Van den Elshout klopt nadrukkelijk op de deur: talent met lef, rendement en toekomst

De slotfase van het seizoen is aangebroken en bij Feyenoord draait alles om resultaat, punten en het veiligstellen van de tweede plek. In dat soort fases is er vaak weinig ruimte voor experimenten of jonge spelers, maar soms dient een talent zich zó nadrukkelijk aan dat het simpelweg niet meer te negeren valt. Tobias van den Elshout is daar momenteel misschien wel het beste voorbeeld van.

De 19-jarige aanvallende middenvelder uit Den Haag, die dit seizoen definitief de stap vanuit de jeugdopleiding naar het eerste elftal maakte, moest het lange tijd doen met korte invalbeurten. Toch viel daarin al snel op dat hij over een interessant pakket aan kwaliteiten beschikt: loopvermogen, snelheid, inzicht, techniek én een opvallend sterk fysiek voor zijn leeftijd. Eigenschappen die hem nu al onderscheiden en die doen vermoeden dat er nog veel rek in zijn ontwikkeling zit.

Waar hij bij Feyenoord vooral als 'tien' werd gebruikt, liet Van den Elshout ook zijn veelzijdigheid zien. Hij kan namelijk ook als controlerende middenvelder uit de voeten, maar werd recent bij Oranje Onder 19 zelfs als linksbuiten ingezet. En met succes, want in die rol maakte hij een verpletterende indruk door binnen een kwartier een hattrick te produceren. Zijn cijfers spreken boekdelen: zeven doelpunten in acht interlands. Dat onderstreept wat hij zelf ook al eens aangaf: hij heeft een neusje voor de goal.

Basisdebuut onder druk
Die ontwikkeling kwam afgelopen weekend in een stroomversnelling terecht toen hij zijn basisdebuut mocht maken in de topper tegen NEC. Opvallend genoeg gebeurde dat niet op zijn vertrouwde positie, maar opnieuw als linksbuiten. In een wedstrijd waarin de druk er vol op stond en een Champions League-ticket op het spel leek te staan, kreeg hij de voorkeur boven meer ervaren opties als Sterling, Borges en Diarra. Dat zegt iets over het vertrouwen van de staf, maar legt tegelijkertijd ook extra druk op de schouders van een jonge speler.

Van den Elshout leek daar echter weinig last van te hebben. Hij speelde een volwassen wedstrijd, was dreigend, zocht continu de diepte en liet zien dat hij zich niet verstopt in grote duels. Sterker nog, hij kreeg zelfs twee grote kansen en had eigenlijk minimaal één keer moeten scoren. Dat hij dat niet deed, is misschien het enige smetje op een verder zeer overtuigend optreden, maar tegelijkertijd hoort dat ook bij zijn leeftijd en ontwikkeling.

Fysiek en mentaal klaar voor meer
Wat misschien nog wel het meest indruk maakte, was zijn fysieke bijdrage. Hij hield het ruim tachtig minuten vol op een hoger niveau, iets wat zeker niet vanzelfsprekend is voor een speler die nog maar net komt kijken op dit podium. Pas in de slotfase moest hij zich laten vervangen, simpelweg omdat de tank leeg was. Een logisch moment, maar ook een bevestiging dat hij conditioneel en mentaal grote stappen zet.

Na afloop spraken zowel trainer Robin van Persie als zijn ploeggenoten lovend over zijn optreden, en dat is veelzeggend. Feyenoord heeft dit seizoen al vaker gezien dat jeugdspelers zich aandienen, met Thijs Kraaijeveld en Shaqueel van Persie als eerdere voorbeelden, maar Van den Elshout voegt daar nu een extra dimensie aan toe.

Vertrouwen geven of voorzichtig blijven?
De grote vraag richting de laatste wedstrijden van het seizoen is dan ook: durft Van Persie hem vaker te brengen en dus meer minuten te geven? In een fase waarin de druk maximaal is en elk punt telt, kiezen trainers vaak voor zekerheid. Tegelijkertijd kan juist een speler met lef, energie en onbevangenheid het verschil maken wanneer anderen verkrampen.

Wat in ieder geval duidelijk is, is dat Feyenoord opnieuw een talent in huis heeft dat staat te popelen om minuten te maken. Van den Elshout straalt vertrouwen uit, speelt zonder angst en laat zien dat hij klaar is om een volgende stap te zetten. Of dat al structureel gaat gebeuren, zal moeten blijken, maar één ding is zeker: deze naam gaan we de komende tijd nog vaak horen in De Kuip.