Column • Het is hoog tijd voor een écht kritische column over Feyenoord
"Wanneer schrijf je nou 's een écht kritische column?!" Jan verkeert al weken, maanden misschien wel, in een voortdurende staat van ergernis en zijn ogen spuwen vuur. Ik ken die blik. In Jan brandt de liefde voor Feyenoord.
"Ik kijk wel uit. Jan. Krijg ík ook een stadionverbod."
Ik zou hier best willen schrijven dat het is of we terug zijn in het tijdperk Gudde. Waarin spandoeken in beslag werden genomen en supporters de mond werd gesnoerd. Luisteren ho maar. Betalen en je muil houwe.
"Hé, Naomi!"
Naomi komt net van de noordzijde. "Er zijn net doeken in beslag genomen en de supporters zijn meegenomen."
Feyenoord wil niet dat supporters de club 'FeyeNoord-Korea' noemen, maar doet er zelf alles aan om de juistheid ervan te onderstrepen.
"Bezopen", zeg ik, "je moet toch kritische doeken kunnen tonen?"
"Feyenoord heeft zichzelf juridisch ingedekt met huisregels die dat verbieden", zegt Naomi, "kijk maar." Op haar telefoon laat ze zien wat Feyenoord in haar huisregels schrijft. Onder 'Ongewenste non-verbale uitingen' staat: 'Naar mening van Feyenoord de algemeen maatschappelijk geaccepteerde fatsoensnormen overschrijden en/of niet voldoende pro-Feyenoord/team ondersteunend zijn (in lijn met hoofdstuk 3.4.4.)'.
Het tweede deel van deze huisregel biedt Feyenoord de mogelijkheid desgewenst elke kritische uiting in beslag te nemen en supporters te bestraffen met een stadionverbod.
'Dat is dus FeyeNoord-Korea', denk ik, maar dat ga ik hier natuurlijk niet schrijven. Je weet nooit of die huisregels ook gelden voor een kritische columnist.
Ik zou ook best willen schrijven dat het spel van Feyenoord niet om aan te gluren is en dat deze trainer geen speler beter maakt.
En ik zou kunnen schrijven over zijn onbegrijpelijke wissels. Nadat Targhalline zondag door Thibo Baeten uit de wedstrijd was geschopt, verving Van Persie hem door de met zichzelf worstelende en niet-fitte Sem Steijn, waar hij ook had kunnen kiezen voor de superfitte en van zelfvertrouwen blakende Thijs Kraaijeveld.
Ik zou willen schrijven over de tranen die mij in de ogen springen bij het warmlopen van wisselspelers als Borges, Tengstedt en St. Juste.
Ik zou kunnen schrijven over de sensationele en van wanhoop getuigende komst van Raheem Sterling. Een geldverslindende gok voor een speler die negen maanden niet heeft gespeeld en hier in een paar maanden moet redden wat er te redden valt: de tweede plaats en het aanzien van de trainer, de directie en de RvC. Dat mag wat kosten. Korte-termijndenken dat op geen enkele manier past in de visie van waardecreatie: investeren in spelers die waarde creëren. Gevaarlijk opportunisme, dat is het.
Ik zou ook best willen schrijven over het lachwekkende trainingskamp van een paar dagen in het buitenland om Sterling in te passen in ons systeem. Je weet wel, dat systeem dat wij met zijn allen nog steeds niet hebben ontdekt. Onze spelers ook niet, trouwens.
Jan heeft gelijk. Het is hoog tijd voor een écht kritische column over Feyenoord. Maar die ga ik niet schrijven. Ik kijk wel uit. Anders kom ik er binnenkort niet meer in. En Feyenoord is niet alleen Jans leven, het is ook het mijne. Zondagavond zitten we er weer. Ik zou hier kunnen schrijven 'zondagavond 20.00 uur is kut', maar dat doe ik niet. Veel te kritisch. Zondag komt Telstar naar De Kuip. De ploeg van trainer Anthony Correia heeft een fractie gekost van die van ons en speelt elke week beter voetbal dan wij.
Wie weet debuteert Sterling. Raheem Sterling in het shirt van Feyenoord, bijzonder is het wel. Laten we hopen dat hij in de resterende elf wedstrijden het geld dat hij kost, verzilvert en ons helpt de tweede plek te behouden en ons te verzekeren van een plek in de Champions League.
Maar één spreeuw maakt nog geen zomer. Na juni is Sterling weer gevlogen en hopelijk heeft de Feyenoord-directie haar zaken nu al op orde voor de maanden daarna. Dan is het hoog tijd voor stevige ingrepen in de organisatie, in de technische staf en in de selectie.
Maar dat ga ik hier niet schrijven. Ik kijk wel uit.
Frans