Bryan Linssen openhartig: "Bij Feyenoord schaamde ik me in het begin tijdens boodschappen doen"

Van de amateurvelden van Veritas in het Limburgse Neeritter tot magische Europese avonden in De Kuip. Bryan Linssen heeft een carrière achter de rug die draait om geduld, strijd en stap voor stap groeien. In gesprek met 1908.nl blikt de voormalig Feyenoorder uitgebreid terug op zijn route naar de top, zijn moeilijke beginperiode in Rotterdam en de wederopstanding onder Arne Slot.

Amateurvelden
Linssen groeide op in Neeritter, waar hij begon met voetballen bij Veritas. Zijn oudere broer was destijds talent bij VVV-Venlo en daardoor kwam Bryan al vroeg in aanraking met het profvoetbal.

''Mijn broer is tien jaar ouder dan ik. Mijn vader overleed vroeg, dus ik ging vaak met mijn moeder mee als mijn broer moest voetballen bij VVV. Daar begon ik eigenlijk altijd te voetballen.''

Toch koos Linssen er bewust voor om niet dezelfde route te volgen als zijn broer. ''Ik kon bij VVV blijven, maar ik wilde mijn eigen identiteit krijgen. Anders ben je altijd 'het broertje van.' Daarom ben ik uiteindelijk naar Fortuna Sittard gegaan.''

Bij Fortuna doorliep hij de volledige jeugdopleiding en maakte hij zijn debuut in het eerste elftal. Door de financiële problemen bij de club moest hij echter al snel vertrekken.

Via MVV en VVV naar de Eredivisie
Na een seizoen bij MVV Maastricht maakte Linssen alsnog de overstap naar VVV-Venlo, waar hij definitief doorbrak in de Eredivisie. ''In het begin vond ik die stap best moeilijk. Van de middenmoot in de Eerste Divisie naar de Eredivisie is gewoon groot. Ik moest echt wennen.''

Zijn loopbaan kreeg daarna steeds meer vorm: Heracles Almelo, FC Groningen, Vitesse en uiteindelijk Feyenoord. ''Ik had altijd een plan in mijn carrière. Iedere keer een stap maken, maar pas als ik er echt klaar voor was. Niet te vroeg.''

Bij Vitesse groeide Linssen uit tot aanvoerder en één van de meest bepalende spelers van de Eredivisie.

“Ik had het daar heel goed gedaan. Volgens mij ben ik drie jaar topscorer geweest en ik was aanvoerder. Toen Feyenoord kwam, voelde dat als de absolute top van Nederland.”

Advocaat wilde hem koste wat kost hebben
In de zomer van 2020 tekende Linssen transfervrij bij Feyenoord, midden in de coronaperiode. Dick Advocaat speelde daarin een grote rol. ''Advocaat heeft me vaak gebeld. Hij wilde dat het snel rondkwam. Hij vroeg steeds: waarom is het nog niet rond?''

Dat vertrouwen voelde Linssen direct. ''Feyenoord en Advocaat wilden me allebei heel graag hebben. Dat sprak veel vertrouwen uit.''

Schaamte
Toch verliep zijn start in Rotterdam allesbehalve makkelijk. Doelpunten bleven uit en de kritiek nam toe. ''Dat eerste halfjaar was één van de moeilijkste periodes uit mijn carrière.''

Voor het eerst kreeg Linssen te maken met de enorme druk die hoort bij Feyenoord. ''Bij Feyenoord ben je landelijk nieuws. Als je niet scoort, ben je in ieder programma en op iedere website de lul.''

Zelfs simpele dagelijkse dingen werden lastig. ''Ik ging boodschappen doen en dan schaamde ik me soms dat ik bij Feyenoord voetbalde. Ik had het gevoel dat iedereen dacht: kijk hem nou, die kan er niks van.''

Toch vocht hij zich terug. Een hattrick tegen sc Heerenveen vlak voor de winterstop veranderde alles. ''Die wedstrijd heeft me bevrijd. Daarna ging ik met een goed gevoel op vakantie en kwam ik ook anders terug.''

