Column • Het gaat mij aan het hart

Binnenkort ga ik het ziekenhuis in. Ik heb het aan mijn hart. Daar is een medische oorzaak voor. Het helpt alleen niet mee dat ik me zo druk maak over Feyenoord. Dit seizoen meer dan ooit. Zelden heb ik mij zo geërgerd en opgewonden.

Neem de eerste minuten van de wedstrijd tegen AZ in De Kuip vorige week. Van de capriolen die keeper Wellenreuther daarin uithaalde, kregen zelfs gezonde supporters bijna een hartverzakking. Nog voor we goed en wel begonnen waren, stonden we al 0-1 achter. In een wedstrijd waarin we een plek in de Champions League veilig moesten stellen. Elke week is het bibberen geblazen. De deur bij de achterhoede staat constant wagenwijd open. Zondag kon Koen Kostons van PEC Zwolle vanaf de middellijn alleen op de keeper afgaan. Opnieuw hield ik mijn hart vast. Gelukkig behoedde Wellenreuther ons dit keer wel voor een achterstand.

Ik ben al meer dan veertig jaar een trouwe supporter. Zit elke thuiswedstrijd in De Kuip. Kijk elke uitwedstrijd, al is dat tegenwoordig dan vanuit huis. In die periode heb ik heel wat dieptepunten meegemaakt. Er zijn jaren geweest waarin we veel lager op de ranglijst eindigden. Toen was er ook ergernis, maar het vrat minder aan me. Waarschijnlijk omdat er sprake was van berusting. We wisten dat we niet beter konden. Er was geen geld om betere spelers te kopen. Bij onze club heerste geen topsportcultuur. Sinds de jaren onder Arne Slot weten we dat het ook anders kan. Dat we met een goede aanpak kunnen meestrijden om de titel.

Bovendien is de club weer financieel gezond. Daar heeft Dennis te Kloese voor gezorgd. Als algemeen directeur had ik hem hoog zitten. Zijn beslissing om de stekker te trekken uit het onhaalbare project Feyenoord City was een verstandig besluit. Er werd ook hard aan de eenwording gewerkt. Alleen hoorde ik hem nu op ESPN zeggen dat het meeste van zijn werk als algemeen directeur door anderen werd gedaan. Dus was hij vooral technisch directeur. Juist in die functie had ik geen hoge pet van hem op. Zijn aanstellingen van Priske en Van Persie als trainers zijn beslist niet geslaagd te noemen. Hij heeft wel prachtige transferinkomsten gerealiseerd, maar daar staan helaas ook eclatante miskopen tegenover.

Zondag vertelde hij bij ESPN dat hij over Gonçalo Borges zeventien positieve scoutingsrapporten had ontvangen. Zeventien! Ik hoop oprecht dat ik de contactgegevens van die scouts ooit ergens vind, dan stuur ik ze als terechtwijzing een luisterboekversie van mijn detective ‘Het mysterie van de valse claims’ in de speciale uitgave voor blinden en slechtzienden. Borges past in het rijtje lachwekkende aankopen van de afgelopen decennia, denk aan Clyde Best en John van Beukering. Ook Raheem Sterling hoort daarbij. Van Robin van Persie mogen we niet zo cynisch over hem schrijven, maar zondag zagen we hem opnieuw afgaan als een gieter. Hij kwam weer geen man voorbij. Met de van hen bekende onderkoelde humor zou een Engelse supporter zeggen: “Even a dead horse can run that fast.”

Al met al ben ik blij dat het zomerstop is. Als de voortekenen niet bedriegen, wordt er bij Feyenoord schoon schip gemaakt. Ik zal dat vanaf een afstand volgen. Proberen me niet druk te maken over welke benoeming of aankoop dan ook. Eerst maar eens beter worden. Als dat lukt, ziet u ergens in augustus weer een column van mij op deze website.

Met rood-witte groet,

Hasko