Column • Na al die superdeluxe WK-stadions verlang ik naar één ding

Na ruim een maand voetbal in de superdeluxe, geventileerde en geparfumeerde WK-stadions van de Dallas Dripping Dicks en de Boston Cotton Cocks, verlang ik nog maar naar één ding: De Kuip.

Het is ook wel even lekker om te kijken naar wedstrijden waarvan je geen seconde wakker ligt. Dat is volgende maand wel anders met Sparta-uit en Eagles-thuis. Dan staan we weer onder hoogspanning. Toch kunnen die wedstrijden me niet snel genoeg komen. Zonder hydration breaks, zonder drones, filmsterren en voetbaltoeristen die geen ingooi van buitenspel kunnen onderscheiden, maar wel voor duizenden dollars een ticket kochten om op Instagram te laten zien dat ze bij dit voetbalcircus zijn geweest.

Haaland, Kane, Mbappe en Messi zijn best aardige spelers hoor, maar mijn rood-witte hart gaat er niet sneller van kloppen. Ik kijk uit naar Marmol, Vanhoutte, Ferri en Wessels. En Zechiël niet te vergeten. Laat dat Lille nog maar even wachten, Gjivai. Ga met Feyenoord lekker de Champions League in en laat Rotterdam, Nederland en Europa je uitzonderlijke voetbaltalent zien.

Nu het WK voorbij is, kunnen wij onze blik weer volledig richten op Feyenoord. We hebben genoeg om naar uit te zien. De zeges tegen FC Dordrecht, Club Brugge en FC Charleroi zeggen niet alles, maar je kunt die oefenpotjes beter winnen dan verliezen. Wat hoopvol stemt, is dat we in die wedstrijden al meer voetbal hebben gezien dan afgelopen seizoen in alle wedstrijden bij elkaar. Gio bouwt en Dėvy brouwt. Rigaux werkt aan een mengsel dat moet rijpen om de komende jaren goed te smaken. Hij deinst niet terug voor rigoureuze - of is het rigauxreuze? - maatregelen. Zowel in de staf als in de selectie. Van Persie, Hake, Reijnen en Nieminen. Zerrouki, Wellenreuther, Hwang, Moder, Stengs, Trauner en Plug. Ze zijn weg of ze mogen weg. En met nog veertig dagen te gaan in deze transferwindow mag ook een vertrek van Read, Ueda en Hadj Moussa worden verwacht. Van de tientallen miljoenen die deze transfers opleveren, belandt straks ongetwijfeld een deel waar het hoort: op het veld. Dévy is nog lang niet moe.

De renovatie van staf en selectie moet zorgen voor nieuwe energie. Die is nu al voelbaar. Het chagrijn is weg en er wordt weer gelachen. Dat is geen garantie voor succes, maar het vormt wel de basis voor wat wij tijdens dit WK hebben gemist: fanatieke en soms schuimbekkende supporters, schorre kelen, kippenvel en een deinende Kuip.
Make Feyenoord Great Again!

Frans