjivai Zechiël bij gekomen. Zechiël heeft het elftal direct een impuls gegeven, terwijl Vanhoutte voor extra balans en controle zorgt.

Van Bronckhorst beschikt daardoor opnieuw over een middenveld dat overloopt van kwaliteit. Jeugdspeler Tobias van den Elshout heeft bovendien al bewezen dat hij op dit niveau mee kan. Moder is nog niet inzetbaar, terwijl Targhalline en Steijn hard werken om hun plaats in het elftal te heroveren.

Met Timber en Hwang heeft Feyenoord veel individuele kwaliteit verloren. Daar staat tegenover dat Zechiël en Vanhoutte direct van waarde zijn en de concurrentiestrijd is gebleven. De grote vraag is niet alleen wie de beste voetballers zijn, maar vooral hoeveel van hen gedurende het zware Champions League-seizoen daadwerkelijk beschikbaar blijven.

Meer concurrentie achter Ueda
Ayase Ueda is ook dit seizoen de eerste spits. Vorig jaar was Casper Tengstedt zijn voornaamste vervanger. Door de komst van Nacho Ferri en de ontwikkeling van Shaqueel van Persie is de Deen inmiddels gezakt in de pikorde. Hij mag uitkijken naar een nieuwe club.

Ferri is een ander type aanvaller dan Ueda en kan Feyenoord daardoor ook tactisch meer mogelijkheden geven. Van Persie heeft ondertussen belangrijke stappen gezet en lijkt steeds dichter bij een volwaardige rol in de eerste selectie te komen. De concurrentie in de spits is daarmee groter geworden. De situatie verandert echter volledig wanneer er een dusdanig hoog bod op Ueda komt dat Feyenoord besluit mee te werken.

Grote onzekerheid op de vleugels
Numeriek beschikt Feyenoord over voldoende vleugelaanvallers, maar Hadj Moussa is de enige die zich structureel als basisspeler en smaakmaker heeft bewezen. Op links is de situatie al langere tijd een stuk minder overtuigend. Met Luis Sinisterra, Oussama Idrissi en Igor Paixão was de positie jarenlang uitstekend ingevuld. De ideale opvolger van Paixão is nog altijd niet gevonden.

Vorig seizoen kreeg Leo Sauer de kans om zich te bewijzen, maar mede door verschillende blessures lukte het hem niet om een vaste waarde te worden. Hij is inmiddels verkocht aan VfB Stuttgart. Van Persie dacht met Raheem Sterling alsnog de gewenste kwaliteitsimpuls te hebben gevonden. De Engelsman kwam transfervrij en tekende voor een half jaar, maar wist in Rotterdam onvoldoende fit te worden om structureel het verschil te maken. Ook hij is vertrokken.

Het is nu vooral aan Gaoussou Diarra om zich te bewijzen. De aanvaller heeft zijn draai echter nog niet gevonden. Ook Gonçalo Borges blijft worstelen met zijn vorm en rendement. Luka Ivanušec is teruggekeerd, maar hij mag vertrekken. Feyenoord heeft op de vleugels dus voldoende namen, maar nog onvoldoende zekerheid. Zolang een overtuigende linksbuiten ontbreekt, blijft de voorhoede de zwakste linie van de selectie.

Verdediging staat, maar wie maakt de doelpunten?
Van Bronckhorst liet vrijdag tijdens de persconferentie weten tevreden te zijn over de bezetting van zijn verdediging. Met de komst van López lijkt die linie inderdaad compleet. Ook het middenveld oogt sterk, breed en momenteel grotendeels fit.

De grootste vraagtekens staan voorin. Hadj Moussa en Ueda zijn de belangrijkste aanvallende smaakmakers, maar kunnen deze zomer allebei nog een lucratieve transfer maken. Zonder hen zou Feyenoord niet alleen twee basisspelers verliezen, maar ook een aanzienlijk deel van zijn individuele dreiging en doelpunten.

Een bekende voetbalspreuk luidt: kampioen worden is doelpunten maken. Juist daar ligt voor Rigaux tijdens de laatste weken van de transferperiode nog de grootste opdracht. Een goede linksbuiten is al noodzakelijk, maar wat gebeurt er wanneer ook Hadj Moussa of Ueda vertrekt?

Per saldo lijkt Feyenoord verdedigend sterker en breder te zijn geworden. Op het middenveld is kwaliteit vertrokken, maar daar zijn met Vanhoutte en Zechiël twee direct bruikbare spelers voor teruggekomen. De bezetting in de spits is verbeterd, terwijl de vleugelposities nog altijd onvoldoende overtuigen.

Of de volledige selectie daadwerkelijk sterker is geworden, hangt daardoor vooral af van de laatste mutaties in de voorhoede.

Doe mee aan onderstaande poll en licht je keuze toe in de reacties.