Talia DellaPeruta: Don't stop believin'

Door: Tim Duijverman

Het heeft even geduurd, maar na anderhalf jaar getob met een gecompliceerde hamstringblessure is Talia DellaPeruta weer helemaal terug bij Feyenoord Vrouwen. Nimmer opgeven, zoals een Amerikaanse powerhouse betaamt. Dankzij haar geloof, haar familie, de staf en haar teamgenoten kijkt de 23-jarige middenveldster positief naar de toekomst. 

Talia werd geboren in het Duitse Bitburg en woonde daar twee jaar op de US Air Force Base. Daarna keerde het gezin DellaPeruta terug naar de Verenigde Staten, waar hun roots liggen. De mooie achternaam is niet bepaald Amerikaans, zou je zeggen. En dat klopt! De ouders van vader DellaPeruta zijn namelijk Italiaans. In de staat Georgia groeide Talia op met haar zusje Tori; beiden zijn helemaal gek van voetbal. 
Na diverse Amerikaanse jeugdteams te hebben doorlopen, speelde Talia vier jaar voor de North Carolina Tar Heels alvorens ze weer terugkeerde naar Europa. Samen met Tori streek ze neer bij UC Sampdoria. Altijd handig wanneer je ook over een Italiaans paspoort beschikt! Slechts zes maanden later vertrok Talia naar Feyenoord, op zoek naar een betere omgeving. Mede dankzij fijne contacten met Manon Melis en coach Jessica Torny belandde Talia in Rotterdam. “Mijn agent kende Manon van een FIFA-evenement en Jessica kende mij van de Onder 20 in Amerika. Soms kan de voetbalwereld heel klein zijn, haha.” 

De fysiek sterke middenveldster zit helemaal op haar plek in Rotterdam en geniet met volle teugen. “Ondanks mijn lange blessure ben ik positief gebleven en wilde ik mijn revalidatietraject zo aangenaam mogelijk maken. Ik kan het heel goed vinden met mijn teamgenoten; zij zijn echt vriendinnen van mij geworden. Ook trek ik er graag op uit en ben ik al op best veel plekken in Nederland geweest. Ik ben superdankbaar dat ze mij altijd hebben gesteund en meenamen op pad. Dit heeft absoluut geholpen in die moeilijke periode. Wat ik ook mooi vind aan Rotterdam, is dat het een multiculturele stad is. Mede daardoor heb je veel keuze in eten en dat vind ik wel fijn, haha. Ik kan hier Thai food eten, Italiaans, etcetera.”

Talia woont met een teamgenoot om de hoek bij De Kuip. Op een steenworp afstand zit café Hollywood. “Soms spelen ze er Amerikaanse muziek en dat vind ik leuk. Ik hou van countrymuziek en luister graag naar Morgan Wallen. Ik vind Rotterdam een fijne stad. Het heeft leuke restaurants en koffiebarretjes waar ik lekker een boek kan lezen.” Het hedendaagse fenomeen ‘koffietje drinken’ bestaat volgens haar vaak louter uit warme melk. Talia moet erom lachen: “Exactly! 10% espresso and 90% milk, haha!” 

Over land and sea

Tijdens haar voetbalcarrière (soccer werd uiteraard verbeterd naar football) in 'The States' kwam de goedlachse Talia op meerdere plekken, waaronder de West Coast en Florida. Over de grote afstanden spreekt ze alsof het niets is. Een autorit van negen uur naar Florida schudde ze zo uit haar mouw. “Op vakantie gingen we vaak naar Florida, want dat lag in de buurt. Dat is beter te doen dan een zes uur durende vlucht naar Californië”, lacht ze. “De afstanden in Nederland zijn voor mij niets. Sommige teamgenoten ‘klagen’ weleens wanneer we twee uur in de bus zitten naar een uitwedstrijd. Daar moet ik altijd hard om lachen. In Amerika moesten we vaak acht uur lang rijden of we namen het vliegtuig. Wat ik echt top vind aan Nederland, is dat het openbaar vervoer zo goed geregeld is en je overal makkelijk kunt komen. Dat is echt een groot voordeel ten opzichte van de VS. Daar kun je vaak niet zonder auto; de supermarkt zit vaak niet op loopafstand.” 
In Amerika is het vrouwenvoetbal al decennia sterk ontwikkeld, in tegenstelling tot in Nederland. “Ik ben opgegroeid met de bal. Voor jonge meisjes was het daar heel normaal om te voetballen. Ik kon altijd een team vinden. Ik had alles wat ik nodig had om met voetbal op te groeien. Mijn studie aan de University of North Carolina kon ik goed combineren met voetbal. Zoals bekend hebben ‘universities’ ook een voetbalteam. Het is echt een groot ding om voor je universiteit uit te mogen komen. Als kind had ik genoeg voorbeelden van grote Amerikaanse speelsters tegen wie ik opkeek, zoals Alex Morgan en Abby Wambach.” 

‘The fans are incredible’

Sprekend over de plek waar het nu allemaal gebeurt, vertelt Talia vol enthousiasme over haar bezoekjes aan Feyenoord 1 in De Kuip. “Ik ben al naar veel wedstrijden geweest en de supporters zijn echt geweldig. Ik vind het echt heel leuk om erheen te gaan. Ook wanneer ik thuis ben en de tv aanstaat, kan ik de supporters horen. Het is heel grappig dat ik het gejuich dan eerder hoor dan het doelpunt op tv. Mijn appartement zit zó dicht bij het stadion.” 

Box-to-box player

Uiteraard zijn we zeer benieuwd wat Talia de komende maanden gaat brengen voor ons vrouwenteam. Afgelopen november maakte ze haar officiële debuut in de hoofdmacht en inmiddels heeft ze weer wat speelritme te pakken. “Mijn favoriete positie is op het middenveld. Ik ben een box-to-box middenvelder, de zogeheten ‘8-positie’. Ik houd ervan om mee te verdedigen, maar ook om aan te vallen. Ik hou van fysiek spel.” Deze powerhouse heeft de potentie om van grote waarde te zijn voor de vrouwen van Varkenoord. 

Het geloof

Voor Talia is het geloof heel belangrijk; ze is christelijk opgevoed. Het gaf haar tijdens de revalidatie veel kracht en doorzettingsvermogen. “Wanneer we geen wedstrijden hadden, gingen we elk weekend naar de kerk. Het is een belangrijk onderdeel van mijn opvoeding geweest. Toen ik verhuisde voor mijn studie en meer op mezelf was aangewezen, kwam ik erachter dat het geloof nog steeds erg belangrijk voor me was. Ik heb dit nodig. Toen ik in Rotterdam kwam, vond ik een kerk die precies aansloot bij wat ik zocht. Een kerk zoals ik die ook in Georgia had; hetzelfde geloof en dezelfde manier van diensten, op een moderne manier. Het is niet alleen maar zitten en luisteren, er is ook interactie met muziek. Het is heel erg leuk. Het geloof heeft mij enorm geholpen bij mijn blessure. Zonder had ik het niet gekund. God heeft mij elke dag de kracht gegeven om door dit proces heen te komen. Ik ben zowel mentaal als fysiek sterker teruggekomen.” 

Bron: HAND IN HAND FEBRUARI 2026