Waarom Feyenoord ondanks - of dankzij - de late 1-1 van N.E.C. plek twee gaat pakken

Nee, het bezoek in Nijmegen leverde geen drie punten op. Maar het leverde wel iets anders op. Feyenoord maakte voor het eerst sinds mensenheugenis weer een sterke, energieke indruk. Dat biedt om veel redenen vertrouwen voor de laatste maand van de competitie, waarin de prijzen worden verdeeld.

Als we terug moeten naar de laatste keer dat Feyenoord zo energiek voor de dag kwam als tegen N.E.C., komen we uit op - schrik niet! - 22 januari. Op donderdagavond speelden de Rotterdammers toen thuis in de UEFA Europa League tegen Sturm Graz. De Oostenrijkers, die inmiddels gewoon fier bovenaan staan in de nationale competitie, werden in eigen huis met 3-0 volledig kansloos gelaten. In de tussenliggende periode won Feyenoord ook maar vijf keer: Heracles (4-2), FC Utrecht (0-1), Go Ahead Eagles (1-0), Telstar (2-1) en Excelsior (2-1) werden weliswaar verslagen, maar overtuigen konden de Rotterdammers nauwelijks.

Uitgeblust, ideeëloos en traag: zo kon het Feyenoord van de voorbije maanden moeiteloos worden omschreven. Daarom bood het duel tegen N.E.C. eindelijk weer perspectief in Rotterdam-Zuid. Zoals ESPN-analist Marciano Vink na afloop zei: "Eindelijk hebben we gezien dat N.E.C. een 'gewoon Eredivisieclubje' is." Dat was de verdienste van Feyenoord, waarbij de complimenten ook moeten worden gegeven aan de technische staf.

Gewijzigd wedstrijdplan
In de eerdergenoemde matige periode vanaf eind januari keek je toch altijd naar Feyenoord met het idee: het moet van een bijzondere ingeving komen van bijvoorbeeld Hadj Moussa of Ueda, want de trainer zal tactisch vast niks briljants bedenken. Dat hadden we in de wedstrijden daarvoor immers ook niet gezien.

Tot afgelopen zondag. Trainer Robin van Persie koos ervoor om N.E.C. vrijwel over het hele veld één-op-één vast te zetten, wat gezien de formatie van de Nijmegenaren betekende dat Jakub Moder als soort extra centrale verdediger moest spelen. Dit pakte erg goed uit, vooral in het eerste halfuur en het kwartier na rust. Toen oogde Feyenoord stabiel, dominant en kreeg het goede kansen op goals. Dat biedt vertrouwen voor de komende wedstrijden, waarin Van Persie zich tactisch vermoedelijk minder snel het kaas van het brood zal laten eten.

Energie in het spel
Mede dankzij de tactische aanpassingen wist Feyenoord erin te slagen om veel in de duels te komen. Waar je bijvoorbeeld tegen PSV en FC Twente het idee had dat ze overal een stap te laat waren - dat was ook zo - zorgde de wijziging in tactiek ervoor dat dit tegen N.E.C. niet gebeurde. Dan lijkt het ineens een stuk energieker, want Feyenoord wint meer duels. Maar de link met tactiek is meer aanwezig dan je denkt. Omdat het elftal tegen PSV en FC Twente simpelweg niet goed stond, kom je ook niet in duels en sta je ogenschijnlijk in het midden van een grote rondo. Maar wanneer een elftal goed georganiseerd staat, zoals in Nijmegen, oogt het dus automatisch energieker. 

Dat versterkt elkaar ook. Kom je meer in duels, win je er ook meer. Win je meer duels, heb je sneller de bal weer terug. Heb je de bal sneller terug, kom je makkelijker aan het voetballen. De keuzes die Van Persie daarin al dan niet noodgedwongen maakte, pakten goed uit. De oefenmeester koos voor Tobias van den Elshout in een vrije rol vanaf de linkerkant. Van Persie wist dat er tegen N.E.C. veel gelopen moest worden en koos zodoende voor een basisdebutant ten faveure van vedette Raheem Sterling, die niet in staat is om de meters te maken die Van den Elshout wél kan maken.

Ook had Van Persie Targhalline in de rol van Moder kunnen zetten, als soort derde centrale verdediger wanneer N.E.C. de bal had. Verrassenderwijs liet hij de Marokkaanse middenvelder, normaal gesproken toch de meest teruggeschoven pion op Feyenoords middenveld, in zijn oorspronkelijke rol spelen. Jakub Moder moest verder terug, wat vermoedelijk ook weer te maken had met het fysieke aspect. Targhalline is sterk in het onderscheppen van ballen op het middenveld, terwijl Moder het meer van duelkracht moet hebben. Zo kwamen beide spelers uitstekend in hun kracht.

Late gelijkmaker
Natuurlijk voelt het als een gemiste kans dat Feyenoord de wedstrijd niet over de streep trok. Maar juist de manier waarop die gelijkmaker viel en hoe daarop werd gereageerd, zegt misschien wel meer dan een zakelijke overwinning had gedaan. De frustratie, de woede, het gevoel van onrecht richting scheidsrechter Serdar Gözübüyük: het zijn signalen van een ploeg die weer ergens om geeft. Waar Feyenoord de afgelopen maanden gelaten oogde bij tegenslag, stond er nu een elftal dat het simpelweg niet accepteerde. Dat sentiment, hoe wrang het moment zelf ook was, kan precies de mentale prikkel zijn die nodig is in de beslissende fase van het seizoen.

De Rotterdammers hebben in tegenstelling tot N.E.C. een weekje rust. Tijd voor spelers als Jeremiah St. Juste en Gernot Trauner om nóg fitter te worden, en voor spelers als Givairo Read, Jordan Bos, Gijs Smal en In-beom Hwang om hopelijk in de laatste maand van de competitie nog een positieve rol van betekenis te spelen. Met het spel en de intensiteit van zondag als nieuwe ondergrens, voelt het minder als ijdele hoop: Feyenoord heeft alles in handen om deze lijn door te trekken en de tweede plaats af te dwingen.

Wat denk jij? Gaat Feyenoord de tweede plaats binnenhalen? Discussieer mee in de reacties!