Van Bronckhorst helpt schoolkinderen op Moluks eiland: "We zamelen nu geld in voor beter lesmateriaal"

Victor van Bronckhorst, vader van de nieuwe Feyenoordtrainer Giovanni, reisde afgelopen jaar met zijn vrouw twee keer drie maanden naar de Molukken om onder meer schoolgaande kinderen te helpen. Inmiddels is de docent en trainingsacteur, die zelf in 2016 als acteur in Flikken Rotterdam wekenlang een bijrol vertolkte, terug maar zet hij zich meer dan ooit in voor de leerlingen. "We zamelen nu geld in voor beter lesmateriaal.'

Van Bronckhorst is in onze regio nog erg actief. Zo helpt hij mee bij SV Gio van zoon Giovanni en schoondochter Marieke om leerlingen een extra steuntje in de rug te geven. Maar in 2025 liet pa Van Bronckhorst de IJsselregio ruim een halfjaar achter zich.

"Ik ben zelfs twee maal drie maanden op de Molukken geweest", zo vertelt hij aan magazine Perspectief. "Mijn vrouw en ik hebben allebei Molukse roots in ons en voelen ons ook thuis op de Molukse eilandengroep. Wij zijn allebei in Nederland geboren, maar toch is het bij ons, waar het bloed kruipt waar het niet gaan kan."

Dan tref je scholen aan die jou aan het nadenken hebben gezet, waarom?
"In 2008 heb ik een dominee ontmoet, Reza Syanamual, en hij vroeg of ik hem kon helpen, met schoolkinderen en/of kinderen die willen voetballen. Ook kinderen van diverse scholen christelijk of moslim. Tja als je in Nederland bent geboren en opgegroeid hebben wij eigenlijk alles, faciliteiten, tenues, was-
gelegenheid, kantine etc. Op de Molukken is het anders geregeld, er is weinig of geen douchegelegenheid, geen geld voor voetbalschoenen, ballen of trainingsmateriaal."

"Voordat wij moesten gaan trainen op een grasveld moesten eerst karbouwen (waterbuffels) worden weggejaagd. Wil je voetballen dan moet je niet alleen de tegenstanders ontwijken bij een trainingspartijtjes maar ook de achtergelaten afvalstoffen van de koeien. Kinderen lopen met shirts die in staat van ontbinding verkeren, voetbalschoenen die provisorisch vast aan elkaar gehouden worden met plakband."

Groot verschil
"Wij in Nederland hebben alles, alle schoolmateriaal wat je maar kan bedenken en als we het niet hebben gaan we naar de HEMA, bij wijze van spreken", gaat Van Bronckhorst verder. "We helpen nu twee klassen, een klas op de lagere school en een klas in het voortgezet onderwijs. We helpen hen met het aanschaffen van pennen, viltstiften, schriften en t-shirts. Als ik er ben, trakteer ik hen op ijs, mijn doel is niet alleen materieel  maar ook immaterieel te helpen en dat staat op nummer 1 van mijn programma, 'Persoonlijke aandacht', het feit dat mensen uit Nederland zich om hen bekommeren."

Voetbalclub
Victor van Bronckhorst is op woensdagochtenden zelf nog actief bij de walking footballgroep van Excelsior Rotterdam. In de familie staat voetbal immers centraal. Ook op de Molukken. "Inderdaad, ik heb ook de voetbalclub, door dominee Reza opgericht, uit het dorpje Airlouw, honderd kinderen geadopteerd en die voorzie ik van sportshirts, trainingspakken, voetballen, trainingsmateriaal, voetbalschoenen en dergelijke."

"Ook hier is geen wasgelegenheid of andere faciliteiten aanwezig. Op een voetbalveld trainen iedere week kinderen van vijftien verschillende kampongs (dorpen) . Iedereen is gelijk en als ze nieuwe spullen krijgen dan zie je in hun ogen de vreugde en geluk."

Meehelpen
Wat kunnen mensen hier in de regio voor deze kinderen doen? "Ik hoop veel", vervolgt Van Bronckhorst zijn verhaal. De man die in deze regio veel vrienden heeft en burgemeester Manusama tot zijn beste vrienden mag rekenen, hoopt nu dat diverse regiogenoten ook willen helpen. "Iedere bijdrage is welkom of het nu vijf euro is of duizend euro. Alles op het gebied van sportontwikkeling en schoolmateriaal, via de lokale bedrijven schaf ik dit aan."

"Novia Adrianam is een van de leraressen en een mens van goud. Zij is een schooljuffrouw van de lagere school en deze school bevindt zich precies tegenover ons hotel waar wij ooit verbleven Als je dan al die kinderen ziet lopen, dan ben je een beetje verkocht. Ik ben bij haar naar binnengestapt en heb mij voorgesteld. Novia was de eerste leerkracht die ik tegenkwam."

Helpt de stichting van jullie zoon Giovanni (SV Gio) ook mee?
"Net als ieder ander mens hebben zij ook een bijdrage geleverd en kan ik uiteraard gebruik maken van de expertise die deze stichting bezit, maar het is niet een officiële samenwerking. Daarnaast willen we een wiskundeklas van het voortgezet onderwijs ondersteunen en hen voorzien van schrijfgerei, lesmateriaalopmaat, gastlessen, t-shirts et cetera.  De wiskundelerares heeft drie jaar geleden een geldbedrag gewonnen op de voetbalclub FC Kabarezsy. Dat was tijdens een vaardigheidswedstrijd. Een half miljoen roepia’s (30 euro) klinkt weinig, maar haar salaris op deze school bedraagt vier miljoen roepia’s.”

"Het is geen officiële Foundation. Het is een eigen portemonnee-actie waar ik al
van 2008 zelf de kosten van betaal met behulp van vrienden en familie. Mijn fonds/portemonnee heet Belajar dan terTawa (BeTa) wat betekent: Lachen en Leren."

"Onze slogan luidt: Langkah kaki hari ini, kemenangan masa depan. Voetsporen van vandaag, overwinning van morgen."