Hoe Van Persie zijn droomklus bij Feyenoord zag ontaarden in een nachtmerrie

De grondige analyse van de nieuwe tweekoppige directie bleek onvoldoende. Zondag werd daarom per direct afscheid genomen van trainer Robin van Persie. Daarmee komt er na zestien maanden een einde aan zijn dienstverband in De Kuip.

Op 23 februari 2025 werd de clubicoon aangesteld als vervanger van interim-trainer Pascal Bosschaart, die op zijn beurt de vertrokken Brian Priske tussentijds had vervangen. De Deen werd na zeven maanden ontslagen wegens "zeer wisselvallige resultaten en een gebrek aan chemie."

De voormalig topspits, die eerder nog als onvoldoende ervaren werd beschouwd, kreeg na een kort avontuur bij sc Heerenveen alsnog het vertrouwen van de clubleiding. Feyenoord dacht alsnog de 'perfecte' kandidaat te hebben gevonden en sprak vertrouwen uit naar Van Persie. Het werd niet onder stoelen of banken gestoken dat hij de oplossing moest zijn.

"Robin kent de club ontzettend goed en weet precies wat nodig is om tot resultaten te komen", zei Dennis te Kloese bij de aanstelling van Van Persie. Een uitspraak die, met de kennis van nu, wrang klinkt.

De destijds 41-jarige Rotterdammer tekende een contract tot de zomer van 2027 en kende een moeizame eerste fase in De Kuip: Feyenoord won de eerste drie duels niet, tegen N.E.C. (0-0) en tweemaal Inter Milan in de achtste finale van de Champions League (0-2 en 2-1).

Maar na die lastige start kantelde het beeld volledig. Feyenoord zette een indrukwekkende reeks neer van zeven opeenvolgende overwinningen, totdat PSV, de latere kampioen, de ploeg weer tot stilstand bracht. Het leek een match made in heaven, maar dat beeld hield geen stand. Bovendien vertrok Quilindschy Hartman naar Burnley, terwijl Calvin Stengs en Ramiz Zerrouki werden verhuurd vanwege een gebrek aan perspectief op speeltijd.

Want al in de seizoensvoorbereiding begonnen de eerste scheurtjes zichtbaar te worden. Feyenoord won alleen van Cambuur en bleek zelfs tegen de satellietclub van RB Salzburg, FC Liefering, met 2-0 te zwak. Het bleek de opmaat naar een turbulent seizoen.

Onnavolgbare beslissingen
Van Persie besloot om, nog voor het Champions League-tweeluik in de derde voorrond met Fenerbahçe, de aanvoerdersband af te nemen van Quinten Timber. Volgens de trainer waren er meerdere redenen: "In een aanvoerder zoek je een aantal dingen. Dan heb je het ook over commitment richting de club, iemand die de teamcultuur bewaakt. Quinten heeft nog één jaar contract, dat speelt ook een rol. Als Timber zijn contract al verlengd had, had dat wel invloed gehad op onze beslissing, ja", verklaarde Van Persie na afloop van de 2-1 gewonnen wedstrijd tegen Fenerbahçe.

De nieuwe aanvoerder werd Sem Steijn, die in de zomer van 2025 nog voor tien miljoen euro werd overgenomen. Al snel ontstond de indruk dat die beslissing averechts werkte, een van de vele die nog zouden volgen. Na de verloren uitwedstrijd in het tweeluik tegen de Turkse grootmacht (5-2) zakte Feyenoord af naar de Europa League, waardoor de sterke seizoensstart vorig seizoen overschaduwd werd.

Ook onder de lat bleef het onrustig. Waar Brian Priske koos voor Wellenreuther als eerste keeper, gaf Van Persie in de zomer van 2025 juist aan dat "Justin in principe de eerste keeper is." Toch viel de keuze uiteindelijk opnieuw op Wellenreuther. Volgens de trainer kon híj wél drie keer per week spelen en was Bijlow trainingsfit, maar niet wedstrijdfit. 

Schijnbare rust
Na een eerste onrustige periode leek hij Feyenoord weer op de rit te krijgen. Overwinningen op Excelsior (1-2), Sparta Rotterdam (0-4) en zijn oude club sc Heerenveen volgden elkaar op. Bovendien prijkte Feyenoord nog altijd bovenaan de competitie.

Juist tijdens die sportieve opleving haalde Hartman opnieuw uit naar Van Persie. De linksback vertelde op 24 augustus 2025 dat hij uit Rotterdam was vertrokken wegens de slechte relatie met Van Persie en dat hij met "een rotgevoel rondliep op de club." De trainer reageerde op zijn beurt: "Hij sprak zich uit op basis van een gevoel. Dan blijf ik zelf liever bij de feiten. Er zijn heel veel meetings met hem geweest en hij heeft meer aandacht gekregen dan andere spelers, maar je hebt ook met verwachtingen te maken", concludeerde Van Persie. Daarbovenop zou Hartman niet aan de 'Feyenoord-standaard' voldoen. 

