Column • Zeven woorden brachten de mediahysterie terug tot normale proporties

Voor wie er de humor van inziet, was de mediahysterie van afgelopen week om de vingers bij af te likken.

Na sc Cambuur-Feyenoord waren het eerst de voetbalanalisten die er iets van vonden, hierna volgden de columnisten, op social media vond heel Nederland er iets van en, toen duidelijk was dat er over de rug van Feyenoord kon worden gescoord, mengden ook Bekende Nederlanders zich in het debat.

Nou ja, een debat kon je het niet noemen, want er was maar één standpunt toegestaan en het moest vooral niet gaan over de feiten. Niemand was erbij geweest, maar iedereen wist precies wat er was gebeurd. En vooral wat er nu moest gebeuren. Allemaal een stadionverbod! Feyenoord mag nooit meer supporters meenemen naar uitwedstrijden!

De KNVB toonde haar daadkracht en besloot dat FC Twente geen supporters mocht meenemen naar de wedstrijd in Leeuwarden. Zo doe je dat. Toen mijn zoons kleiner waren en de een was stout geweest, gaf ik ook altijd de ander straf.

Iedereen riep maar wat, de KNVB deed maar wat en elke nuance was weg. Toen iemand zei dat-ie fakkels wel tof vindt, maar vuurpijlen erg onverstandig en dat-ie niet wist of een vuurpijl met opzet was gericht op een ander vak, zoals velen beweerden, werd hij weggehoond. Dat paste niet in het frame van een vak vol doorgesnoven Feyenoord-hooligans die massaal vuurpijlen uit hun aars tevoorschijn hadden getoverd om met een zorgvuldig voorbereide aanval half Leeuwarden in de as te leggen.

Als een Nepalese moddertsunami raasde Nederland over Feyenoord en zijn supporters heen. Gelukkig vond Albert Verlinde er ook wat van, want die hadden we er nog niet over gehoord. Hiermee was de mediahysterie compleet. Alles en iedereen bij en rond Feyenoord moest genadeloos worden gestraft. Directie, staf, spelers en vooral alle supporters. Het liefst hadden ze gezien dat wij collectief zelfmoord hadden gepleegd.

Wat zullen die hysterische schreeuwers geschrokken zijn van het enorme doek dat zondag in een stadion te zien was met de tekst 'VEILIGHEID IS PRIORITEIT - COLLECTIEF STRAFFEN IS WANBELEID'. Dit doek werd getoond door de fanatieke supporters van, jawel, sc Cambuur. Zeven dagen mediahysterie brachten zij in zeven woorden terug tot normale proporties.

Zondagmiddag mochten we ons gelukkkig weer aan andere dingen ergeren. Als ik vooraf mijn medesupporters mocht geloven, ging Feyenoord ADO Den Haag opvreten. Mijn oudste zoon hield het op 2-0 en daarmee was hij nog voorzichtig, want alle anderen die ik sprak hielden het op 4-1, 4-0, 3-1 of 3-0.
Ze lachten me uit toen ik een gelijkspel voorzag.
"Gelijkspel? Hoe kommie daar nou bij?", zei Marco. Hij trok een vies gezicht.
"We scoren moeilijk en we krijgen ze makkelijk tegen", was mijn korte analyse.

De geschiedenis herhaalde zich. Na het gelijkspel tegen Go Ahead Eagles sleepte Feyenoord er tegen ADO Den Haag met pijn en moeite een punt uit.
Targhalline deed zijn uiterste best te bewijzen dat iedereen die de afgelopen weken riep dat hij in de basis moest in plaats van Vanhoutte, dit verkeerd had gezien. Ueda en Diarra hadden ruzie met de bal, Hadj Moussa zit in een vormdip en onze nieuwe keeper heeft tijd nodig. Hoeveel tijd precies weet niemand, want dat stond niet in de bijsluiter.

In De Kuip ging het zondag ook over de Champions League loting. Die had zwaarder gekund, maar de eerste wedstrijd, in en tegen Barcelona, kan dat niet. Ik waag me hier niet aan een prognose, maar ik vrees met grote vrezen voor een historisch pak slaag. Als Feyenoord daar tegen alle verwachtingen in een punt of meer wegsleept, mogen we spreken van 'het Wonder van Camp Nou'. Na de wedstrijd komt Luciano Valente voor de camera en voordat hij een vraag beantwoordt, citeert hij met een ernstig gezicht een groot toneelspeler: "Ik wil eerst iemand bedanken, en dat is God".

Frans