Afrikaanse tragedie: Targhalline beleeft emotionele finaleavond

Waar de dag voor Feyenoord in het teken stond van negativiteit en er een pijnlijke blamage werd opgelopen tegen Sparta in de stadsderby, stond er ’s avonds voor Oussama Targhalline en Marokko iets heel anders op het spel. Om 20.00 uur werd in eigen land de finale van de Afrika Cup afgewerkt tegen Senegal. Een beladen affiche, onder hoogspanning, met een hele natie die droomde van geschiedenis.

Targhalline begon de finale op de bank, maar wist vooraf al dat dit geen gewone wedstrijd zou worden. In aanloop naar het toernooi was er veel kritiek op de Marokkaanse bondscoach en de speelstijl van het gastland. Toch had Marokko op weg naar de finale een indrukwekkende reeks neergezet. In de groepsfase werd twee keer gewonnen en gelijkgespeeld tegen Mali, waarna in de knock-outfase Tanzania, Kameroen en het sterke Nigeria werden uitgeschakeld.

Ook Senegal kende een solide route naar de finale. In de groepsfase speelde het één keer gelijk en in de knock-outfase werden achtereenvolgens Soedan, Mali en het sterke Egypte verslagen. Alles wees erop dat de finale een strijd zou worden waarin de kleinste details het verschil zouden maken.

Dat beeld klopte volledig. De wedstrijd golfde negentig minuten lang op en neer, maar echte uitgespeelde kansen bleven schaars. Met een 0-0 stand brak een slotfase aan waar je u tegen zegt. In de 80e minuut kreeg Targhalline zijn moment en werd hij ingebracht om het middenveld nieuwe energie te geven.

Iedereen maakte zich al op voor een verlenging, totdat Marokko in de 96e minuut een penalty kreeg. Een beslissing waar veel discussie over was, menig toeschouwer vond de strafschop makkelijk gegeven, maar de scheidsrechter bleef bij zijn oordeel. De woede bij Senegal was groot; de complete ploeg zocht de catacomben op uit protest. Minuten verstreken zonder dat er gevoetbald werd.

Uiteindelijk was het aan aanvoerder Sadio Mané om zijn ploeg bij elkaar te roepen. “Kom op, we gaan er gewoon staan als mannen,” zou hij hebben gezegd. Pas in de 24e minuut van de extra blessuretijd kon de strafschop daadwerkelijk genomen worden. Uitgerekend Brahim Díaz, topscorer van Marokko én van het toernooi met vijf goals, nam zijn verantwoordelijkheid.

De kans om zich onsterfelijk te maken lag voor het oprapen. Maar Díaz koos voor een panenka. Doelman Édouard Mendy bleef staan en zag de veel te zacht ingeschoten bal eenvoudig in zijn handen vallen. Díaz zakte door de grond en de scheidsrechter floot direct af: verlenging.

In die verlenging sloeg het noodlot definitief toe voor Marokko. Na balverlies wist Senegal snel om te schakelen en was het Pape Gueye die in de 94e minuut verwoestend uithaalde. Zijn schot vloog onhoudbaar in de kruising: 0-1. Kort daarna werd Brahim Díaz, zichtbaar aangeslagen, naar de kant gehaald en moest hij met tranen in de ogen toezien hoe zijn ploeg probeerde terug te komen.

Senegal koos vervolgens duidelijk voor verdedigen. Toch kreeg Marokko in de 108e minuut nog een enorme kans uit een corner, maar de kopbal spatte uiteen op de lat. Aan de andere kant hield doelman Bounou Marokko in de 111e minuut Marokko nog in leven met een knappe redding, waarna de rebound tot ongeloof langs het doel ging.

Het mocht niet meer baten. De droom om in eigen land, voor eigen publiek, de Afrika Cup te winnen vervloog voor Targhalline en heel Marokko. Een finale die nog lang zal blijven nazinderen, zeker voor Brahim Díaz, die ongetwijfeld vaak zal terugdenken aan dat ene penaltymoment.

Voor Targhalline zit het Afrikaanse avontuur erop en keert hij terug naar Rotterdam. De Europa League-wedstrijd van donderdag tegen Sturm Graz komt nog te vroeg voor de Feyenoord-middenvelder, maar hij wordt naar alle waarschijnlijkheid wel terugverwacht bij de thuiswedstrijd tegen Heracles Almelo.