Het vuurtje werd nog verder aangewakkerd toen Hartman het voor Timber opnam. "Je ziet nu precies hetzelfde bij Timber", zei het Feyenoord-jeugdproduct. En ook Zerrouki gaf aan dat de band met de trainer 'minder geworden was.' Zelf vertelde hij dat "ik weet van mezelf dat ik niks verkeerd heb gedaan. Maar het was wel iets waardoor het voor mij duidelijk was dat ik beter naar iets anders op zoek kon gaan", besloot Zerrouki. 

Focus op de competitie
Ook het spelbeeld was minder overtuigend dan de resultaten deden vermoeden. Voorafgaand aan de eerste Europa League-wedstrijd tegen SC Braga zagen we nog altijd een goedlachse oefenmeester die aangaf de focus te leggen op de Eredivisie.

Dat bleek ook uit de opstelling, want Feyenoord begon in het rotsachtige Estádio Municipal de Braga met een aantal wisselspelers, waaronder Casper Tengstedt, Gonçalo Borges, Gaoussou Diarra en Malcom Jeng. Die laatstgenoemde stond er ternauwernood en maakte direct een goede indruk, maar van de rest bleef het rendement beperkt. Feyenoord verloor de openingswedstrijd met 1-0 en zag de Europese droom langzaamaan vervagen. Achteraf bezien bleek het een van de meest discutabele keuzes uit zijn periode.

Toch bleef Feyenoord, ondanks de uitglijder, winnen in de competitie, maar niet altijd met het beste spel. De ommekeer kwam in de verloren thuiswedstrijd tegen PSV (2-3) op 26 oktober. Luciano Valente maakte zijn eerste treffer in het rood-witte shirt en was dicht bij de gelijkmaker (3-3, red.), maar Feyenoord bleek niet opgewassen tegen het PSV van Ismaïl Saibari, die in De Kuip een heldenrol vertolkte.

Vanaf dat moment verloor Feyenoord zichtbaar de grip op het seizoen. In zowel de competitie als Europa volgden pijnlijke nederlagen tegen Go Ahead Eagles, N.E.C. Nijmegen, Celtic, FCSB en Ajax. Bovendien werd het voor Feyenoord pijnlijk duidelijk dat het naar alle waarschijnlijkheid al uitgeschakeld was in de Europa League. 

Het absolute dieptepunt van de eerste seizoenshelft volgde op 17 december 2025 toen de Rotterdammers met 2-3 verloren van sc Heerenveen. Hiermee werd Feyenoord uitgeschakeld in de KNVB-beker en had het alleen nog zicht op de Eredivisie. Van Persie probeerde tevergeefs de onvrede op de tribunes te temperen, maar het leverde gênante beelden op in De Kuip. Het waren beelden die enkele maanden eerder ondenkbaar leken: Feyenoord-supporters lijnrecht tegenover een clubicoon. De Stadionclub was uitgeblust en toe aan de winterstop. 

Het seizoen dat al in het water was gevallen
De winterstop bracht weinig rust. Het trainingskamp in Marbella viel grotendeels in het water, Feyenoord kreeg opnieuw een nieuwe aanvoerder en Mats Deijl werd aangetrokken. De aanvoerder was dit keer Timon Wellenreuther. De Duitse doelman was de vijfde Feyenoord-captain in acht duels, zo schetste Rypke Bakker. Een opmerkelijke beslissing, zeker als je beseft dat Timber 'gewoon' in de basis begon. Van Persie vond het daarentegen een 'logische keuze': "Als je kijkt naar zijn houding op het veld en buiten het veld, vind ik Timon écht een aanvoerder", zei de trainer. 

In de wedstrijd zelf moest Givairo Read in de slotfase noodgedwongen het veld verlaten na een nieuwe hamstringklacht. Extra wrang: hij was net teruggekeerd van een blessure en had volgens de medische staf eerder gewisseld moeten worden, maar bleef toch de volle negentig minuten staan. Later werd bekend dat hij vermoedelijk zes weken buiten strijd zou zijn.

Een week later bereikte de onrust een nieuw kookpunt toen er op 18 januari met 3-4 werd verloren van Sparta. Timber begon, door contractuele spanningen tussen de speler en de club, op de bank en kwam in de 71e minuut pas het veld in. De geboren Utrechter liet zich van zijn beste kant zien en verzorgde de assist bij de 2-3. Het was niet genoeg. In de kleedkamer stonden Timber en Van Persie neus tegen neus in een felle discussie.

Hij had net gelezen waarom Van Persie had besloten om hem op de bank te zetten en besloot zijn verhaal voor de camera te doen. "Ik vind het jammer wat de trainer zei, dat het op deze manier is gegaan. Het is al een paar keer gebeurd dat de trainer de speler niet in bescherming neemt. Je kan iets vinden, maar zeg het dan wel in mijn gezicht. Dit was de grens", oordeelde Timber.

