Targhalline is de stille kracht van Feyenoord in de jacht op plek twee

In een fase waarin Feyenoord vooral zoekt naar houvast, stabiliteit en karakter, staat er ineens een middenvelder op die precies dat belichaamt. Targhalline wordt met de week belangrijker voor dit Feyenoord, en afgelopen weekend werd dat opnieuw duidelijk voor iedereen die nog twijfelde.

Waar niet iedereen zijn beste vorm te pakken had, stak hij er met kop en schouders bovenuit. Acht balveroveringen. 87 procent nauwkeurige passes. Meer dan de helft van zijn duels gewonnen. En dan het moment dat er écht toe deed: een loepzuiver schot, goed voor het enige doelpunt van de wedstrijd. Drie punten mee naar Rotterdam-Zuid, persoonlijk afgedwongen door de 23-jarige middenvelder.

Eerder dit seizoen schreef ik al over zijn elegantie en klasse. Over hoe hij ogenschijnlijk moeiteloos het spel leest en rust brengt in een elftal dat soms te gehaast oogt. Dat Feyenoord hem voor ‘slechts’ een half miljoen euro overnam van Le Havre, begint steeds meer op een meesterzet te lijken.

De enige échte nummer zes

Wat Targhalline extra waardevol maakt, is zijn profiel. Hij is de enige échte nummer zes in deze selectie. Een speler die niet alleen kan voetballen, maar ook denkt als controleur. Dat zag je terug tegen Utrecht: balveroveringen, positioneel sterk, altijd in de zone.

Maar hij brengt meer dan alleen defensieve zekerheid. Zijn strakke inspeelpasses versnellen het spel. Zijn indribbels breken linies open. Ook bij zijn doelpunt zag je dat terug: durven indribbelen, ruimte creëren en zelf afronden. Dat is moderne controle, verdedigen én het spel maken.

Ook Marokko ziet zijn waarde

Zijn ontwikkeling blijft niet beperkt tot De Kuip. Targhalline werd opgeroepen voor Marokko, nota bene het gastland van de Afrika Cup. In december en januari maakte hij deel uit van de selectie en kwam hij vooral als invaller in actie. In totaal speelde hij 88 minuten, waarvan 41 minuten in de verloren finale tegen Senegal. Toch maakte hij indruk. Marokkaanse fans waren positief over zijn optredens en zien in hem een middenvelder voor de toekomst.

Basisplaats of discussie?

De vraag is nu simpel: verdient hij een vaste basisplaats? Met concurrentie van Moder, Valente en Hwang is het middenveld druk bezet. Maar eerlijk is eerlijk: Targhalline heeft de laatste vier wedstrijden volledig gespeeld en oogt fysiek ijzersterk. Hij brengt balans, rust en rendement.

Misschien is het geen vraag meer óf hij moet starten, maar wie er naast hém moet spelen.

Hij ligt vast tot medio 2028. Feyenoord mag hopen dat dit nog maar het begin is. Want in de jacht op plek twee en dat felbegeerde Champions League-ticket, heb je spelers nodig die verantwoordelijkheid nemen. Die kalm blijven. Die vechten voor het team.

Targhalline laat zien dat hij zo’n speler is. En het zou zomaar kunnen dat hij dit seizoen uitgroeit tot dé sleutel in de strijd om Europees topvoetbal in De Kuip. Ongeacht welke directie er zit, welke trainer voor de groep staat of welk elftal er op het veld staat. Eén ding is zeker: deze jongen is er klaar voor. Alleen de vraag blijft: wordt dat door middel van een basisplaats, of moet hij het toch doen met invalbeurten?