Van Deventer naar De Kuip: Mats Deijl grijpt zijn kans bij Feyenoord en jaagt op plek twee

Verrassend genoeg maakte de sympathieke en intelligente Mats Deijl in de winterstop de overstap van Go Ahead Eagles naar Feyenoord. Van Deventer naar Rotterdam, de regio waar hij toch zijn roots heeft liggen. Alhoewel, verrassend? Eigenlijk is het een zeer begrijpelijke transfer in het teamproces waarin Feyenoord zich bevindt. Mats Deijl stelt zich in het Hand in Hand Magazine van FSV De Feijenoorder voor aan de supporters en vertelt wat hij aantrof de eerste weken in Rotterdam. Zij spraken hem de dag na Feyenoord-Go Ahead Eagles.

Hoe was het om tegen je oude club Go Ahead Eagles te spelen?
“Dat was toch wel bijzonder. Voor de wedstrijd stond ik er niet vaak bij stil. Maar eenmaal in het stadion is het toch bijzonder. Je ziet je oud ploeggenoten, ook bij de warming-up. In de catacomben voor de wedstrijd gaf ik ze even allemaal een handje. Tijdens de wedstrijd is het een normale wedstrijd, soms een dolletje en een beetje contact. Dan zijn het niet je vrienden, maar wil je gewoon de wedstrijd winnen. Dan klap je er af en toe hard op, dat deden ze ook bij mij, trouwens. Pas na de wedstrijd is de spanning eraf en praat je met de jongens die je al heel lang kent.”Je bent geboren in Vlaardingen.

Woont je familie daar nog steeds?
“Nee, mijn oma van vaders kant heeft daar wel heel haar leven gewoond, maar die is overleden. Ik heb familie wonen in Rotterdam, Amsterdam, Maassluis, Delft, allemaal wel in de regio.”

Waar heb je op school gezeten? 
“Ik heb op verschillende plekken gewoond in Nederland. Ik begon op de basisschool in Maasland, waar ik toen ook woonde. Toen zijn we verhuisd naar Waalwijk waar ik de basisschool heb afgemaakt. Mijn ouders gingen namelijk scheiden en mijn moeders nieuwe vriend kwam uit Waalwijk. Ik ben de middelbare school in Waalwijk begonnen, door het voetbal uitgeweken naar Tilburg waar ik de middelbare school heb afgemaakt. Daarna ben ik gaan studeren in Den Bosch maar dat heb ik niet afgemaakt vanwege de start van mijn voetbalcarrière. Ik ben toen via de VVCS wel deeltijd gaan studeren. Die studie heb ik vorig jaar afgemaakt dus ik heb ook een diploma Business Innovation op zak. Ik heb nog niet veel nagedacht over de tijd na mijn voetbalcarrière en heb nog genoeg tijd daarover na te denken. Maar met dit diploma op zak zou ik relatief snel aan de slag kunnen in de voetbalwereld als technisch directeur of manager. Wie weet.”

Het Feyenoord-gevoel ken je al van kleins af aan?
“Absoluut, al moet ik zeggen dat mijn omgeving er meer mee bezig was dan ik zelf destijds. In Maasland, waar ik ben opgegroeid, leeft de club volop, dus ging het bij ons thuis altijd wel over Feyenoord. Met familie in Rotterdam én Amsterdam, kreeg ik de spanningen rond de Klassieker ook vroeg mee. Feyenoord heeft dus altijd een groot deel van mijn leven uitgemaakt.”

Waar heb je in je jeugd gevoetbald voordat je naar Den Bosch ging?
“Ik ben begonnen bij MVV ’27 in Maasland. Daarna voetbalde ik bij WSC Waalwijk, Willem II/RKC en later Brabant United. Ik werd eerst gescout door RKC, maar zij gingen samen met Willem II. Later ging Willem II weer alleen verder en ging RKC samen met FC Den Bosch, en dat werd Brabant United. Na twee jaar gingen ze weer alleen verder en ben ik bij Den Bosch 
gaan spelen.”

Hoe was de tijd in Den Bosch?
“Een leerzame en leuke tijd, waaraan ik goede vrienden heb overgehouden. Voor ons gevoel speelden we bijna in een soort vriendenteam op vrijdagavond in de - toen nog - Jupiler League. We deden het niet heel erg goed, maar hadden het wel leuk met elkaar. Iedereen had wel de wil zich te verbeteren en stappen te maken.”

