Toon van Bodegom moet over zijn eigen schaduw heen stappen

Niemand is groter dan de club. En dat geldt in het bijzonder voor een echte club van het volk zoals Feyenoord. Elke speler, trainer en beleidsbepaler is per definitie een passant. Iemand die de eer heeft enkele jaren zijn stinkende best mag (!) doen om een positieve bijdrage aan de club te leveren. Voor de club wel te verstaan, en niet voor zichzelf. En dan is het weer tijd om te gaan met in het beste geval een flinke dosis eeuwige dank op zak. Want de club moet verder.

Met het vertrek van Dennis te Kloese ontstaan twee vacatures in de top van de Feyenoord-organisatie: die van Algemeen Directeur (AD), en van Technisch Directeur (TD). Hoe dat werkt? Sterk vereenvoudigd: de Raad van Commissarissen (RvC) benoemt de AD, de AD benoemt de TD en de TD gaat over de trainer. Dus het beste is als de RvC eerst een sterke AD aanstelt, en die kan het traject dan verder in gang zetten.

Tropenzomer op komst
En dat moet snel. Want er ligt een enorme bak werk te wachten. Natuurlijk moet eerst de tweede plaats veiliggesteld worden en daarmee het lucratieve Champions League-ticket. Dat is de absolute topprioriteit, omdat het succes van alle vervolgstappen daar sterk door beïnvloed wordt. En niet alleen financieel. Maar dat is pas het begin, want de nieuwe top van Feyenoord staat een tropenzomer te wachten. Enkele kroonjuwelen moeten verkocht worden (Read, Ueda, Hadj Moussa, Bos?), een hele batterij aan huurlingen komt in principe terug (inclusief Stengs, Zechiël, Ivanusec, Zerrouki) en de enorme selectie van 43 spelers moet op de schop. Daarbij is het doorselecteren van spelers die de kwaliteit of fitheid missen voor de Nederlandse top, of Europese subtop, noodzakelijk.

Looking for a unicorn
Aan wie kun je deze monsterklus toevertrouwen? Wie goed luistert, hoort maar één naam rondgaan: Robert Eenhoorn. Een man met een bewezen trackrecord, die heeft laten zien langdurig succes als leider te kunnen faciliteren. En een man met een Feyenoord-hart, die vanuit bescheidenheid en zakelijk inzicht werkt. Analytische denker met oog voor de mensenfactor. Alle ingrediënten die je graag bij een leider van een complexe voetbalorganisatie wil zien.

Maar er is een probleempje. Want het schijnt dat de voorzitter van de RvC, Toon van Bodegom, niet zo’n fan is van Eenhoorn. Vlak na de aanstelling van Van Bodegom als president-commissaris, in 2019, ging de naam van Eenhoorn als droomkandidaat voor de AD-functie ook al rond. “Dat is niet afgeketst, het is nooit concreet geweest”, zei Van Bodegom daar toen zelf over.

Over het graf heen
Van Bodegom gaat richting het einde van zijn tweede termijn, die volgend jaar afloopt. Zelf wil de toezichthouder er graag een derde termijn aan vastkoppelen. Dat kan slechts bij hoge uitzondering. De geluiden zijn dat de andere partijen daar vooralsnog niet echt warm voor lopen. Met name van de kant van de Vrienden van Feyenoord lijkt er weinig animo voor een verlenging. Concreet betekent dit dat de kans aanzienlijk is dat Van Bodegom, in het verlengde van zijn maatje Sjaak Troost die eerder dit jaar al terugtrad als technisch RvC-lid, over minder dan een jaar een deur achter zich dichttrekt.

Dat plaatst zijn rol bij de benoeming van de nieuwe AD in een nog scherper daglicht. Want wie is Van Bodegom om voor een benoeming te gaan liggen die iedereen wil, terwijl hij zelf binnen een jaar weg is? Waar houdt zijn rol als toezichthouder op, en komt hij te veel in het beleidsmatige vaarwater? Wanneer lever je nog een positieve bijdrage, en wanneer ben je eigenlijk over je spreekwoordelijke graf heen aan het regeren?

Een heel dun lijntje
Succesvolle mensen zijn vaak overtuigd van hun eigen talent en van de juistheid van hun eigen denkbeelden. Zelfvertrouwen, daadkracht, zelfbewustheid en vasthoudendheid zijn nu eenmaal belangrijke ingrediënten voor succes. Maar ze bewegen zich langs een heel dun lijntje en kunnen ook snel doorslaan. Zelfvertrouwen wordt dan overmoed, daadkracht verandert in drammerigheid, zelfbewustheid glijdt af in egocentrisme en vasthoudendheid krijgt de vorm van koppigheid. En die eigenschappen, die net aan de overkant van dat dunne lijntje wonen, leiden niet tot succes maar zijn zelfs juist schadelijk.

De belangrijkste eigenschap van een echte leider is om de grens te herkennen. Te weten met welke stap je net aan de verkeerde kant van het lijntje terechtkomt. Om te zien wanneer je niet meer vanuit de allerbeste intenties bezig bent om een positieve impact te maken, maar in feite gewoon een overmoedige drammerige egocentrische koppige oude man geworden bent. En dat is niet zo makkelijk als het lijkt, want het vraagt een enorm vermogen tot zelfonderzoek. Voor reflectie. En voor zuiverheid. En dat alles terwijl in het brein van zo’n persoon de positieve verhalen rondgaan.

“Je maakt de goede keuze.”
“Je moet vast blijven houden aan je idee.”
“Deze club heeft je nodig.”
“Laat je niet gek maken.”
“Ze praten zélf uit eigenbelang!”

Van Bodegom een echte leider?
Het is voor een buitenstaander vaak makkelijker de grens te zien. Want dit is nu eenmaal hoe het menselijk brein werkt. Probeer maar eens twee stappen achteruit te doen, als dit de verhalen in je hoofd zijn en je er volledig van overtuigd bent dat deze gedachten de waarheid zijn. Maar dit is nou precies waar de echt grote leiders zich in onderscheiden: die hebben dat vermogen wel. Die kunnen door de goedbedoelde verhalen van ons brein heen kijken, en onze echte rol in de bredere context zien.

We gaan in de komende maanden zien aan welke kant van de grens Van Bodegom zich beweegt. Of hij het dunne lijntje herkent en de kracht heeft aan de goede kant te blijven. Of hij het belang van de club vooropstelt en Feyenoord met Robert Eenhoorn aan het roer een flinke zet de goede kant op geeft.

We gaan zien of Van Bodegom een echte leider is of een overmoedige drammerige egocentrische koppige oude man.