Van Marwijk openhartig over jonge Van Persie: ‘Ik moest hem straffen, maar genoot ook van hem’
Bert van Marwijk denkt nog geregeld terug aan de beginperiode van Robin van Persie bij Feyenoord. De voormalig trainer van de Rotterdammers gaf de toen piepjonge spits in februari 2002 zijn officiële debuut in De Kuip en zag direct dat hij met een uitzonderlijk talent te maken had. Tegelijkertijd merkte Van Marwijk al snel dat Van Persie niet de makkelijkste jongen was om in het gareel te houden.
In gesprek met Voetbal International vertelt Van Marwijk openhartig over de aanpak van jonge spelers en de verschillen in karakter. Volgens de oud-bondscoach bestaat er geen standaardhandleiding voor talenten. “Er zijn momenten dat je spelers over één kam moet scheren, maar je moet ook soms rekening houden met verschillen in karakter. En in kwaliteit”, geeft hij aan. “Je kunt individuen niet met elkaar vergelijken, Ihattaren niet met de jonge Van Persie. Robin was Robin.”
Van Marwijk zag veel van zichzelf terug in de jonge Van Persie, die in zijn eerste maanden bij Feyenoord regelmatig voor reuring zorgde. De spits stond bekend als eigenwijs, fel en niet bang om zijn mening te geven. Op trainingen botste hij geregeld met ploeggenoten en stafleden, simpelweg omdat hij de lat extreem hoog legde en vond dat dingen beter konden. Ook buiten het veld was Van Persie een jongen met temperament, die zich niet zomaar neerlegde bij beslissingen.
Buiten de selectie gehouden
“Ik liet hem debuteren bij Feyenoord. Herkende heel veel in hem. Ik was vroeger óók heel vervelend, op die leeftijd. Een paar keer heb ik hem moeten straffen, maar ik genoot tegelijkertijd van zijn kwaliteiten”, vertelt Van Marwijk. De trainer vond dat Van Persie te vaak ongeïnteresseerd overkwam en zich niet genoeg in dienst van het team opstelde. Zo besloot de trainer om Van Persie niet te gebruiken in de wedstrijd om de Europese Super Cup tegen Real Madrid in augustus 2002, wat de jonge speler stak.
De definitieve maatregel volgde na de uitwedstrijd tegen Fenerbahçe in de voorronde van de UEFA Champions League op 27 augustus 2002. Van Persie zou tijdens de warming-up laks zijn geweest, waardoor assistenten John Metgod en Mario Been besloten om Thomas Buffel in te laten vallen in plaats van hem. Na afloop vierde Van Persie de kwalificatie nauwelijks mee. Dat was voor Van Marwijk de druppel: hij stuurde hem uit de selectie en liet hem meetrainen met Jong Feyenoord.
Vertrek naar Arsenal
Toch bleef Van Marwijk vertrouwen houden in zijn pupil, juist omdat hij de immense kwaliteiten van de aanvaller zag. “Ik begreep wat hij deed. Maar als dat te veel afwijkt van je beleid en teamdiscipline, zul je toch moeten ingrijpen.” De verstandshouding viel niet te lijmen en al snel volgde een breuk. Van Persie leek onderweg naar PSV, maar zette uiteindelijk zijn carrière voort bij Arsenal.
Ook oud-Feyenoorder Danny Buijs, tegenwoordig trainer van Fortuna Sittard, begrijpt hoe lastig dat trainersvak soms kan zijn. Volgens hem draait het in zulke situaties vooral om timing en intuïtie. “Als het ten koste gaat van het resultaat. Maar je werkt vooral op gevoel.”
Van Marwijk onderschrijft dat volledig en benadrukt dat trainers vaak in een split second keuzes moeten maken. “Dat is het moeilijke van het vak: het is heel vaak spontaan reageren. En daarbij mag je niet te veel fouten maken.” Daarmee vat hij misschien wel perfect samen hoe hij destijds balanceerde tussen discipline en vrijheid bij een jonge, grillige maar geniale Van Persie.