tariq-dilrosun-gvvv-pro-shots

Beeld: Pro Shots

Nieuws

GVVV'er Dilrosun groeide op in Rotterdamse voetbalfamilie met opmerkelijke Feyenoord-link

Samuel

Feyenoord gaat op woensdag 16 december op bezoek bij GVVV in de tweede ronde van de KNVB Beker. Voor rechtsback Tariq Dilrosun, die een neef is van oud-Feyenoorder Javairô Dilrosun, is de club uit Rotterdam geen onbekende. Dat vertelt hij in gesprek met deze website.

Dilrosun werd geboren in Suriname en kwam op zijn vijfde naar Nederland. Hij groeide op in de Rotterdamse Tarwewijk, vlak bij metrostation Maashaven, op tien minuten fietsen van De Kuip. Daar legde hij de basis voor zijn voetbalcarrière. "Ik heb veel uurtjes gemaakt op de pleintjes, niet al te ver van De Kuip vandaan. Dat was ongeveer tien minuutjes fietsen", vertelt hij trots. "Als je veel op straat voetbalt, dan leer je voetballen. Ik denk dat dat een mooie basis is."

Nadat Dilrosun ieder pleintje had gezien, sloot hij zich aan bij een lokale Rotterdamse club. "Ik speelde eerst bij SV DEHMusschen, dat heet nu sv Charlois. Daar heb ik gespeeld tot de D1." De vereniging fuseerde in 2014 met CVV-Mercurius tot het huidige sv Charlois. Na zijn periode bij de club uit Charlois mocht hij een proefdag doen bij ontwikkelingsclub Spartaan '20. Dat beviel aan beide kanten. "Ik heb één training meegedaan en ben van daaruit gekozen. Ik kwam bij de C1 terecht." Dat was een flinke stap voor de jonge Dilrosun. "Van de tweede klasse naar de tweede divisie. Dat was een grote stap", zegt hij lachend. Bij de club uit Zuidwijk kwam hij direct een grote naam tegen: Royston Drenthe, met wie hij meetrainde.

Voetbalfamilie
Hoewel Dilrosun op een steenworp afstand van De Kuip opgroeide, is hij geen uitgesproken fan. De liefde voor de grootste rivaal van Feyenoord kreeg hij met de paplepel ingegoten. "Dat is dus het grappige. Ik heb familie in Amsterdam, een tante. Zij gaf mij altijd Ajax-spulletjes. En haar zoon, mijn neef, was beveiliger bij de Johan Cruijff ArenA. Dus kon ik daar vaak naartoe. Eigenlijk heb ik meer met Ajax dan met Feyenoord, omdat zij mij meer met Ajax in contact bracht. Maar mijn broer is wel voor Feyenoord", voegt hij eraan toe.

Via zijn vaderskant is Dilrosun bovendien familie van voormalig Feyenoorder Javairô Dilrosun. De twee zijn neven, maar hebben elkaar nog nooit ontmoet. "Ik ben daar zelf niet veel mee in contact gebracht", zegt de GVVV-rechtsback. Met een andere neef, Jermaine Vanenburg, heeft hij wel contact. Vanenburg was actief als straat- en zaalvoetballer. "Met hem heb ik wel contact en heb ik hem meerdere keren gezien. Dus misschien kan hij ons in contact brengen. Maar Javairô heb ik nooit ontmoet."

Op zijn vijftien kwam de Trots van Zuid naar hem toe. Dilrosun hoorde dat hij was gescout door Feyenoord, Sparta en Vitesse. "Toen ging ik drie keer met Feyenoord meetrainen. Destijds was het voor mij makkelijker om binnen tien minuten op de club te zijn", zegt hij realistisch. Op Varkenoord trof de Surinamer ook verschillende, inmiddels bekende gezichten. "Ik kende jongens uit de buurt, zoals Crysencio Summerville, die later bij Feyenoord B1 speelde. Maar ook andere jongens, zoals Quilindschy Hartman en Marouan Azarkan."

Sparta-avontuur
Het meetrainen pakte echter niet uit zoals de verdediger had gehoopt. "Ik kreeg geen feedback. Dus ik trainde maar 'gewoon' mee." Bij Sparta verliep het contact beter. "Toen trainde ik met Sparta mee en speelde ik een wedstrijd. Daarna zeiden ze: 'Je mag komen.'" Vitesse viel in ieder geval af, hij wilde immers niet naar de andere kant van het land verhuizen. "Omdat er meer contact was met Sparta en ze bij Feyenoord geen directe communicatie hadden, koos ik daarom voor Sparta."

