Van historisch hoogtepunt naar harde realiteit: wat is er aan de hand bij Feyenoord Vrouwen?

Het contrast kan nauwelijks groter. Een paar maanden geleden schreef Feyenoord Vrouwen 1 clubgeschiedenis met de derde plaats in de Eredivisie en het eerste Europese ticket ooit. Inmiddels is de ploeg na zes competitiewedstrijden terug te vinden in de onderste helft van de ranglijst en kreeg het in de afgelopen weken een serie harde tikken te verwerken.

De trainerswissel van afgelopen zomer, het vertrek van enkele bepalende speelsters en de forse uitslagen tegen PSV en FC Twente maken de start van het nieuwe seizoen extra pijnlijk. Toch is het verhaal achter de dip ingewikkelder dan alleen een slechte reeks resultaten.

Torny vertrok plots na historisch seizoen
Jessica Torny leek na het seizoen 2025/2026 juist bezig aan een nieuw hoofdstuk bij Feyenoord. In mei 2025 had de club haar contract nog met twee jaar verlengd, tot medio 2027. Feyenoord sprak destijds van een succesvolle ontwikkeling onder de 45-jarige trainster.

Een jaar later was alles anders. Feyenoord maakte bekend dat de samenwerking met Torny per direct werd beëindigd. Club en trainer besloten naar eigen zeggen ‘in onderling overleg’ uit elkaar te gaan, ondanks het nog lopende contract. Een concrete reden werd aanvankelijk niet gegeven.

Dat was opmerkelijk, want Torny had juist het beste seizoen uit de nog jonge geschiedenis van Feyenoord Vrouwen achter de rug. De ploeg eindigde als derde, de hoogste klassering ooit, en plaatste zich daardoor voor het eerst voor Europees voetbal. Bovendien boekte de ploeg voor het eerst resultaten tegen de topclubs en liet daarmee zien dat het gat kleiner werd. De derde plaats was dan ook geen toevallige uitschieter.

Inmiddels heeft Torny zelf meer duidelijkheid gegeven over haar vertrek. In een interview met de NOS sprak zij van een ‘verschil van inzicht’. De doelstelling binnen Feyenoord was volgens Torny deelname aan de Champions League, maar zij vond dat de manier waarop die doelstelling moest worden bereikt niet vanzelfsprekend haalbaar was. Over de aanpak verschilden club en trainer van mening. Torny zegt bovendien dat zij zelf nog had willen blijven.

Daarmee krijgt de breuk achteraf een andere lading. Niet een trainer die na een tegenvallend seizoen moest vertrekken, maar een coach die Feyenoord naar de hoogste eindklassering ooit had geleid en vervolgens toch uit Rotterdam vertrok.

Pieters moet verder zonder Torny
De club koos na het vertrek van Torny voor continuïteit. Marc Pieters, die al enkele seizoenen assistent-trainer was, schoof door naar de functie van hoofdtrainer. De 30-jarige Haarlemmer tekende aanvankelijk tot medio 2027. Feyenoord benadrukte bij zijn aanstelling dat Pieters de selectie, staf en werkwijze goed kende.

Pieters kreeg daarmee een lastige opdracht: voortbouwen op een historisch seizoen, terwijl de ploeg tegelijkertijd belangrijke gezichten verloor. En precies daar wringt het.

Een selectie die flink veranderde
Het grootste verlies was het vertrek van Mao Itamura. De Japanse aanvaller was vorig seizoen met acht doelpunten clubtopscorer en werd bovendien verkozen tot Speelster van het Jaar in de Vrouwen Eredivisie. Liverpool FC nam haar in juli voor een niet nader genoemd recordbedrag over van Feyenoord.

Ook de achterhoede kreeg een flinke metamorfose. Justine Brandau vertrok na vijf seizoenen naar Bayer Leverkusen. Aanvoerder Celainy Obispo, eveneens vijf jaar aan de club verbonden, vertrok naar Hamburger SV. Daar bleef het niet bij. Feyenoord nam na afloop van het seizoen ook afscheid van onder anderen Amber Verspaget, Sanne Koopman, Bridget Jno Baptiste, Roos van Eijk, Ella Van Kerkhoven, Esther Buabadi, Dechamaily Lont en Lucy Heij. Hun aflopende contracten werden niet verlengd.

Daar staat een nieuwe lichting tegenover. Feyenoord haalde onder anderen aanvaller Ilayah Dostmohamed transfervrij op bij Ajax, middenvelder Sterre Kroezen bij sc Heerenveen, verdediger Mia Schmid transfervrij bij Turbine Potsdam en de Japanse verdediger Rio Sasaki van Mynavi Sendai Ladies. Ook de Amerikaanse verdediger Avani Brandt kwam over van HB Køge en de Zuid-Koreaanse international Casey Phair werd overgenomen van Angel City FC. Daarnaast promoveerde keeper Liz Oosting vanuit de beloften naar de eerste selectie en werd Tori DellaPeruta definitief overgenomen van Fiorentina.

Het is dus niet zo dat Feyenoord afgelopen zomer niets heeft gedaan. Integendeel: de selectie werd op meerdere posities vernieuwd. Alleen is het de vraag hoeveel van de vertrokken ervaring en kwaliteit direct kon worden vervangen.

Meer geld, maar nog geen fulltime elftal
Daar komt een andere belangrijke ontwikkeling bij. Feyenoord investeert de afgelopen jaren aantoonbaar meer in het vrouwenvoetbal. Tegelijkertijd sprak manager vrouwenvoetbal Manon Melis de ambitie uit om toe te werken naar een volledige eerste vrouwenselectie met een fulltime dienstverband. Sportief is de investering vooralsnog niet één-op-één terug te zien.

De harde cijfers van dit seizoen
Dit seizoen staat Feyenoord V1 na zes competitiewedstrijden op twee overwinningen en vier nederlagen. Tegen de topploegen PSV (6-0) en FC Twente (4-0) werd bovendien met flinke cijfers verloren.

Europa is voorlopig het lichtpunt. Feyenoord maakte dit seizoen voor het eerst zijn Europese opwachting. Via RSC Anderlecht werd de tweede voorronde van de Women's Europa Cup gehaald, waarin de ploeg de heenwedstrijd tegen Vålerenga met 4-1 won.

Van derde plaats naar de onderste helft
Een jaar geleden was Feyenoord nog bezig aan een opmars richting de top. Nu moet Pieters voorkomen dat de club niet afzakt naar een historisch laag niveau dat de derde plaats van vorig seizoen doet verbleken.

Minstens zo interessant wordt of de club de ontwikkeling van de afgelopen jaren kan voortzetten zonder succestrainer Torny en de sterkhouders Itamura, Obispo en Brandau. De eerste Europese resultaten geven Pieters reden voor vertrouwen. De Eredivisie tot dusver vooral reden om snel naar antwoorden te zoeken.