De teloorgang van Feyenoord heeft een gezicht: Ahmedhodzic

In de zomer van 2025 werd Anel Ahmedhodzic voor een schijntje opgehaald uit de Championship. De 26-jarige centrale verdediger werd als stunt binnengehaald en er werd veel van hem verwacht. Ahmedhodzic, die zowel Bosnische als Zweedse roots heeft, begon uitstekend aan het seizoen, maar daar is nu nog maar weinig van over. De mandekker belichaamt de teloorgang van het kwakkelende Feyenoord.

Voor slechts 6,9 miljoen euro (bron: Transfermarkt) verruilde de centrale verdediger Sheffield United voor Feyenoord. Ahmedhodzic kwam als een verrassing. De man van 20 miljoen euro moest de opvolger worden van Dávid Hancko en moest het gat opvullen van de geblesseerde Gernot Trauner en Thomas Beelen. De Bosnische slager straalde zelfverzekerdheid, optimisme en een Feyenoord-mentaliteit uit. Op zijn eerste dag was hij trots en verscheen hij met een brede glimlach op zijn tekenmoment. "Dat ik nu voor zo'n grote Europese aansprekende club mag uitkomen, is iets waar ik altijd keihard voor heb gewerkt."

Tsuyoshi Watanabe en Ahmedhodzic moesten samen het nieuwe fundament van de ploeg van Robin van Persie gaan vormen. Samen doorbraken ze de twijfels, de taalbarrière en belichaamden de Rotterdamse mentaliteit: Niet lullen, maar poetsen. In zijn eerste wedstrijd won hij met 2-1 van Fenerbahçe. Die goede lijn zette het centrale duo samen met sluitpost Timon Wellenreuther voort. Eind oktober stond Feyenoord zelfs nog bovenaan, mede dankzij hen. In de eerste negen competitiewedstrijden kreeg Feyenoord slechts zes tegendoelpunten: het minste van alle Eredivisieclubs. De Rotterdammers zetten de ene na de andere utopische verdedigende statistiek neer: in de eerste vijf wedstrijden kreeg Feyenoord vijf schoten op doel. Tegen Heracles Almelo zelfs geen één, inmiddels al de derde keer dat seizoen. Hancko en Trauner leken vergeten.

Een belangrijke reden was de manier waarop de ploeg van Van Persie drukzette. Feyenoord liet relatief veel passes toe, voordat er over werd gegaan tot een verdedigende actie. De Rotterdammers lieten de tegenstander komen, absorbeerden het spel en sloegen toe. Het centrale duo paste zich feilloos aan en had een uitstekend reactievermogen. Maar daar is nu nog weinig van over. Waar ging het mis?

De ommekeer begon sluipend. Op 1 november 2025, tegen FC Volendam, won Ahmedhodzic slechts twee van zijn vijf duels. Een klein detail, maar met grote betekenis, want vanaf toen leek het bergafwaarts te gaan. Het dieptepunt volgde op 11 januari tegen sc Heerenveen. Hij ging 10 duels aan en won er slechts twee. De Bosniër verloor op eigen helft vier keer de bal en bracht zowel Watanabe als zijn ploeg meermaals in de problemen. Ook tegen Sparta tekende zich een zorgwekkend patroon af. Ahmedhodzic won slechts veertig procent van zijn duels. Een percentage dat voor een centrale verdediger op zijn niveau simpelweg te laag is.

Dat het niet meer lekker liep tussen Ahmedhodzic en Watanabe, wisten de twee zelf ook. Ze kaartten het aan bij Van Persie en voerde een wisseltruc uit. In plaats van Ahmedhodzic rechts en Watanabe links in het centrum, werden de posities omgedraaid. Tegen Sturm Graz werkte het direct: de nul werd gehouden. Even straalde de Bosnisch-Zweedse verdediger weer het vertrouwen uit van het begin van het seizoen. "Voor mij is dat het belangrijkste, want het is mijn taak om tegengoals te voorkomen. Dat is voor ons als verdediging echt ontzettend fijn." Wat opmerkelijk hierbij is, is dat Van Persie dit zelf niet zag. "Vorig seizoen speelde ik ook al linkscentraal en Watanabe heeft de voorkeur voor de rechterkant. Voor ons voelde het heel natuurlijk om te wisselen en eigenlijk moesten we dit al veel eerder doen."

