Foto: Jessy Domenie Photography
Vastigheid is nodig bij Feyenoord Vrouwen 1
Feyenoord Vrouwen 1 beleeft een merkwaardig seizoen tot dusver. In Europa gaat het voor de wind en werden de sterker geachte ploegen van Anderlecht en Vålerenga met bij vlagen wervelend voetbal van de mat getikt. In de Vrouwen Eredivisie echter, waar het niveau over het algemeen wat lager ligt, werden tot nu toe slechts zes punten bij elkaar gespeeld. Na acht wedstrijden staan onze vrouwen op een bedenkelijke voorlaatste plaats. Afgelopen zondag volgde een nieuwe domper. Er werd in de allerlaatste minuut met 1-0 verloren bij promovendus De Graafschap.
Voetbal kan gek lopen. Ook de mannen kenden twee seizoenen geleden onder Brian Priske een slecht seizoen in de competitie, maar Europees werden grootmachten als Bayern München en AC Milan verslagen. Verklaar dat maar eens...
Europese successen, maar zorgen in de competitie
Hoe kan het dat bij onze heldinnen van Zuid iets vergelijkbaars aan de hand is? Vlak voordat de voorbereiding op het nieuwe seizoen begon, vertrok toenmalig trainster Jessica Torny voor de buitenwacht zeer onverwacht. Het tijdstip was sowieso merkwaardig. In haar kielzog vertrokken ook twee bepalende speelsters.
Zijn we er met de nieuwe trainer en een enigszins vernieuwde selectie dan op achteruitgegaan? Wanneer je naar sommige aankopen kijkt en naar het gros van de speelsters dat is gebleven, zou je denken van niet. In de voorbereiding werden verdienstelijke resultaten geboekt tegen onder meer OH Leuven en Eintracht Frankfurt. Ook het spel was meer dan prima. Er werd goed druk gezet en met mooi combinatiespel de aanval gezocht. Ook aan strijdlust was absoluut geen gebrek.
Dit kreeg een vervolg tijdens de Europese wedstrijden tegen Anderlecht en Vålerenga. Tegenstanders werden bij de keel gegrepen en Feyenoord scoorde er lustig op los. Aanwinsten als Avani Brandt, Rio Sasaki en Sterre Kroezen doen het prima. Ook het nog erg jonge talent Tatum Haverhoek staat haar mannetje en maakt stappen. Qua kansen doet het team het ook prima. Elke wedstrijd zijn er voldoende aanvallen en kansen. Ilayah op links is een verademing en Tori DellaPeruta is op schot. Het spel is lang niet altijd slecht, ook niet in de competitie.
Blessures mogen geen excuus zijn
Maar hoe kan het dan dat wij slechts twee keer gewonnen hebben en liefst zes keer verloren? Het wegvallen van de langdurig geblesseerde Noëlle van der Sluijs is natuurlijk een aderlating. Fysiek en voetballend heeft zij sinds afgelopen seizoen grote stappen gemaakt en inmiddels was ze een vaste waarde links achterin. Hetzelfde geldt voor Tess van Bentem, al is zij gelukkig minder lang uitgeschakeld. Dit zijn flinke tegenvallers voor het elftal, maar ze mogen geen excuus zijn.
Roteren door Pieters lijkt niet goed uit te pakken
De afgelopen twee maanden is er veel geroteerd. Op bepaalde posities wordt nagenoeg elke week stuivertje gewisseld. Coach Marc Pieters lijkt er duidelijk nog niet uit te zijn wie zijn favoriete rechtsbuiten is. Om de haverklap staat er iemand anders. De ene keer Romée van de Lavoir, dan Fleur Stoit en dan weer Zera Hulswit.
Links centraal achterin lijkt Pieters veel te wisselen tussen Mia Schmidt en Tatum Haverhoek. Sinds enkele weken is de rotatiegolf ook op het middenveld aangekomen. Iwasaki lijkt onomstreden, maar bijvoorbeeld Sterre Kroezen staat er de ene keer wel in en de andere keer niet. Ook voor Kirsten van de Westeringh is nog geen vaste basisplaats weggelegd. Ondanks haar goede spel, passes en goals krijgt ze van coach Pieters nog niet het vertrouwen voor de volle negentig minuten.
Tuurlijk, we hebben af en toe een dubbel programma, maar het is niet zo dat er wekelijks drie, laat staan twee wedstrijden worden afgewerkt. Omdat de Vrouwen Eredivisie uit slechts tien teams bestaat, is er nog weleens een week zonder wedstrijd. Van overbelasting zou dan ook geen sprake hoeven te zijn.
Vastigheid lijkt het devies
Feyenoord lijkt toe te zijn aan vastigheid. Ook qua communicatie. Die verloopt tegenwoordig volledig in het Engels, gezien het aantal verschillende nationaliteiten in het elftal. Wellicht dat niet iedereen de aanwijzingen even gemakkelijk begrijpt en dat er daardoor tijdens het spel onduidelijkheden ontstaan.
Zoals gezegd: vastigheid lijkt het devies voor Feyenoord Vrouwen 1. Er is kwaliteit genoeg, daar ligt het echt niet aan. Wij twijfelen er geen moment aan dat de ploeg zich zal ontworstelen aan de onderste regionen van de ranglijst. Met dit elftal moet een vierde plaats zeker haalbaar zijn. Vaste patronen en herkenbare koppels kunnen op termijn weer voor positieve resultaten zorgen.
We blijven als een blok achter het team staan!
Leve Feyenoord V!
~ Tim