De ‘Don Dennis-index’: de erfenis van Te Kloese bij Feyenoord

Toen Dennis te Kloese in januari 2022 aantrad als algemeen directeur van Feyenoord, trof hij een club die sportief voorzichtig opkrabbelde, maar financieel nog altijd kwetsbaar was. Viereneenhalf jaar later vertrekt hij met een landstitel, een KNVB-beker, miljoenen op de bank én een reputatie die twee gezichten kent.

Waar de ene Feyenoorder vooral de prijzen en recordtransfers ziet, verwijt de ander hem juist dat hij te veel macht naar zich toetrok en belangrijke dossiers liet versloffen.

De dubbelfunctie die alles veranderde
Te Kloese begon als algemeen directeur, maar nam in de zomer van 2022 na het vertrek van Frank Arnesen ook de technische portefeuille over. Daarmee ontstond een uitzonderlijke machtsconcentratie binnen De Kuip, waarmee hij de bijnaam ‘Don Dennis’ verwierf.

Aanvankelijk leek die keuze een schot in de roos. Onder Arne Slot beleefde Feyenoord sportieve topjaren en begon ook de transfermachine te draaien. Feyenoord won prijzen, speelde weer mee in Europa en verkocht spelers voor bedragen die in Rotterdam jarenlang ondenkbaar waren. Later werd die dubbelfunctie juist zijn achilleshiel. Zeker toen de resultaten terugliepen, groeide de kritiek dat één persoon onmogelijk beide functies optimaal kon invullen.

Financieel en sportief succes
Als algemeen directeur nam Te Kloese al snel een ingrijpend besluit: het stopzetten van Feyenoord City. Volgens hem zou het stadionproject de club financieel in gevaar kunnen brengen. Bovendien moest de focus weer op voetbal komen te liggen. Onder zijn leiding bereikte Feyenoord de finale van de Conference League en won het vervolgens de landstitel, de KNVB-beker en de Johan Cruijff Schaal. De club plaatste zich bovendien meerdere keren voor de Champions League.

Ook financieel zette Feyenoord grote stappen. Het eigen vermogen groeide, recordomzetten werden gerealiseerd en de commerciële inkomsten stegen flink. Feyenoord kreeg internationaal weer aanzien en werd aantrekkelijker voor spelers.

Dossiers bleven liggen
Tegelijkertijd bleven belangrijke dossiers onopgelost. Na het definitieve einde van Feyenoord City kwam er geen duidelijk alternatief voor De Kuip. Moderniseringsplannen verdwenen naar de achtergrond en ook de beoogde eenwording tussen club en stadion is vooralsnog vastgelopen, omdat aandeelhouders niet overtuigd zijn. Datzelfde gebeurde in meer of mindere mate bij het terugkopen van de clubaandelen van de Vrienden van Feyenoord.

Volgens critici kwam dat mede doordat Te Kloese te veel rollen tegelijk vervulde. Dossiers die normaal bij een algemeen directeur horen, werden geregeld doorgeschoven binnen de organisatie.

De transfermachine van Te Kloese
Op de transfermarkt drukte Te Kloese misschien wel zijn grootste stempel. Feyenoord verkocht spelers voor recordbedragen en rekende af met het zogeheten ‘Kuyt-plafond’: jarenlang was de transfer van Dirk Kuyt naar Liverpool voor 18 miljoen euro de grootste uitgaande transfer uit de clubgeschiedenis. Dat die transfer inmiddels uit 2006 stamde was veelzeggend.

Onder Te Kloese vertrokken onder anderen Luis Sinisterra, Orkun Kökçü, Santiago Giménez, Mats Wieffer, Lutsharel Geertruida, Antoni Milambo, Igor Paixão en Dávid Hancko voor bedragen tussen de 20 en 40 miljoen euro.

Vooral de deals rond Giménez, Paixão, Hancko en Wieffer gelden als meesterzetten: spelers die relatief goedkoop werden gehaald en later voor veelvoudige bedragen werden verkocht. In totaal incasseerde Feyenoord in zijn periode naar schatting ruim 250 miljoen euro aan transferinkomsten. In de top-10 van de hoogste uitgaande transfers ooit stammen er inmiddels negen uit het tijdperk-Te Kloese.

Daartegenover stond ook een forse investering in nieuwe spelers van circa 150 miljoen. Niet alle aankopen pakten goed uit. Dure nieuwe spelers als Ramiz Zerrouki en Luka Ivanušec konden de verwachtingen niet waarmaken. In de zomer van 2025 gaf Feyenoord bovendien bijna 57 miljoen euro uit aan nieuwe spelers, een clubrecord. Vooral de recordaankopen Gonçalo Borges en Casper Tengstedt groeiden uit tot symbolen van een mislukte aankoopzomer.

Trainersdossier werd smet op slotfase
Na het vertrek van Slot begon de glans langzaam te verdwijnen. De keuze voor Brian Priske pakte niet goed uit en ook de aanstelling van Robin van Persie als hoofdtrainer riep al snel discussie op.

De duidelijke sportieve lijn en de succesvolle professionele aanpak uit het Slot-tijdperk vervaagden. Tegelijkertijd groeide de kritiek op de medische staf, het hoge aantal blessures en een selectie die steeds verder uit balans raakte. Het gebrek aan stabiliteit in de scouting en de grote hoeveelheid contractspelers begonnen eveneens aan Te Kloese te kleven.

Ook Feyenoords transferbeleid leek te veranderen. Waar eerder vooral jonge talenten met restwaarde werden gehaald, koos de club afgelopen winter nog voor oudere spelers zonder restwaarde, zoals Mats Deijl (28) en Jeremiah St. Juste (29). Bovendien werd een fors budget uitgetrokken om een gok te wagen met Raheem Sterking (31). Dit alles leidde tot vragen over de langetermijnvisie.

Hoe moet de balans worden opgemaakt?
Te Kloese laat Feyenoord financieel gezonder, internationaler en waardevoller achter dan bij zijn komst in 2022. Onder zijn leiding won de club prijzen, bereikte het meerdere keren de Champions League en werden transferrecords gebroken.

Tegelijkertijd waren zijn laatste anderhalf jaar rommelig. Wat hem voor de voeten werd geworpen, waren de aanstellingen van twee eigenwijze trainers die geen vervolg wisten te geven aan het Slot-tijdperk en zich bovendien moeilijk lieten sturen.

De dubbelfunctie brak hem uiteindelijk op. Technische keuzes werden minder overtuigend en de organisatie begon te kraken. Twee seizoenen vol blessureleed en het wekelijkse aangezicht van de peperdure miskopen Borges en Tengstedt deden de publieke opinie kantelen.

Toch zal de geschiedenis waarschijnlijk mild oordelen. Feyenoord werd in 2023 voor de tweede keer in nu ruim 25 jaar landskampioen en speelde een aantal seizoenen in de Champions League, prestaties die in Rotterdam allesbehalve vanzelfsprekend zijn. De teleurstelling zit vooral in de verwachting die na de landstitel ontstond: supporters hoopten dat het Slot-tijdperk zou uitgroeien tot een structurele koerswijziging. Toen de prestaties terugliepen, sloeg ook het sentiment snel om.

Toch staat Feyenoord er anno 2026 beter voor dan begin 2022. Daarmee vertrekt ‘Don Dennis’ uiteindelijk als de directeur die de club omhoog bracht, maar misschien net iets te lang dacht dat hij alles tegelijk kon blijven doen.