Dat leek even goed te gaan, maar in de daaropvolgende fase bleek het spel van Feyenoord in rap tempo te verslechteren. Ahmedhodzic, al niet de allerbeste opbouwer, staat nu aan z'n verkeerde been, wat het voetbal van achteruit absoluut niet verbetert. Watanabe is daarentegen wat comfortabeler met links, maar toch besloot Van Persie te wisselen. Was dat wel zo'n goed plan? De cijfers geven één antwoord: nee.

Na de wedstrijd tegen Sturm Graz kwam het centrale hart van de Rotterdammers voor het eerst in deze vorm voor de dag tegen Heracles Almelo. Ahmedhodzic won, als linkercentrale verdediger, tien van zijn vijftien duels en ook zijn passnauwkeurigheid springt in het oog: 68 van zijn 69 passes kwamen aan. 

Als we ons verdiepen in de statistieken van Watanabe zien we dat de positiewisseling voor de Japanner op het eerste gezicht eveneens goed uitpakte. Tegen Heracles Almelo won de 29-jarige verdediger zeven van zijn elf duels en verloor hij vijf keer de bal. Ook tegen Utrecht pakte de wisseling goed uit: zeven duels gewonnen uit negen, al verloor hij wel negen keer de bal. 

Maar die stabiliteit was van korte duur. Op bezoek bij PSV moest Ahmedhodzic het stellen zonder zijn vaste partner Watanabe. Diens vervanger, St Juste, speelde voor het eerst in lange tijd weer een duel en stapte meermaals verkeerd in. Dit was duidelijk een gebrek aan wedstrijdritme. Feyenoord keek na zeventien minuten al aan tegen een pijnlijke achterstand. In de tweede helft bracht Van Persie jeugdexponent Kraaijeveld het veld in. Hij stond er direct en had een paar uitstekende intercepties. Maar na het verloren duel was de schade groot. Ahmedhodzic kreeg bovendien in de negende minuut al een gele kaart, wat zijn wedstrijd tekende. Hij verloor zes ballen en won slechts vier van zijn zeven duels. Feyenoord verloor met 3-0 en het moeizaam opgebouwde vertrouwen kreeg een flinke deuk.

Toch herpakte Feyenoord zich. Overwinningen op  FC Utrecht (0-1), Go Ahead Eagles (1-0) en Telstar (2-1) leken de lucht op te klaren. Ahmedhodzic speelde tegen de eerste twee solide wedstrijden, maar tegen laagvlieger Telstar zakte zijn niveau opnieuw weg. Hij won slechts de helft van zijn duels. Tegen FC Twente was het absolute dieptepunt: zeven duels werden gewonnen uit veertien en hij verloor negen keer de bal. 

Ook voor Watanabe gold dat de positieve trend niet standhield. Tegen Go Ahead Eagles, Telstar en  FC Twente kwam Watanabe niet meer boven de 60% uit wat betreft gewonnen duels, met gemiddeld negen balverliezen over de laatste drie duels. 

Tegen NAC was het voor de Bosniër niet anders. Zowel bij de 2-2 als de 3-2 ging Ahmedhodzic niet vrijuit, al was bij de gelijkmaker Jordan Bos de hoofdschuldige, maar bij de 3-2 vergat hij wat zijn taak was: de bal wegkoppen. En dat is geen toeval. Ahmedhodzic lijkt zijn vertrouwen kwijt te zijn.

De Bosniër is een doorbijter. Letterlijk. In het verloren duel met Sparta speelde Ahmedhodzic met een kaakontsteking. Dat zegt alles over zijn mentaliteit. Hij heeft de allure en het doorzettingsvermogen. Maar mentaliteit alleen is niet genoeg. Hij heeft een trainer nodig die hem op de juiste positie zet. 

Ahmedhodzic is dus niet de enige schuldige aan de malaise bij Feyenoord, maar hij is wel het meest zichtbare symptoom. De verdediger die in de herfst utopische statistieken neerzette, is dezelfde die nu ballen verliest op eigen helft en zijn basistaken vergeet op cruciale momenten.

De positiewisseling was een kantelpunt. Ahmedhodzic zag wat er mis was. Van Persie niet. Maar die tijdelijke opleving was van korte duur. Tegen Telstar, Twente en NAC zakte het niveau bij beide verdedigers opnieuw weg. De problemen bij Feyenoord zijn geen individueel probleem. Ahmedhodzic is enkel het gezicht van de teloorgang. Van Persie de architect.