Column • Lieve Feyenoorders: alles komt goed!

De zon breekt langzaam door in Rotterdam Zuid. Als op de eerste mooie lentedag van het jaar. Kwetsbare bloemetjes die voorzichtig hun kleuren tonen, en vogeltjes die net wat opgewekter fluiten dan in de maanden die achter ons liggen. Waar de gemiddelde supporter het afgelopen jaar de blaren op de middelvingers heeft getypt om te duiden hoe slecht het wel niet was, boekt het optimisme langzaam maar zeker terreinwinst. En terecht. Want Feyenoorders hebben veel om naar uit te kijken. Heel veel.

Feyenoord heeft een nogal matig seizoen achter de rug. Met acceptabele afloop, maar dat komt enkel door het Champions League-ticket. Het is een beetje alsof Feyenoord in De Kuip na een draak van een wedstrijd onterecht met 1-0 wint van een promovendus. Door een dubieuze penalty in blessuretijd, of wat mij betreft een eigen doelpunt. Een hondslelijke overwinning. Dus wat doe je dan? Drie punten in de tas stoppen en nooit meer over lullen.

Nooit meer terugkijken
Dat doe ik ook met het afgelopen seizoen. In het jaar 2035 zullen toch weinig Kameraden een YouTube-compilatie aanzetten om “the Road to the CL-ticket 2025/26” opnieuw te beleven, met een zoete traan in de ooghoeken. Nee. We kijken hier nooit meer op terug. Het is zelfs moeilijk een enkele noemenswaardige wedstrijd te noemen. Alle potjes waarin we aardig speelden gingen verloren (Aston Villa, VfB Stuttgart). En de ruime overwinningen waren tegen laagvliegers (Heracles, Zwolle). Niks om over op te scheppen.

Het spel was vaak slecht en voorspelbaar. Geen enkele topper werd gewonnen, waarbij het twee keer letterlijk in de slotseconden misging. Een dominante spelopvatting met hoge druk? Tegenstanders kapot spelen? Nauwelijks gezien. Als Feyenoord het probeerde werd er kinderlijk eenvoudig onderuit gespeeld. Enorme ruimtes in de omschakeling. De restverdediging waar je in een O13-team voor op de ballen krijgt. In het slot van de competitie werd het verdedigend vaak zelfs 5-4-1. Advocaat-bal. Tja. Weinig verloren, te weinig gewonnen, maar net genoeg punten door falende concurrenten. Gefeliciteerd met uw 40 miljoen.

Medisch Centrum Zuid
En dan hebben we het nog niet over aflevering 83 van Medisch Centrum Zuid. De stortvloed aan blessures, waar ook dit jaar geen einde aan leek te komen. Luxeproblemen op het middenveld? We waren blij als we elf selectiespelers konden vinden, aangevuld met wat Academy-talenten en twee keepers. En te veel aankopen die niet rendeerden. Of al snel een versterking van de toch al rijkgevulde ziekenboeg bleken. Een seizoen dat als een ingegroeide teennagel bleef doorjammeren, en bij elke stap voorwaarts de aandacht eiste die je het niet wilde geven.

Maar nu lijkt alles anders. Want na de toch onverwachte aankondiging over het vertrek van Dennis te Kloese, bleek de vaak verguisde RVC van Feyenoord ineens verrassend doortastend. Binnen enkele weken slaagden Toon van Bodegom en de zijnen erin om een droomduo aan het Legioen te presenteren. Robert Eenhoorn gold als die-hard Feyenoorder en bewezen sportbestuurder al langer als de perfecte kandidaat. Maar over de haalbaarheid leken grote twijfels. Want Van Bodegom wil het niet en Eenhoorn heeft al eerder bedankt, zo klonk het. Maar het kon wel, en hij begint over een maand.

Kwaliteit van besluitvorming
En ook de directiepettenkwestie is direct opgelost. Met het binnenhalen van de Belgische starboy Dévy Rigaux heeft Feyenoord voor het eerst sinds jaren weer dubbele bezetting voor de AD- en TD-rollen. Rigaux verdiende zijn sporen bij het Belgische Club Brugge, dat hij naar een tweede ster hielp alvorens zijn vizier op project Feyenoord te richten. Alles aan deze man ademt waar Feyenoorders zo vurig naar verlangen. Ambitie, doortastendheid, onbekende sterspelers die presteren en na enkele jaren voor grof geld doorverkocht kunnen worden. Veel oog voor de jeugd. Met oog voor data én de mens achter de speler. En iemand die geen groot ego meebrengt, maar samen met de AD wil bouwen aan iets groots.

Het meest opvallende aan de presentatie van deze Rotterdamse Batman & Robin is de laserfocus die ze hebben op het fundament van succes. De lat ligt hoog. Maar hoe kom je daar? Door zoveel mogelijk goede beslissingen te nemen, vanuit een stabiele infrastructuur en glasheldere processen. Dat klinkt voor de hand liggend, maar dat is het zeker niet. Veel organisaties, ook in de commerciële wereld, worden geleid vanuit de waan van de dag. Hebben we veel verkocht? Dan gaat het goed. Zit het tegen? Dan gaat het slecht. Maar dat is niet hoe het werkt. Want dat zijn slechts uitkomsten, die mede afhangen van factoren buiten de eigen invloed. Niet irrelevant natuurlijk, want het gaat om de punten. Maar voor blijvend succes gaat het dus om de kwaliteit van besluitvorming. Betrouwbare data. Samenwerking in plaats van ego’s. Doordachte governance. Discipline. En veel goede mensen met oog voor de lange termijn.