De revolutie van Arne Slot
Het echte keerpunt kwam een seizoen later, toen Arne Slot trainer werd van Feyenoord. Volgens Linssen veranderde werkelijk alles. ''Slot maakte direct duidelijk hoe hij wilde spelen. Hoge intensiteit, druk zetten, aanvallen en meteen omschakelen.''

Tijdens de eerste bespreking gebruikte Slot direct beelden van een Champions League-finale. ''Hij liet spelers zien die na een sprint vooruit direct weer terug sprintten. Dat was wat hij van ons verwachtte.''

De trainingen werden volledig ingericht op die speelstijl. ''Het ging niet om rondjes lopen zonder bal. Alles draaide om omschakeling. Daar werden we fit van.''

Die speelwijze paste perfect bij Linssen. ''Dat jagen, druk zetten, duels aangaan en irritant zijn voor verdedigers: dat is precies mijn spel.''

'Die wedstrijd tegen Atlético vormde ons'
Hoewel de start onder Slot moeizaam verliep, noemt Linssen één duel als het echte kantelpunt. ''Thuis tegen Atlético Madrid wonnen we met 2-1. Dat was de wedstrijd die ons gevormd heeft.''

Na een verhitte confrontatie vlak voor rust groeide het geloof binnen de selectie. ''Die overwinning gaf ons zoveel vertrouwen. Vanaf dat moment begon het echt te lopen.''

Het werd uiteindelijk het seizoen van de Conference League-finale.

Europese avonden
Linssen bewaart warme herinneringen aan de Europese campagne van Feyenoord. ''Die donderdagavonden in De Kuip waren magisch. Zodra je die tunnel uitloopt en 50.000 mensen helemaal gek ziet worden… dat gevoel vergeet je nooit meer.''

Vooral de sfeer in De Kuip maakte diepe indruk. ''Je voelt gewoon dat je gedragen wordt. Pijntjes verdwijnen meteen zodra je dat veld opstapt.''

Ook de uitwedstrijd tegen Olympique Marseille, voor de halve finale van de Conference League staat in zijn geheugen gegrift. ''Dat was complete chaos. Ik heb nog nooit mee gemaakt dat er politie was, en de supporters alles mochten doen wat ze wouden. In de fakkels bij de opkomst zat iets in waardoor je moeite kreeg met ademenhalen… dat heb ik nog nooit meegemaakt. Uiteindelijk lekker dat je naar de finale gaat!''

Feyenoord kampioen vanuit Japan
Na zijn sterke periode in Rotterdam vertrok Linssen in 2022 naar Urawa Red Diamonds in Japan. Achteraf bleef er één knagend gevoel hangen. ''Ik dacht eerlijk gezegd dat het bij Feyenoord niet meer beter ging worden dan dat Conference League-jaar.''

Maar toen Feyenoord een jaar later kampioen werd, voelde dat dubbel. ''Ik keek iedere wedstrijd vanuit Japan. Toen ze bleven winnen dacht ik wel: het zal toch niet dat ze kampioen worden zonder mij…''

Toch kijkt Linssen met trots terug op zijn buitenlandse avontuur. ''We wonnen de Aziatische Champions League en speelden het WK voor clubs. Dat zijn ervaringen die ik anders nooit had meegemaakt.'' Linssen is blij met het avontuur in Japan: ''Ik ben onder andere in Wuhan (China) geweest, waar corona begon. Ik zou daar niet zo snel op vakantie gaan, maar door dit buitenlandse avontuur heb ik toch meer van de wereld gezien.''
 

LITO B.V.
In de ochtend van het interview had Linssen nog een half uur gebeld met Jens Toornstra. Ook blikt hij terug op het inmiddels veelbesproken moment waarop Toornstra tijdens de bekerfinale van dit jaar plots opdook als 'grasmeester' in De Kuip. ''We hadden een appgroep aangemaakt voor een vrijgezellenfeest. Dat was rondom de halve finale van de beker. We hadden meerdere datums geprikt waarop Jens zou kunnen, en uiteindelijk viel die ene datum precies in het weekend van de bekerfinale. Dat was eigenlijk de enige waarop bijna iedereen kon.''

