Sterling in De Kuip: Een gevallen wereldster of een briljante gok?

Dat Feyenoord dit seizoen gebukt gaat onder een eindeloze blessuregolf, is geen geheim meer. Juist in die periode, na de winterse transferperiode, verscheen er plots een naam in De Kuip die niemand zag aankomen: Raheem Sterling. Een 82-voudig Engels international, viervoudig Premier League-winnaar en in 2014 bekroond met de Golden Boy Award. Een speler die ooit de voetbalwereld aan zijn voeten had.

Sterling speelde bij alle Engelse grootmachten: 129 wedstrijden voor Liverpool, 81 voor Chelsea en 28 voor Arsenal. Zijn grootste successen beleefde hij bij Manchester City, waar hij 339 wedstrijden speelde, 131 keer scoorde en 86 assists gaf. Onder Pep Guardiola groeide hij uit tot een van de gevaarlijkste buitenspelers van de wereld.

En nu speelt hij in Rotterdam. Omdat hij persoonlijk de telefoon opnam toen Robin van Persie belde. "Als iemand met zo’n status belt, moet je opnemen", zou Sterling hebben gezegd. Opvallend: tot het officiële moment lekte er niets uit. In een tijd waarin vrijwel elke transfer vroegtijdig op straat ligt, bleef deze komst volledig stil. Een zeldzame verrassing.

Toch was er ook realisme. Sterling had sinds mei vorig jaar geen wedstrijd meer gespeeld. Wedstrijdfit worden terwijl het seizoen zijn beslissende fase ingaat, is geen makkelijke opgave. Feyenoord ging zelfs naar België voor een mini-trainingskamp, zodat Sterling - toen nog zonder werkvergunning - kon meetrainen en de groep beter kon leren kennen.

In zijn eerste optredens zagen we echter geen Sterling van weleer. Waar hij vroeger backs zoek speelde met zijn explosieve diepgang, leek hij nu moeite te hebben. Tegenstanders zaten korter op hem, aannames mislukten en tegen FC Twente lag hij vaker op de grond dan dat hij imponeerde.

De kritiek liet niet lang op zich wachten. Hij zou het alleen van snelheid moeten hebben, sommigen gingen zelfs zo ver dat hij 'niet eens bij Kozakken Boys mee zou kunnen op deze manier'. Dat is voorbarig. Een speler met een marktwaarde van ooit 160 miljoen euro, die op het hoogste niveau heeft gepresteerd, kan echt wel voetballen. Bovendien kwam hij transfervrij; het risico was beperkt. Al ontvangt hij naar verluidt een riant salaris.

Met nog negen speelrondes te gaan is het afwachten. Blijft hij langer? Niemand weet het. Maar stel je voor dat hij op 22 maart tegen Ajax de winnende maakt en Feyenoord helpt in de strijd om plek twee, en daarmee Champions League-voetbal heel dichtbij laat komen. Dan is het sprookje compleet.

Laten we hem nog even de tijd geven. Misschien zien we nog een glimp van de Sterling uit zijn topjaren. Dat waar menig supporter toch van droomt.