Het afscheidscadeau van Dennis te Kloese
Maar dan zijn we er nog lang niet. Ook twee andere hoofdpijndossiers lijken tot een einde te kunnen komen. De eenwording van het stadion en club. En de uitkoop van de Vrienden van Feyenoord. Dat dit complexe kwesties zijn blijkt wel uit het feit dat deze al vele jaren doormodderen. Het is een groot afscheidscadeau van Dennis te Kloese, en zeer belangrijk voor het fundament van de club. Eenhoorn gaf een jaartje geleden op bezoek bij FC Rijnmond nog aan dat deze organisatorische kwesties voor hem een reden waren niet in te stappen. Het maakt de organisatie te complex, en dat belemmert de kans op succes. Mijn woorden en niet letterlijk de zijne, maar zo vat ik het even samen.

Dan de waarde op het veld. De slagader van elke club in het midden van de voetbalvoedselketen. Oftewel: aan de top in het eigen land, maar duidelijk achter de grootmachten uit de top 5-competities. Want een club als Feyenoord moet elk jaar een aantal talenten verkopen. Liefst voor veel geld. Dat is noodzakelijk voor een sluitende begroting. Anders is het niet houdbaar. Ook nu weer staat er behoorlijk wat waarde op het veld. Givairo Read heeft zich in de kijker gespeeld van de absolute top, waar Manchester City en Bayern München de dans lijken te leiden. Het moet een nieuw transferrecord worden. Ook Ayase Ueda kan na een sterk seizoen een stap maken, en een goed transferresultaat achterlaten. Hetzelfde geldt voor Anis Hadj Moussa.

Varkenoord levert
Ook Varkenoord draait op volle toeren. Dit jaar maakten maar liefst 13 jeugdspelers minuten in het eerste elftal, en debuteerden 6 talenten in de hoofdmacht. Waaronder de jongste debutant ooit (Grootfaam) en twee spelers die behoorlijk wat minuten maakten (Kraaijeveld en Van den Elshout). Ook Ayoub Ouarghi, Shaqueel van Persie en Jivayno Zinhagel debuteerden. In de jeugdcompetities werden O16 en O17 zonder beslissingswedstrijd algeheel landskampioen, omdat ze zowel de voorjaars- als najaarstitel pakten. O13 en O19 spelen nog een beslissingswedstrijd. In het meest gunstige geval levert Feyenoord dus de landskampioen voor 4 van de 6 competities van O13 of hoger.

Dan rest nog de positie van trainer Robin van Persie. Hij kreeg veel kritiek gedurende het seizoen vanwege het matige spel, de tegenvallende resultaten, de vele blessures en de vermeende opstootjes met verschillende spelers. Niettemin mocht hij onder te Kloese blijven zitten. De nieuwe directie heeft aangegeven te gaan analyseren wat er zich het afgelopen seizoen heeft afgespeeld. En op basis daarvan concluderen of Van Persie de juiste man is naar de toekomst toe. Geen vooroordelen op basis van de gevoelstemperatuur op X, maar een gedegen analyse op basis van gesprekken met alle relevante betrokkenen.

Mag Van Persie blijven?
Dit is de enige juiste manier om tot een beslissing te komen, wat die beslissing dan ook is. Want duidelijk is dat er veel fout ging in het afgelopen jaar. En dat ook Van Persie daarin fouten gemaakt heeft, staat niet ter discussie. Van Persie-criticasters, en dat zijn er nogal wat, zullen roepen dat de trainer dus sowieso het veld moet ruimen. Nou ja: meestal kiezen ze andere woorden voor dit standpunt, maar je snapt wel wat ik bedoel. Maar dat is niet de relevante vraag. Dat is namelijk: met welke trainer heeft Feyenoord de grootste kans op succes? Is dat met Van Persie, met support van de nieuwe directie en een nieuwe staf? Of is de kans op een hoge eindklassering groter met een andere trainer?

We gaan het zien. Iedereen kan van een afstand en op basis van een stuk of wat krantenberichten wat roepen. Maar ik ben blij dat de nieuwe directie gewoon in kaart gaat brengen wat er gebeurd is. Dat drie keer per jaar van trainer wisselen geen garantie op succes is, kunnen we ook bij andere clubs zien. In elk geval heb ik vertrouwen in de werkwijze en het oordeel van Eenhoorn en Rigaux. Met het belang van de club voorop. Want het gaat uiteindelijk alleen maar om Feyenoord. De toekomst en het succes van de club.

Volle bak vooruit!
En ja: we hebben alle reden om daar met veel optimisme naar te kijken. Een nieuwe start, vanuit een sterke basis. Dat is geen garantie op een kampioenschap volgend jaar, maar zeker op resultaten in de jaren die voor ons liggen. Want dat is simpelweg wat er gebeurt als je maar lang genoeg aan het fundament werkt, en met verstandige mensen zoveel mogelijk goede beslissingen neemt. Dan volgen de resultaten vanzelf. Altijd.

Leve Feyenoord 1!

Met rood-witte groet,

Raymond