Van droomseizoen naar diepe crisis: Feyenoord V1 is in een paar maanden volledig de weg kwijt

Vorig seizoen was er trots, perspectief en Europees voetbal. Nu bungelt Feyenoord Vrouwen 1 onderaan de Eredivisie, na onlangs opnieuw een pijnlijke nederlaag te hebben geleden, dit keer tegen De Graafschap. De sportieve neergang legt een pijnlijke vraag bloot: hoe kon een ploeg die eindelijk aansluiting vond bij de top zichzelf zo snel weer afbreken?

Het contrast is nauwelijks te bevatten. Feyenoord Vrouwen 1 beleefde vorig seizoen het beste jaar uit de clubgeschiedenis, zette zichzelf nadrukkelijk op de kaart en verdiende een ticket voor Europees voetbal. De ploeg groeide, begon ook in topwedstrijden resultaten te boeken en leek eindelijk de aansluiting met de gevestigde orde te hebben gevonden. De toekomst zag er rooskleurig uit.

Een paar maanden later is van dat optimisme weinig over. Feyenoord V1 bungelt onderaan de Vrouwen Eredivisie, de selectie oogt verzwakt en de zorgen stapelen zich op. Waar vorig seizoen nog sprake was van vooruitgang, overheerst nu de indruk dat de club sportief een forse stap achteruit heeft gezet. Dat is niet zomaar een dipje. Het is een ontwikkeling die vragen oproept over de koers van de club, de keuzes van de leiding en de manier waarop een veelbelovend seizoen een vervolg heeft gekregen.

Succescoach Torny moest plotseling vertrekken
Een van de meest opmerkelijke momenten volgde afgelopen zomer, toen Feyenoord afscheid nam van Jessica Torny. De trainer die de ploeg naar een historisch seizoen had geleid, verdween daarmee op een moment waarop de club kon voortbouwen op wat er was bereikt.

Torny wilde doorpakken. De ploeg had stappen gezet, de onderlinge verhoudingen waren gegroeid en het vertrouwen was toegenomen. De Europese plaatsing en de resultaten tegen sterkere tegenstanders boden aanknopingspunten om verder te bouwen. Juist op zo'n moment ligt het voor de hand om de ingezette lijn te versterken, de selectie gericht uit te breiden en de ambities verder aan te scherpen.

Binnen de club werd echter een andere koers voor ogen gehouden. De sportieve visie van Torny en de richting die de leiding wilde inslaan, kwamen niet langer overeen. Daarmee ontstond een breuk die des te opmerkelijker was vanwege de prestaties die eraan vooraf waren gegaan.

Een selectie die niet sterker, maar zwakker werd
De sportieve realiteit van dit seizoen maakt die keuze extra pijnlijk. In plaats van verder te bouwen aan een ploeg die steeds meer weerstand kon bieden aan de top, is de selectie er juist niet sterker op geworden. De overtuiging en stabiliteit die vorig seizoen zichtbaar waren, lijken verdwenen. Dat is een hard oordeel, maar de prestaties bieden weinig aanleiding voor een mildere analyse.

Ambitie van een topclub, prestaties van een hekkensluiter
Juist bij Feyenoord V1 ligt de lat hoger. De ploeg beschikt over topfaciliteiten en kent een van de grootste budgetten in het vrouwenvoetbal. De club spreekt ook ambities uit die passen bij een rol in de top van het Nederlandse vrouwenvoetbal, en dat schept verwachtingen. Het vrouwenteam zou competitief moeten zijn met de vaderlandse top en niet mogen afglijden naar de onderste regionen van de ranglijst.

Tegen die achtergrond zijn de huidige prestaties ronduit teleurstellend. De kloof tussen wat Feyenoord wil zijn en wat het op het veld laat zien, is levensgroot. Een club mag ambitieus zijn, maar ambitie is geen prestatie op zichzelf. Die moet worden vertaald naar beleid, een uitgebalanceerde selectie, een heldere technische visie en resultaten die daarbij aansluiten.

Daarbij dringt zich de vraag op of Feyenoord met het afscheid van Torny niet meer heeft weggegooid dan het heeft gewonnen. De trainer wilde verder met een groep die haar potentieel begon te benutten. De clubleiding koos voor een andere richting, maar ziet zich nu geconfronteerd met een ploeg die nauwelijks nog lijkt op de succesvolle formatie van een seizoen eerder.

Dat bewijst niet automatisch dat iedere keuze van Torny juist was of dat haar vertrek de enige oorzaak is van de huidige crisis. Daarvoor spelen te veel factoren een rol. Maar het maakt de verantwoordelijkheid van de beleidsmakers wel groter. Zij moeten uitleggen waarom de ingezette verandering noodzakelijk was en waarom de resultaten zo sterk achterblijven bij de verwachtingen.

De competitie biedt voorlopig een vangnet
Dat de situatie nog niet direct uitmondt in een degradatiedrama, heeft ook te maken met de opzet van de Eredivisie. De competitie telt dit seizoen tien clubs en alleen de nummer laatst degradeert. Bovendien is er met FC Utrecht een vrouwenploeg die amper punten weet te behalen. Voor Feyenoord is dat voorlopig een sportief vangnet.