Twee dagen later werd bekend dat Bijlow, kind van de club, zijn geliefde Feyenoord ging verlaten. De doelman had met succes de medische keuring doorstaan en tekende bij het Italiaanse Genoa tot de zomer, met een optie voor nog drie jaar. Daarmee verloor Feyenoord een van zijn meest trouwe clubspelers, die wegens blessureleed geen vertrouwen kreeg van zijn trainers.

In dezelfde transferperiode verliet ook Timber Rotterdam. De geboren Utrechter ruilde Feyenoord in voor Olympique Marseille voor een bescheiden bedrag van 4,5 miljoen euro, dat mede door zijn contract kwam, dat nog tot de zomer liep. Daarmee verdwenen opnieuw twee prominente spelers uit het succesvolle Slot-tijdperk via de achterdeur uit De Kuip.

Het tijdelijke omslagpunt
Maar toen werd Raheem Sterling op 12 februari als absolute stunt binnengehaald. De 82-voudig Engelse international tekende een contract tot het einde van de zomer en 'project-Sterling' was ingezet. Zelf had hij "de tijd genomen en met meerdere clubs en hoofdtrainers gesprekken gevoerd om er zeker van te zijn dat ik bij een nieuwe club echt een meerwaarde kan zijn." Het Legioen droomde hardop van een ommekeer.

Sterlings werkvergunning moest even wachten, maar tien dagen na de bekendmaking dat Feyenoord zijn nieuwe club werd, maakte hij zijn debuut tegen Telstar. Tegen de laagvlieger uit Velsen-Zuid zou je denken dat de voormalige topspeler geen moeite zou hebben met directe tegenstander Gerald Alders, maar niets was minder waar. Sterling kwam zijn man nauwelijks voorbij, maar Het Legioen was alsnog in euforie. De Feyenoord-supporters gingen staan voor hem.

Na de 2-1 gewonnen thuiswedstrijd volgden de verloren wedstrijd tegen FC Twente (2-0), de knotsgekke remise tegen NAC (3-3) en de moeizame overwinning op stadgenoot Excelsior (2-1).

Op 18 maart liet Te Kloese in gesprek met de NOS weten volledig achter Van Persie te staan. "We staan voor de volle 100% achter de trainer", zei de algemeen directeur. Op diezelfde dag kreeg de clubicoon een extra rechterhand in de gedaante van Dick Advocaat. De Kleine Generaal moest, net als Sterling, rust gaan brengen binnen de club. "In de combinatie met Dick willen we hier het beste van maken en onze doelstelling behalen. En dat is tweede worden", besloot Te Kloese.

De strijd om de tweede plaats bleek echter een loodzware opgave. Want met N.E.C. en Ajax die Feyenoord in de nek hijgden en FC Twente die het in de tweede seizoenshelft gestaag omdraaide, werd dat een klus van jewelste. 

Tegen Ajax, Volendam en NEC werd gelijkgespeeld, waarna het op 25 april tegen FC Groningen en op 3 mei tegen Fortuna Sittard de broodnodige drie punten binnenhaalde. Het profiteerde optimaal van het puntenverlies van NEC en Ajax, waardoor Feyenoord op de gewenste tweede plek stond. De Rotterdammers hadden genoeg aan één punt en speelden gelijk tegen AZ. Feyenoord had het noodzakelijke en felbegeerde Champions League-ticket binnen en kon opgelucht adem halen.

Voorafgaand aan het laatste officiële duel van Van Persie, zonder het zelf te weten, werd de clubicoon verweten de 'macht gegrepen te hebben'. De trainer stelde zelf: "Ik ga in principe over mijn staf en over de spelers. Uiteraard in samenwerking met de mensen om mij heen", legde hij uit. "Helaas is dat uit de context getrokken. Dat was totaal niet mijn bedoeling en dat heb ik ook niet zo gezegd."

Een onrustige periode
Het was het einde van een onrustig seizoen, waar veel gebeurd is, misschien wel te veel. De wisselingen van de aanvoerdersband, de keeperssage, de mediarel en het vertrek van Timber en Bijlow, de komst van Sterling en Advocaat, alle geblesseerden. Je kunt het zo gek niet bedenken of het kwam voorbij dit jaar.

In de zestien maanden dat Van Persie aan het roer stond behaalde Feyenoord gemiddeld 1,71 punt per wedstrijd. Ter vergelijking: voorganger Brian Priske kwam uit op 1,85 punt per wedstrijd, terwijl Pascal Bosschaart gemiddeld 2,00 punten per wedstrijd pakte.

Wat begon als een droomscenario eindigde in een geruisloze breuk. Van Persie arriveerde als clubicoon en beoogde verlosser, maar zag zijn periode in De Kuip verzanden in sportieve tegenvallers, interne spanningen en voortdurend rumoer.

De nieuwe directie concludeerde uiteindelijk dat een nieuwe koers noodzakelijk was. Daarmee kwam er een einde aan een dienstverband dat begon met hoge verwachtingen, maar vooral herinnerd zal worden om de onrust die het veroorzaakte.