Kramers Column • Feyenoord kan niet alleen op kwaliteit vertrouwen
Wat een week voor Feyenoord. Vorige week schreef ik dat ik benieuwd was of deze ploeg zich kon meten op het hoogste niveau. Nou, dat is gelukt tegen Como. Wat een heerlijke wedstrijd. Een echte Champions League-avond in De Kuip, met een goede tegenstander en een fantastische wisselwerking met het publiek. Dat maakt Feyenoord zo mooi.
Zelfs supporters die niets met Feyenoord hebben, genoten ervan. Dan weet je dat je iets bijzonders hebt neergezet. De oudere generatie denkt terug aan Inter in 2002, de nieuwe generatie vertelt straks misschien wel over Como-thuis en die wereldgoal van Zechiël. Dat is toch prachtig? Alles wat Feyenoord mooi maakt, kwam woensdag naar voren.
En dan speel je een paar dagen later tegen Telstar. Van de Champions League in De Kuip naar Velsen-Zuid. Dat is nogal een verschil.
Onnodig moeilijk
Binnen dertig seconden op voorsprong komen en vervolgens ook de 0-2 maken: lekker, zou je zeggen. Maar daarna leek Feyenoord onbewust te denken dat het wel goed zou komen. Onnodig veel balverlies en Telstar kon veel te makkelijk de vrije man vinden. Met dank aan Koeman.
Je kunt best wat verder inzakken tegen zo’n ploeg, maar maak dan wel duidelijk op welk moment je druk wil zetten. Ze stonden maar een beetje in hun zone, zonder Telstar onder druk te zetten. Dan krijg je het, met alle respect voor Telstar, ook tegen dit soort ploegen lastig.
Maar als Hadj Moussa een paar keer de bal breedlegt in plaats van zelf voor de actie te gaan, staat het binnen een halfuur 0-3 en is de wedstrijd klaar. Dat lijken details, maar dat had wel betekend dat je een zorgeloze avond had gehad. Dat het spannend bleef, lag zaterdag veel meer aan Feyenoord dan aan Telstar.
Ik snap de keuzes van Giovanni van Bronckhorst om te rouleren. Jongens als Steijn, Kraaijeveld en Diarra willen zich bewijzen. Die moet je perspectief bieden, want je gaat ze nog nodig hebben.
Maar ik vond de mindere prestatie niet liggen aan de andere spelers. Hadj Moussa kan fantastisch voetballen, maar moet ook zijn verdedigende werk doen. Die liet Peersman constant lopen. Tja, dan krijg je geen druk op de tegenstander. En Zechiël dan. Die geeft een wereldbal op Read bij de 1-3, maar die schakelde zelf ook niet altijd om en maakte handgebaren als een medespeler een verkeerde bal gaf. Zag je dat gedrag ook tegen Como?
Dat is precies de valkuil. Feyenoord kan niet alleen op zijn kwaliteiten vertrouwen. Iedereen moet iedere wedstrijd bereid zijn om keihard te werken.
Dan de keeper, Tjark Ernst. Die weet zelf ook dat ‘ie een enorme ketser maakt. We moeten hem niet afrekenen op die fout, maar je mag wel kritisch blijven kijken naar wat hij brengt, bijvoorbeeld in de opbouw. Daarin voegt hij weinig toe. Als je het vergelijkt met Koeman aan de andere kant van het veld, is Koeman een verademing. Dan denk je wel even: wat als hij bij Feyenoord in het doel had gestaan? Bij een ploeg die zo veel de bal heeft, is een goed voetballende keeper ook wel lekker. Maar ik schrijf Ernst zeker niet af. Pas als die ketsers een patroon worden, moeten we aan een keeperswissel gaan denken.
Onder aan de streep overheerst bij mij het positieve gevoel. Feyenoord wint ook als het minder speelt. Dat is een kwaliteit. Kijk naar PSV: zij verliezen dit weekend uiteindelijk zo’n lastige wedstrijd. Hoe vaak hebben we wel niet gezien dat Feyenoord ook punten liet liggen wanneer PSV of Ajax verzuimden te winnen?
Natuurlijk had het tegen Telstar beter gemoeten. Maar Feyenoord wint van Como, van Telstar en loopt uit op PSV, AZ en FC Twente. Waar lullen we dan over?