Column • Je zou erom lachen als het niet zo treurig was

Leefde Gerard Cox nog maar. Die had ongetwijfeld een mooi lied kunnen maken over de huidige situatie bij Feyenoord. Of er een boek over schrijven. Iets in de geest van “3e plaats, niks aan de hand”. Of nog toepasselijker: “Crisis? Welke crisis?”

Die typische cynische Rotterdamse humor waar Gerard Cox om bekend stond, kunnen we op dit moment goed gebruiken. Je zou erom lachen als het niet zo treurig was, luidt het bekende gezegde. Cox kon ons dat als geen ander laten doen. Die had wel raad geweten met een keeper die met elke uittrap feilloos een tegenstander weet te vinden, dit seizoen al vijf gele kaarten pakte wegens praten en tijdrekken, maar ons eerlijk is eerlijk ook tegen FC Utrecht behoedde voor nieuw puntenverlies.

Dat we van FC Utrecht wonnen, was een wonder. De thuisploeg kreeg de beste kansen. Het voetbal was niet om aan te zien. Maar de positievelingen doen alsof er niets aan de hand is. Die zagen zondagavond op Teletekst dat Feyenoord in de ranglijst nog steeds tweede staat. Het heilige einddoel. Wat ze even vergeten zijn, is dat we zaterdagavond, toen alle topploegen een gelijk aantal wedstrijden hadden gespeeld, toch echt derde stonden. NEC heeft minder verliespunten en speelt veel beter.

“Die houden dat echt niet tot het einde vol, die gaan nog wel een paar keer verliezen”, hoor je dan. Maar wij gaan ook niet alles winnen. Bij ons zit er geen enkele progressie in. Toch blijven de beleidsmakers geloven dat het allemaal goed komt. Daarom moest ik denken aan het boek van Gerard Cox met de titel “3-0 achter, niks aan de hand”. Het zijn prachtige verhalen over Feyenoord. Zijn liefde voor de club druipt van de bladzijden af. Maar er staat ook de nodige kritiek in. Bij het doorbladeren zag ik dat sommige passages vandaag nog geschreven hadden kunnen zijn.

Zoals zijn opmerkingen over clubbestuurders. Ik citeer: “Liefde voor een club? Hoe bedoelt u dat precies? Liefde voor zichzelf en voor het eigen ego zult u misschien bedoelen. Maar voor een club, kom nou toch... Zou er trouwens nog wel één supporter van Feijenoord zijn die aan dat hele bestuursgedoe nog een touw vast kan knopen? Al die voorzitters, directeuren, technisch of anderszins, beheerstichtingen en alle mogelijke andere bestuursstructuren maken toch dat je absoluut niet meer weet wat je ermee aan moet, laat staan wat je ervan kan verwachten.”

Nou, ingrepen om het tij te keren kunnen we in ieder geval niet verwachten. Het moment daarvoor is voorbij. Gisteravond hoorde ik op tv iemand zeggen dat we de rit maar gewoon moeten uitzitten en hopen dat er in de zomer orde op zaken wordt gesteld. Misschien worden er dan verstandige beslissingen genomen en goede aankopen gedaan. Ook op dat punt moest ik denken aan het boek van Gerard Cox. Ik citeer hem weer: “Want iedereen is het er nu wel over eens dat er met allerlei aankopen miljoenen over de balk zijn gesmeten. Miljoenen die bespaard hadden kunnen worden als jeugdspelers op een betere manier vanuit de eigen jeugdafdeling hadden kunnen doorstromen.”

Maar wie, zoals ik, zaterdagmiddag de O21 zag stuntelen tegen de jeugd van FC Groningen, moet helaas constateren dat we op Varkenoord ook niet direct versterkingen voor het eerste hebben rondlopen. Inderdaad, als het niet zo treurig was, zou je er gewoon om lachen.