AD zet vertrek in perspectief: "Het publiek zal denken: Troost wel, maar de rest niet?"
Vrijwel direct na de zwaarbevochte zege op Telstar, vloog er gisteravond laat nog een persbericht uit het Maasgebouw. Feyenoord meldde dat Sjaak Troost per direct stopt als lid van de Raad van Commissarissen van Feyenoord. Algemeen Dagblad zette haarfijn uiteen wat het vertrek van deze oer-Feyenoorder betekent.
Heel verrassend worden zijn opstappen niet genoemd. Binnen Feyenoord zijn meerdere bestuurders sterk gehecht geraakt aan hun positie en ook Sjaak Troost liet eerder doorschemeren dat hij graag actief bleef bij de club waar hij ooit in het eerste elftal speelde.
Hij was commissaris en nam tijdelijk de rol van technisch directeur op zich in een roerige periode, nadat trainer Giovanni van Bronckhorst, technisch directeur Martin van Geel en algemeen directeur Jan de Jong waren vertrokken.
Troost opereerde regelmatig onhandig, bijvoorbeeld in de kwestie rond Renato Tapia, die transfervrij wilde vertrekken. Troost wilde hem nog snel verkopen, maar Stam bleef hem gewoon opstellen. Troost zijn opmerking “Ik laat mij niet in de maling nemen door Tapia”, werd in supporterskringen een klassieker, helemaal omdat Tapia uiteindelijk toch gratis de deur uitliep. In de loop der jaren kreeg Troost veel kritiek, maar hij bleef steeds aan.
Zijn tweede termijn als commissaris zou begin 2027 aflopen; dan had hij sowieso moeten vertrekken. Nu kiest hij er zelf voor om eerder op te stappen, mede vanwege hoe moeizaam Feyenoord de periode na het succes onder Arne Slot heeft doorstaan.
Wat betekent zijn vertrek?
Er blijven nog vier commissarissen over: voorzitter Toon van Bodegom, met wie Troost altijd goed kon opschieten, en daarnaast Eelco Blok, Rob Tromp en Alexander van der Lely.
Tromp en Van der Lely vertegenwoordigen de Vrienden van Feyenoord en stonden kritisch tegenover Troost. Met zijn vertrek verschuift de machtsbalans enigszins in hun voordeel.
Wat houdt dat concreet in?
Waar Troost vertrekt, wil Van Bodegom juist aanblijven voor een derde termijn als commissaris. Dat is ongebruikelijk, maar mogelijk als het clubbelang dat rechtvaardigt.
Door het vertrek van Troost verliest Van Bodegom een belangrijke bondgenoot. Of dat invloed heeft op zijn ambitie om geen acht maar twaalf jaar voorzitter te blijven, is nog onduidelijk.
Geeft Troost met zijn vertrek een signaal af?
Zo wordt dat wel gezien. De oud-speler gaf zelf aan niet tevreden te zijn over de afgelopen twee jaar: hij erkent dat het sportief en bestuurlijk niet is verlopen zoals gehoopt en dat hij daar medeverantwoordelijk voor is.
Dat zegt indirect ook iets over de huidige leiding, met Dennis te Kloese als algemeen en technisch directeur en Robin van Persie als hoofdtrainer. Troost spreekt het niet expliciet uit, maar zijn vertrek in een zwakke periode van de club wordt ongetwijfeld zo geïnterpreteerd. Het publiek zal denken: Troost wel, maar de rest niet?
Wat betekent dit voor de positie van Van Bodegom en Van Persie?
Troost was geen voorstander van Brian Priske, de vorige trainer. Intern liet hij daar geen misverstand over bestaan en hij ging zelfs te ver door rond de wedstrijd tegen Bayern München in een businessunit al te suggereren dat Priske ontslagen zou worden.
Met Te Kloese botste hij eerder rond het vertrek van Priske. Die ruzie werd bijgelegd, maar volgens insiders was Troost ook over diens functioneren niet langer positief.
Met zijn vertrek verdwijnt een kritische stem uit de bestuurskamer, maar dat maakt de positie van de overige bestuurders niet automatisch sterker. De onvrede onder een deel van de supporters blijft. Spandoeken met de oproep dat Feyenoord afscheid moet nemen van Te Kloese, Van Persie en Van Bodegom spreken wat dat betreft boekdelen.
De naam van Troost werd ook vaak genoemd in dat rijtje. Nu hij vertrokken is, zal de aandacht waarschijnlijk nog nadrukkelijker op de anderen komen te liggen.