Daarna kwam Go Ahead Eagles; werd je gescout door Paul Bosvelt?
“Dat klopt, hij was wel een van de redenen dat ik naar Go Ahead ging. Ook de toenmalige hoofdtrainer Kees van Wonderen speelde daarin een rol. Ik speelde met Den Bosch een goede wedstrijd tegen Go Ahead, zo is het denk ik ontstaan.”

Legendarisch was natuurlijk die bekerfinale tegen AZ en jouw strafschoppen…
“Dat is het absolute hoogtepunt uit mijn carrière tot nu toe. Leuker en mooier dan de bekerfinale is het tot nu toe niet geweest. Wanneer je als teamsporter én individu een prijs kunt pakken, is dat het mooiste wat er is.”

Nu de overstap naar Feyenoord. Is dat een jongensdroom die uitkomt?
“Natuurlijk. Als voetballer wil je maar één ding, zo hoog mogelijk spelen. Ik ging er eigenlijk van uit dat een stap hogerop in Nederland misschien niet meer ging lukken en dacht al een beetje aan het buitenland. En toen kwam Feyenoord. Als Nederlandse jongen speel je het liefst voor een Nederlandse topclub. Dat is nu werkelijkheid geworden.”

Hoe groot is het verschil tussen clubs als Go Ahead Eagles en Feyenoord?
“Alles is groter bij Feyenoord. De achterban, dagelijkse dingen, de gym, het aantal stafleden dat rondloopt, meer druk… Alles is ‘keer tien’, op elk vlak. Bij Go Ahead hebben ze het de laatste jaren ook echt wel goed voor elkaar. Dus het is niet dat ik van niks naar alles ging. Maar bij Feyenoord is echt wel alles top.”

Wat voor type speler ben jij, hoe zou jij jezelf willen omschrijven?
“Ik ben vooral een echte teamspeler. Een betrouwbare speler, iemand die bezig is met het totale spel. Ik probeer anderen daarin te helpen en zelf weinig fouten te maken.”

Wat trof je aan toen je bij Feyenoord kwam? Het team zit toch wel wat in de problemen…
“Je merkte wel de eerste paar dagen dat de jongens flinke tikken te verwerken hadden gekregen. Dat is logisch in een fase met mindere resultaten. Ik ben er nu iets meer dan drie weken en het is mooi om te zien dat er meer positiviteit in zit. Iedereen is met hetzelfde doel aan het werk en ik merk dat er een ontwikkeling in zit. Wedstrijden winnen helpt dan wel, natuurlijk.”

Kun je al zien wie de leider is in dit team? Jij bent wellicht ook gehaald voor je rol in de kleedkamer omdat je verbaal sterk bent?
“Volgens mij lopen er meerdere leiders rond. Er zijn natuurlijk ook wat leiders weggegaan zoals Quinten Timber, wat je zegt. Dat geeft de kans aan andere jongens om op te staan en die rol op zich te nemen. In die fase zitten we nu. Dat ontwikkelt zich nu nog, iedereen krijgt daar de ruimte voor. Iedereen durft zijn zegje te doen, iedereen is bezig met het teamproces. Ik ben wie ik ben en doe zeker ook meteen mijn zegje, mede daarvoor ben ik inderdaad gehaald. Niet met een grote bek, maar als ik het gevoel heb dat ik ergens iets van mag vinden, dan zeg ik dat.”

Had je ooit durven dromen dat je nog eens samen zou gaan spelen met Raheem Sterling?
“Haha, nee! Dat had ik eerlijk gezegd niet meer gedacht. Dat is toch een speler die je al zo lang op tv ziet, in clubverband en met de Engelse nationale ploeg. Iemand die alle prijzen heeft gewonnen. Het is heel bijzonder om met hem op het trainingsveld te staan.”

Wanneer is dit toch wat vreemde seizoen voor jou geslaagd?
“Als we tweede worden, dat is duidelijk. Dat is nu de voornaamste doelstelling. We staan er goed voor, al is er in het spel nog genoeg te verbeteren. Ik voel dat er een positieve ontwikkeling in zit. Persoonlijk hoop ik natuurlijk ook dat ik aan het eind van dit seizoen zoveel mogelijk wedstrijden heb gespeeld. De overstap naar Feyenoord maakt het seizoen mede geslaagd, maar als voetballer wil je het hoogst haalbare. Ik ben niet van het achterover leunen nu ik deze transfer heb gemaakt. Zo zit ik niet in elkaar. Ik wil ook nu weer stappen maken en mezelf laten zien op dit podium. Doorpakken en zorgen dat we als team beter worden en onze doelstelling behalen.”