Robin van Persie tussen hoop en twijfel bij Feyenoord: waar ligt nu écht de pijn

Morgenavond staat Robin van Persie in de beker tegenover zijn oude werkgever sc Heerenveen. Een duel dat op papier een eerste ronde bekerwedstrijd is voor onze club, maar in werkelijkheid veel meer lading heeft gekregen. Wie had gedacht dat juist dit affiche zoveel druk met zich mee zou brengen voor Feyenoord en zijn trainer. Toch is dat de realiteit waarin Van Persie zich momenteel bevindt.

De komst van Robin van Persie vorig seizoen ging niet zonder commotie. Hij werd losgeweekt bij sc Heerenveen om de ontslagen Priske op te volgen, met Pascal Bosschaart als korte interim oplossing daartussen. De opdracht was helder. Rust brengen binnen de club en punten pakken. Dat lukte. Niet altijd met sprankelend voetbal, maar wel met resultaat. De rust keerde terug, Feyenoord klom omhoog en wist uiteindelijk Champions League kwalificatie veilig te stellen. In die context kreeg Van Persie terecht krediet.

Het nieuwe seizoen begon hoopgevend. Op één punt na, Champions League deelname werd gemist, maar de competitiestart was overtuigend. Tegen de kleinere ploegen werden de punten binnengehaald, Feyenoord stond los bovenaan en de defensie stond als een huis. Tegendoelpunten waren schaars en het leek alsof de beruchte blessureproblematiek eindelijk onder controle was. Er was een rode draad gevonden, volgens Van Persie.

Maar dat beeld kantelde snel. De uitwedstrijd tegen Braga en de eerste wedstrijd in de competitiefase van de Europa League bleken een breekpunt. Van Persie koos daar voor een basisopstelling met zeven andere namen, een keuze die veel wenkbrauwen deed fronsen. Feyenoord speelde een zeer matige wedstrijd en verloor teleurstellend met 1-0. Sindsdien weet elke supporter het. In echte topwedstrijden blijven de resultaten uit. Een gelijkspel tegen AZ en overwinningen op Panathinaikos en Fenerbahce in De Kuip zijn de uitzonderingen, maar structureel ontbreekt het aan overtuigende prestaties tegen sterke tegenstanders.

Ook tactisch is Van Persie in meerdere wedstrijden afgetroefd. Dat mag benoemd worden. Net als sommige uitspraken die onnodig olie op het vuur gooien. De bewering dat Ajax-Feyenoord geen topwedstrijd zou zijn, schoot bij veel supporters in het verkeerde keelgat. Ongeacht vorm of stand is dit dé wedstrijd van het jaar. Voor spelers, supporters en voor heel het land.

Toch is het te makkelijk om alles op het bordje van de trainer te leggen. Want wie eerlijk kijkt, ziet dat het blessureprobleem allerminst is opgelost. Moder, Trauner, Jeng, Beelen, Read, Steijn en afgelopen weekend vielen ook Smal, Nieuwkoop en Valente weg. Sommige blessures zijn pure pech, maar het patroon is zorgwekkend. Spelers die niet fit genoeg zijn om een volledige wedstrijd te spelen. Spelers die te snel terugkeren en opnieuw geblesseerd raken door overbelasting.

Sinds het vertrek van Arne Slot en meerdere stafleden lijkt dit een terugkerend probleem. Zowel onder Priske als onder Van Persie. De medische staf en performance coaches mogen daarin niet buiten schot blijven. Een trainer die nooit zijn vaste elf kan laten staan, mist de basis om automatismen te kweken en vertrouwen te laten groeien.

Daarbij komt de vraag of Dennis te Kloese zijn rol als technisch directeur nog altijd optimaal kan invullen. Zijn inzet voor de club staat buiten kijf, maar sportief zijn er vraagtekens. Aankopen als Borges, Diarra en Tengstedt hebben veel geld gekost en renderen vooralsnog onvoldoende. Op cruciale posities, zoals centraal achterin, is de selectie simpelweg te dun. De winterstop nadert en daarmee ook de vraag. Wat gaat er gebeuren. Wie komt erbij. En wie neemt daarin de leiding.

En dan komen we weer terug bij Robin van Persie. De komende wedstrijden tegen Heerenveen en Twente kunnen allesbepalend zijn. Niet uit sensatiezucht, maar omdat dit het moment is waarop rust of onrust definitief de overhand krijgt. Winst kan zorgen voor ademruimte en een kans om met hernieuwde energie de winter in te gaan. Verlies maakt het gesprek onvermijdelijk.

Toch is er ook perspectief. Spelers keren straks terug van blessures. Anderen krijgen eindelijk rust. De selectie kan fitter en sterker uit de winter komen. En misschien kan Van Persie dan eindelijk zijn plan en visie met deze ploeg écht uitvoeren. Topwedstrijden winnen, weinig tegendoelpunten incasseren en wekelijks drie punten meenemen naar Rotterdam Zuid.

Want uiteindelijk draait het daar om. Meedoen om de bovenste plekken, vechten voor de beker, minimaal Champions League voetbal veiligstellen en Feyenoord opnieuw laten zien op het hoogste Europese podium. Wat we de afgelopen seizoenen hebben mogen meemaken, mag geen toeval blijken. De aankomende tijd zal leren of Robin van Persie de man is die Feyenoord daar opnieuw naartoe kan leiden.