Linssen herinnert zich hoe de keuze uiteindelijk sportief werd ingehaald door de realiteit op het veld. ''Wij speelden die halve finale tegen PSV. En ja, PSV was dat jaar echt enorm sterk, ze domineerden de Eredivisie. We hadden in de competitie ook al van ze verloren. Dus eerlijk gezegd dacht ik: we hebben 20% kans dat we winnen.'' Toch liep het anders. ''Maar we wonnen die wedstrijd. Daardoor kon ik ineens niet naar dat vrijgezellenfeest. Uiteindelijk ben ik wel gegaan met de jongens die nog wel konden, want op zaterdag was het feest in Rotterdam en bleven ze allemaal slapen.'' 

Toen ontstond er een bijzonder idee. ''Ik vroeg wie er nog naar de bekerfinale wilde komen kijken. Uiteindelijk waren er acht gasten. Voor die acht heb ik kaartjes geregeld.''

Daar bleef het niet bij, vertelt Linssen lachend. ''Een vriend van Jens zei: 'Ik ken toevallig de grasmeester van De Kuip, misschien kan die iets regelen.' Toen dacht ik: dat ga ik proberen. En ik zei nog: dat gaat me niet lukken, maar ik ga het regelen.''

Tot zijn verbazing lukte het wel. ''En uiteindelijk stond hij daar gewoon, vlak voor de warming-up, op het veld als grasmeester. Echt fantastisch. Dat soort momenten maken het wel bijzonder allemaal.''

En over de toekomst van 'LITO B.V.': ''We zijn nog steeds aan het denken om daarmee iets te doen. Wij worden heel vaak aangesproken over LITO B.V.''

'Feyenoord is een club die mij echt raakt'
Ondanks zijn vertrek bleef Feyenoord diep in zijn hart zitten. ''Ik was al een beetje weg van Feyenoord voordat ik er speelde. Maar daarna ben ik echt supporter geworden.''

Een terugkeer sluit hij daarom zeker niet uit. ''Als speler niet meer, die tijd is voorbij. Maar in een andere rol? Dat zou ik oprecht superleuk vinden.''

De mentaliteit van de club past volgens hem perfect bij zijn karakter. ''Feyenoord is mouwen opstropen, hard werken en strijd leveren. Dat zit ook in mij.''

Veranderende sfeer in De Kuip
Linssen blikt ook terug op de sfeer in De Kuip en hoe die in de loop der jaren veranderde, vooral in de periode onder Arne Slot. Daarbij schetst hij eerst hoe bijzonder het stadion voor spelers blijft, los van alles wat eromheen speelt: ''Je hebt vaak pijntjes. Voetballers hebben van de 34 wedstrijden dat je met pijn voetbalt. Heb je ergens last van? Een dikke enkel? Een blauwe teennagel? Noem maar op. Ik heb een gekneusde rib. Voetballen gaat gewoon door. Zodra je daar stond… alles weg.''

Toch zag hij in dezelfde periode ook een verschuiving in beleving en sfeer in het stadion. ''Ik vind dat nu wel veranderd bij Feyenoord. Die Europese wedstrijden blijven speciale wedstrijden, maar ik heb die kanteling wel zien komen onder Slot. Er werd eigenlijk een beetje vanuit gegaan dat je een wedstrijd tegen NEC of Groningen wel ging winnen, waardoor de sfeer bij normale wedstrijden wat minder vijandig was naar de tegenstander.''

Volgens Linssen bleven de topwedstrijden in Nederland altijd hun eigen karakter houden. ''AZ, PSV, Ajax noem maar op, dat blijven altijd speciale wedstrijden, ook voor het publiek omdat die gewoon extra spannend zijn. Maar die ‘normale’ wedstrijden, daar heb ik er genoeg van gespeeld in De Kuip, ook als tegenstander, waarbij je het veld op liep met het gevoel: ik speel vandaag tegen 50.000 man.''

Hij geeft aan dat dat gevoel in latere jaren minder sterk werd. ''Zoals dit jaar tegen Feyenoord met NEC, en ook vorig jaar, had ik dat gevoel minder dat je echt tegen 50.000 man speelde. Dat is wel jammer.''

Een terugkeer als speler zit er niet meer in naar Rotterdam-Zuid, maar de deur naar De Kuip staat volgens hem nog altijd open in een andere rol. of zit er een toekomst in met werkzaamheden als grasmeesters met LITO B.V.