omnivereniging

Voormalig algemeen directeur Jan de Jong (links) en wethouder Sven de Langen bij de lancering van de omnivereniging in 2018. (Foto: Feyenoord.nl)

Nieuws

“Er is helemaal geen sprake van een omnivereniging of multisportvereniging"

Van de redactie

Sportclub Feyenoord is de moedervereniging van de betaaldvoetbalorganisatie Feyenoord. De Feyenoordorganisatie werd gesplitst in 1978 en sindsdien werken beide entiteiten samen daar waar het nut heeft. Sportclub Feyenoord-voorzitter Arjan van der Graaff en secretaris Cees Ultee vertellen in Perspectief wat dit zoal inhoud.

Binnen de totale Feyenoord-organisatie, bestaande uit twee zelfstandige eenheden, is er regelmatig overleg over spelers in de jeugdopleidingen, zo geven de bestuursleden aan. “Beide organisaties hebben een jeugdopleiding. Met elkaar houden we de belangen van de spelers in de gaten. Wij scheppen de omstandigheden, de spelers moeten het zelf waarmaken. Tot de omstandigheden behoort de mogelijkheid om bij goede prestaties over een langere termijn je in de kijker te spelen van de leiding van de Feyenoord Academy. De omgekeerde weg is natuurlijk ook mogelijk. Minder plezierig en meer teleurstellend misschien, maar dat hoort bij groot-worden.”

Omnivereniging 
In 2018 lanceerde Feyenoord de omnivereniging, een samenwerking tussen basketbal, zaalvoetbal en handbal. In de praktijk zijn al die verenigingen losse entiteiten. Volgens Van der Graaf en Ultee is het platform dan ook een lege huls. “Er is helemaal geen sprake van een omnivereniging of multisportvereniging of welke andere variant je ook maar kan bedenken voor een groter sportief geheel”, aldus de bestuursleden. Als Sportclub zijn zij er ook niet mee bezig. “Sportclub Feyenoord is een al meer dan honderd jaar volledige zelfstandig opererende voetbalvereniging. In de beginjaren was er nog een, inmiddels afgestoten, atletiek-tak en ook hebben we enige jaren een honkbal-afdeling gehad.”

Amateurvereniging met profvoetbal
De Sportclub is ook de moederclub van de profclub die we kennen uit de Eredivisie. De gedachte aan een splitsing kwam op gang na de vroegtijdige uitschakeling in de Europa Cup I in 1970, zo vertellen Van der Graaff en Ultee. “In 1970 na het behalen van de Europa Cup en de Wereldbeker was daar opeens de dramatische nederlaag tegen UT ARAD een club uit het verre Roemenië. Dat zette de bestuurders aan het denken. Tegelijkertijd dicteerde de KNVB het afbouwen van de invloed van het amateurvoetbal op het professionele voetbal.”

Volgens beide heren is profvoetbal per definitie meer risicovol dan amateurvoetbal en stelt het ook andere eisen aan bestuurders en toezichthouders. “In 1970 was het Feyenoord-profvoetbal een onderdeel van de amateurvereniging Sportclub Feyenoord. Een historische bijkomstigheid: de Europa Cup en de Wereldbeker werden officieel behaald door Sportclub Feyenoord.” Dit betekende dat de leden van de amateurvereniging beslissingen konden nemen die het profvoetbal raakten. “Het nemen van beslissingen betekent ook dat je risico loopt en de gevolgen daarvan moet je dan accepteren. Dat zou kunnen betekenen dat je al je bezittingen blootstelt aan het commerciële avontuur dat profvoetbal heet. Met alle risico’s van dien. Het paste precies in het plaatje zoals dat werd gewenst door de KNVB.”

