Column • Feyenoorders zijn het niet gewend dat het voetballeven ze toelacht

"Knijp me effe", zegt Remco aka 'De Witte Raaf' met een verbaasd gezicht als hij De Vereeniging, de zaal aan de Olympiazijde van De Kuip, binnenstapt, "gebeurt dit echt?" Het is rust, Feyenoord staat 3-0 voor tegen FC Utrecht en speelt oogstrelend voetbal. De week ervoor deed het dat in Zwolle ook.

Iets verderop staan de broers Bas en Ronald.
"Zeg het maar, mannen".
"Verschrikkelijk", zegt Ronald met een grijns, "er valt helemaal niks te kankeren."
Er wordt gelachen. Iedereen is opgewekt. Overal blije gezichten.
Als ik terugloop naar mijn vak, passeer ik John. "Drie-nul voor bij rust, dat maken we niet vaak mee, John", zeg ik in het voorbijgaan.
"Niet te vroeg juichen, hè. Het blijft Feyenoord." John loopt al langer mee.

Drie kwartier later verlaten we opgewekt en met een dikverdiende 5-0 zege op zak De Kuip. De wandeling naar de Groene Hilledijk lijkt korter dan anders. De rit naar huis ook. Het leven lacht ons toe. Komende week zal alles gemakkelijker gaan.

Die avond laat zelfs ESPN's analist Kenneth Perez zich lovend uit over Feyenoord. Even later lees ik dat Casper Tengstedt dit weekend twee keer heeft gescoord voor Toulouse. Ayase Ueda scoorde voor Lille tegen Nice en Hwang In-beom voor FC Porto tegen Benfica. Cyle Larin, de spits in wie Van Persie als enige een middenvelder zag, scoorde in zeven wedstrijden al acht keer voor Southampton.

Op maandag noemt De Telegraaf de 'kampioenshosanna' in De Kuip 'voorbarig'. De krant vergeet dat het die 'kampioenshosanna' zelf heeft verzonnen, want een dag eerder hoorde je in De Kuip niemand over een kampioenschap.
We smullen van Gjivai Zechiël die zich in Zeist meldt voor Oranje. In zijn rechterhand draagt hij een plastic Feyenoord-tasje, alsof hij eerst nog even bij de fanshop is geweest voor een Feyenoord-tandenborstel.

Op donderdag verslaan de Feyenoord Vrouwen het Noorse Vålerenga IF, valt Anis Hadj Moussa in bij Algerije en scoort hij binnen drie minuten tegen Zambia, wint Gaoussou Diarra met Mali van WK-deelnemer Kaapverdië en ziet Oussama Targhalline vanaf de bank hoe Marokko wint van Gabon.
Het meest opmerkelijk van alles: geen van onze spelers raakt geblesseerd. Het blessurespook lijkt De Kuip te zijn ontvlucht. Of is-ie ook door Dévy Rigaux getransfereerd?

Op vrijdag komt Transfermarkt met een update van de transferwaarden van spelers. De waarde van de Feyenoord-selectie is met €34,5 miljoen gestegen. Bij de tien meest waardevolle spelers in de eredivisie staan er vier van Feyenoord: Anis Hadj Moussa, Givairo Read, Luciano Valente en Gjivai Zechiël. Zelfs de transferwaarde van doelman Tjark Ernst is gestegen van €4 miljoen naar €6 miljoen. Hoeveel moet die wel niet waard worden als hij ook nog een paar ballen pakt?

Vrijdagavond bezorgt de door Feyenoord aan FC Dordrecht verhuurde Ayoub Ouarghi de Schapenkoppen met een heerlijk doelpunt in blessuretijd de eerste zege.

Op zaterdag maakt de Vriendenloterij Eredivisie het Elftal van de Maand bekend met Nacho Ferri, Anis Hadj Moussa, Gjivai Zechiël en Givairo Read.
En of dat allemaal nog niet genoeg is, schrijft VI.nl dat oud-Feyenoorder Joël Zwarts (herinnert u zich deze nog-nog-nog-nog...?) tegenwoordig spits is van CSKA Sofia en topscorer van Bulgarije.

Zo veel goed nieuws in korte tijd is voor veel Feyenoorders onwerkelijk en ongemakkelijk. We zijn er gewoon niet zo goed in. Als Feyenoorder ben je het niet gewend dat het voetballeven je toelacht. Als dat dan eens gebeurt, maak je al gauw een voorbehoud: "Laten we niet te vroeg juichen", "eerst maar eens zien hoe we ervoor staan na de interlandperiode", "na AZ-thuis weten we meer", "het seizoen is nog lang" of "één zwaluw maakt nog geen zomer".

Het beste dat we kunnen doen, is ervan genieten zoals van de Indian Summer en hopen dat de stroom aan positief Feyenoord-nieuws nog lang aanhoudt. Misschien kijken we elkaar dan ergens in mei verbaasd aan en zeggen we: "Knijp me effe, gebeurt dit echt?".

Frans