Toen FC Barcelona in De Kuip op een kletsnat veld naar adem hapte
Een bal op de lat, een Catalaanse muur die maar niet wilde bezwijken en een woedende Rinus Michels die het veld moest verlaten. Feyenoord en FC Barcelona maakten er op 22 oktober 1974 een avond van waar alleen de doelpunten aan ontbraken. In aanloop naar de ontmoeting van komende woensdag blikken we terug op een kletsnatte Europese krachtmeting. Een avond waarop vooral Barcelona blij mocht zijn met de 0-0.
Wie alleen de uitslag ziet, zou kunnen denken dat er weinig te beleven viel. Het tegendeel was waar. Feyenoord onderwierp Barcelona vrijwel negentig minuten lang aan een slopend offensief. De bezoekers zaten samengepakt rond hun eigen strafschopgebied en hielden zich soms met de moed der wanhoop overeind. Na al dat Rotterdamse werk stond die treiterende 0-0 nog altijd op het bord.
Op het spel stond een plek in de kwartfinales van de Europacup I. In De Kuip waren 58.000 toeschouwers getuige van de eerste ontmoeting tussen de ploeg van Wiel Coerver en het Barcelona van Rinus Michels. Met Johan Cruijff en Johan Neeskens hadden de Catalanen bovendien twee spelers meegenomen die in Rotterdam geen introductie nodig hadden.
Jansen achter Cruijff aan
Barcelona begon voorzichtig. Zodra Feyenoord doordrukte, trokken de bezoekers zich terug. De Rotterdammers zochten meteen het doel van Pedro María Mora, terwijl Wim Jansen zich over Cruijff ontfermde. Cruijff kreeg weinig ruimte en moest zich geregeld laten terugzakken om aan Jansen te ontsnappen. Helemaal onschadelijk was hij daarmee niet. Eerst ontsnapte Juan Manuel Asensi aan Harry Vos, later profiteerde Cruijff van een moment waarop Jansen zich in de dekking vergiste. Eddy Treijtel moest eraan te pas komen. Ook Carles Rexach testte de Feyenoord-doelman. Het waren waarschuwingen, maar ze veranderden weinig aan het beeld. Op het kleddernatte veld legde Feyenoord meer energie in de wedstrijd. Barcelona moest vooral zien te overleven.
De lat, een verdediger en Mora
Willem van Hanegem kwam dicht bij de openingstreffer. Na een vloeiende aanval schoot hij tegen de lat. Even later bracht een kopbal van Kreuz opnieuw gevaar, maar nu stond een verdediger op de doellijn in de weg. Ook Dick Schneider zag zijn inzet niet beloond. Mora sloeg de bal weg, waarna die rakelings naast de paal belandde. Het waren van die momenten waarop een stadion al bijna overeind komt, om vervolgens met een collectieve zucht weer te gaan zitten.
Vlak voor rust probeerde Van Hanegem het met een slimmigheidje. Terwijl Barcelona nog bezig was de muur te organiseren voor een vrije trap, legde De Kromme de bal voor de voeten van Theo de Jong. Mora wist diens schot met een vinger achter te werken. Barcelona had telkens nog een lat, een been of een handschoen over.
Zelfs een leeg doel bood geen uitkomst
Na rust leek de openingstreffer alsnog in de maak. Kreuz pikte de bal op, speelde zich knap vrij en bediende de volledig vrijstaande Jørgen Kristensen. De Deen had een leeg doel voor zich, maar schoot over. Het paste bij de avond. Feyenoord deed veel goed, maar juist het laatste tikje ontbrak. Coerver bracht Lex Schoenmaker voor Kreuz. De invaller moest de opening forceren en liet zich al snel gelden. Zijn harde schot trof Mora, die bleef liggen en per brancard van het veld moest. Salvador Sadurní nam zijn plaats onder de lat over.
Michels kon ook vertrekken
Rond de behandeling van Mora liepen de emoties hoog op. De Spaanse bank kwam in beweging en Asensi ging theatraal naar de grond. Scheidsrechter Rudi Glöckner kreeg de nodige protesten te verwerken. Michels bemoeide zich ermee. Dat liep voor de Barcelona-trainer verkeerd af: de Oost-Duitse arbiter stuurde hem weg.
Ook daarna werd de wedstrijd er niet vriendelijker op. Barcelona probeerde Feyenoord met provocaties uit zijn spel te halen. Rexach kreeg een waarschuwing, net als eerder Van Hanegem en Costas. Tussen het gemopper, de overtredingen en het oponthoud door bleef Feyenoord zoeken naar dat ene gaatje.
Het kwam er niet. Barcelona mocht de handen dichtknijpen met het gelijkspel. Feyenoord had de Catalanen op het doorweekte veld naar adem laten happen, maar bleef zelf met de frustratie achter. De brilstand bleef staan.