Splitsing
De Feyenoord-organisatie werd uiteindelijk gesplitst in 1978. De profsectie werd met behulp en financiële steun van de amateursectie verzelfstandigd en overgelaten aan professionals. De bezittingen (lees de accommodatie op Varkenoord en de aandelen Stadion Feijenoord) bleven risicoloos bij de Sportclub. Volgens Van der Graaff en Ultee was dit ook achteraf gezien de juiste keuze. “Door nooit mee te hoeven gaan in de waan van de dag zoals het nemen van een hypotheek op het Stadion om spelers te kunnen aankopen, is de Sportclub honderd jaar de schatbewaarder voor de Feyenoord-organisatie geweest en heeft er onder andere, juridisch, voor gezorgd dat het Stadion behouden bleef voor de supporters en de stad. Dat was wel eens moeilijk uit te leggen, maar de feiten bewijzen dat de splitsing eindelijk een prima keuze is geweest. Dat neemt niet weg dat die splitsing niet in beton is gegoten."

Delen

Reacties

Hahaha. Wat een verhaal. Hier staat gewoon dat ze de gemeente hebben opgelicht. Was een keiharde eis voor nieuw stadion, maar ze hebben de boel gewoon geflest.
Hoe dit hele proces precies in de jaren '70 is gegaan, staat waarschijnlijk beschreven in De geschiedenis van Feyenoord deel 5 dat nooit is uitgebracht.

Ik heb zo vaak gelezen dat die splitsing van 1978 een ramp voor Feyenoord is geweest. Van 1965 t/m 1976 eindigde Feyenoord twaalf jaar op rij eerste of kort achter de kampioen tweede. Daarna is een 1ste of 2de plaats min of meer een incident geworden.
Jorien van den Herik is bezig geweest om een eenwording tot stand te brengen.
Het gaat er met name om om als profclub zelf eigenaar te zijn van een stadion.
Voor het eerst lees ik dat die splitsing in 1978 een geweldige keuze is geweest.
Onze club is in de jaren '80 wel kapot gegaan aan wanbeleid. Wim Jansen en Jorien van den Herik hebben een faillissement in 1991 weten te voorkomen. Net zoals de Vrienden in 2010 op tijd Feyenoord hebben geholpen van een ondergang.

Dat het idee van de splitsing in 1970 is ontstaan wist ik niet en dat de uitvoering ervan zo lang heeft geduurd.
Hier staat een mooi artikel over in het XXL boek. Wat er grofweg is gebeurd, is dat bij de betaald voetbaltak en bij sportclub allerlei nieuwe mensen aan het roer zijn gekomen zoals de hierboven genoemde Cees Ultee. Die allemaal een bloedhekel aan elkaar hebben en het licht in elkaars ogen niet gunnen. Met als gevolg dat de club inderdaad het lijdend voorwerp is geworden. Zijn talloze voorbeelden te benoemen. Het is gewoon over en weer treiteren en proberen de grootste op tafel te leggen. Niet meer, niet minder.
Ik heb vele Feyenoord-boeken maar deze niet. Te onhandig om te lezen. Het lijkt erop dat er toen een begin is gemaakt met het creëren van meerdere partijen met andere belangen met treiteren tot gevolg.
Deel 5 komt nog wel uit nog dit jaar
Deel 5 is geschreven in 2020. Ik heb navraag gedaan bij de uitgever maar ben bang dat de delen 5, 6 en 7 niet gaan uitkomen. Nu zijn de delen 6 en 7 wat minder interessant. Maar deel 5 zou ik graag willen lezen.
Is nog steeds schokkend om te zien hoe ze niet verbonden zijn met Feyenoord zelf. zo kunnen we nooit verder onder een eenheid.
Ik vind het wel pijnlijk hoe vaak talenten van Sportclub Feyenoord naar een andere BVO gaan en daarna doorbreken. De ontwikkeling van spelers is altijd lastig te voorspelen, maar je zou verwachten dat je de grootste talenten er wel uit zou vissen.

Jorrel Hato is hierbij geen incident. Zo speelde Kyanno Brito e Silva in de jeugd van SC Feyenoord en werd hij, net als Hato, weggeplukt door Sparta. Inmiddels speelt hij voor Benfica O23 en is hij international van Nederland O19