De Surinaamse Nederlander heeft geen spijt van die beslissing. Hij ontwikkelde zich bij de club uit Spangen en maakte er mooie momenten mee. "Toen ik zestien was, heb ik een jeugdcontract mogen tekenen van drie jaar", zegt hij trots. Daar bleef Dilrosun voetballen. Hij werd als eerstejaars A doorgeschoven naar Jong Sparta, waar de verdediger kennismaakte met het seniorenvoetbal in de Tweede Divisie. "Bij het mannenvoetbal heb ik veel geleerd. Dat is natuurlijk heel anders dan jeugdvoetbal. Fysiek komt erbij kijken."

Volgens hem is dat een goede leerschool voor jonge spelers. "Je speelt tegen goede spelers, die ook allemaal ervaring hebben. Dus als Jong-team is het vaak lastig en word je afgetroefd op fysiek of op een corner. Die andere gasten zijn meer ervaren en groter. Je leert wel veel in die competitie." In die periode speelde hij samen met onder anderen Sven Mijnans (PSV), Stijn Spierings (Real Salt Lake), Youssef El Kachati (Stade de Reims) en Ragnar Ache (1.FC Köln). Ook kreeg hij te maken met tegenstanders die later op een hoger niveau terechtkwamen. Eén naam sprong daarbovenuit. "De tegenstander waar ik het moeilijkst mee heb gehad, is Brian Brobbey. Hij was toen al groot en sterk."

Na zijn driejarige contract bleef Dilrosun nog een jaar zonder contract bij Sparta om zich te laten zien. Dat was een ingewikkelde periode voor hem. "Ik had een contract voor drie jaar, daarna was ik één jaar zonder contract gebleven om mezelf in de kijker te spelen voor een andere club. Maar ik kreeg te kampen met veel blessures en op dat moment werd ook mijn kind geboren in Utrecht. Dus verhuisde ik daarnaartoe en moest ik veel op en neer reizen." Het plezier in het voetbal verdween bij Dilrosun. "Op een gegeven moment verloor ik daarom het plezier in het voetbal. In de tweede seizoenshelft dacht ik: ik ga iets anders kiezen, een half jaartje trainen en gaan we iets zoeken."

Teruggevonden plezier
Sinds 2022 speelt Dilrosun bij GVVV, waar hij inmiddels een vaste waarde is geworden in het elftal van Jord Roos. De stap naar het 'amateurvoetbal' heeft hem goed gedaan. "Werken doe ik overdag tot 16:00 uur, dan even eten en daarna naar de training door. Dat doen we drie avonden per week." In Veenendaal heeft hij het plezier in voetbal weer teruggevonden. "Bij GVVV zit ik goed, ik heb het naar mijn zin." Ook binnen de groep ligt hij goed. Zijn teamgenoten omschrijven hem als een leuke teamgenoot, een sfeermaker en iemand die voor gezelligheid zorgt.

Een terugkeer naar een betaaldvoetbalclub sluit Dilrosun, die vorig seizoen acht goals scoorde, niet uit. "Als die kans komt en een club meldt zich, dan zien we vanuit daar verder." Tegelijkertijd blijft de rechtsback realistisch. "Ik doe altijd mijn best, als er iets komt dan zal ik het aanbod bekijken, maar ik denk dat het in de Tweede Divisie ook niet misstaat, als je al op leeftijd (25 jaar, red.) bent." Volgens hem zijn clubs niet happig op 'oudere' spelers die de stap maken naar het profvoetbal. "Dat gebeurt ook niet heel vaak meer, op die leeftijd. Ik wil gewoon lekker voetballen." Toch denkt Dilrosun dat hij de stap kan maken. "Persoonlijk denk ik zeker dat ik het niveau aankan."

Op woensdag 16 december om 18.45 uur wacht de ontmoeting met Feyenoord, de club die hem ooit scoutte. De Kuip ligt bovendien op slechts tien minuten fietsen van de Rotterdamse wijk waar Dilrosun opgroeide. Zelf stond hij ook één keer op het heilige gras van De Kuip, tijdens een oefenwedstrijd tussen Feyenoord en Sparta (3-0) op 9 augustus 2020 in coronatijd, waar 3000 fans op de tribune zaten. Dat maakte indruk op hem. "Ik denk wel dat Feyenoord het beste stadion van Nederland heeft. Dat moet ik wel toegeven."

Hij vindt het daarom ook leuk dat de Stadionclub naar Sportpark Panhuis komt. "Feyenoord is natuurlijk een grote club en als Rotterdammer heeft dat wel extra lading. Het is dat ik al een keer in De Kuip tegen Feyenoord heb gespeeld, dus vind ik het leuk dat ze nu naar GVVV komen." Het motiveert Dilrosun, die in Rotterdam opgroeide, om te presteren. "Deze wedstrijd is wel een tikkeltje hoger (qua motivatie, red.) dan een competitiewedstrijd. Er komt meer bij kijken. Dan heb je wel extra motivatie. Als Rotterdammer tegen Feyenoord is het sowieso mooi."

 

Delen