Het onwaarschijnlijke verhaal van Jorien van den Herik: “Feyenoord was de mooiste tijd van mijn leven”

Jorien van den Herik (82) was vijftien jaar lang de markante voorzitter van Feyenoord. Onder zijn bewind won de club vele prijzen, waaronder twee landskampioenschappen, vier KNVB Bekers en de UEFA Cup. In Bankzitten op Zuid gaat de oud-voorzitter uitgebreid in op zijn tijd in De Kuip, waar hij toevallig als geldschieter binnenkwam en uiteindelijk de regie greep toen Feyenoord op sterven na dood was. “Ik kon geen nee zeggen tegen Feyenoord, aldus Van den Herik.” Een monoloog.

“Sinds 1983 ben ik bij Feyenoord gekomen. Destijds werd ik gevraagd om voorzitter van de businessclub te worden. Dat heb ik toen gedaan, nadat ik was gekozen. Daarna kwam van het een het ander. Ik kon geen nee zeggen tegen Feyenoord."

"Het is begonnen toen ik bestuurslid Piet Steenbergen tegenkwam. Ik reed toen in een Mercedes en die was voor onderhoud bij John van Dijk, de autodealer. Daar kwam ik Piet tegen en we raakten aan de praat. Uiteraard hadden we het ook over voetbal, toen zei hij: ‘joh, we hebben een speler op het oog uit Denemarken. Wim Jansen heeft hem ook gezien, en is er ook helemaal gek van. Maar ja, het is juni en dan hebben we daar eigenlijk geen geld voor, want er worden nog geen seizoenkaarten verkocht terwijl de spelers wel worden doorbetaald. Zo tussen het einde van de competitie en het begin van de seizoenkaartenverkoop is het altijd een beetje moeilijk’, vertelde Piet."

Spelers financieren
"Dus ik vraag: welke speler is dat? Het bleek te gaan om Lars Elstrup. Ik weet niet meer om hoeveel geld het ging, maar in mijn onschuld zeg ik: ‘maar dan schiet ik dat wel voor’. Ik had toen een behoorlijk dakdekkersbedrijf en we deden het goed. We moesten er hard voor werken, maar het kon. Bovendien zou ik het bedrag al na twee maanden weer terugkrijgen. Dit gesprek was dus mijn binnenkomer bij Feyenoord."

"Ik had toentertijd het bedrijf met een compagnon. Ik heb het hem toen niet verteld, al had ik het trouwens ook prive gedaan. Als ik het hem had gevraagd dan had hij het nooit goed gevonden, want hij vond dat we zulke dingen duidelijk gescheiden moesten houden. Uiteindelijk heb ik dus Lars Elstrup gefinancierd en dat is daarna nog een paar keer voorgekomen met andere voetballers, waaronder de huidige directeur van PSV: Marcel Brands."

"Natuurlijk waren dit soort financieringen riskant, maar ondernemen betekent ook risico nemen. Anders had ik nooit mijn bedrijven kunnen opzetten en was ik bij Feyenoord terecht gekomen. Met die spelers bemoeide ik mij verder ook nooit. Als supporter vond ik daar natuurlijk wel wat van, maar verder was het niet echt een zakelijke overeenkomst. Er stond ook niks op papier. Ik vind dat in bepaalde branches een hand volstaat. Daarbij zeg ik altijd: ‘ze kunnen mij een keer besodemieteren, geen tweede keer'."

HCS-drama
"Dat ik erin ben gerold kwam gewoon tot stand. Mij werd gevraagd om te helpen en dat deed ik toen. Achteraf had ik het natuurlijk nooit moeten doen (met een lach), want het heeft ook wat ellende gebracht. Maar dan moet ik het wel in de juiste volgorde zeggen, want ik heb er heel veel lol in gehad. Bij Feyenoord ben ik ongeveer in iedere functie betrokken geweest."

"Uiteindelijk werd ik dus voorzitter. Om een lang verhaal wat korter te maken: we kregen de HCS-tijd waarin de club geen cent in kas had. Ik had ook nog geld in Feyenoord zitten, want het geld van Elstrup was nooit terugbetaald. HCS dekte toen de verliezen bij Feyenoord af, wat je overigens nooit moet doen, want dan maak je luie mensen. De baas bij HCS, Huub van den Boogaard, zei op een gegeven moment: ‘het gaat niet zo goed bij ons en ik denk dat we onze afspraken niet meer kunnen nakomen.’ En hij zegt daarbij: ‘ik denk dat jij ook je geld kwijt bent.’ Nou, heb ik nog wel eens geld verloren in mijn leven, maar dat heb ik altijd zelf gedaan en niet iemand anders."

Bestuurskamer en de ommekeer
"Zo stond ik erin. Punt was alleen, dat ik toen helemaal geen functie bij de club had. Ik mocht ook nooit in de bestuurskamer komen, daar hing altijd zo’n rood koord voor. Ze vonden mij waarschijnlijk een beetje te mondig, of te lastig, of te scherp. Daar hadden ze ook gelijk in, want ik kan vrij lastig mijn mond houden. Als ik zie dat er iets niet goed gaat, dan zeg ik dat."

"Toen ben ik naar André van der Louw gegaan, die had toen veel te vertellen, en die bood mij aan om penningmeester te worden. Ik wilde dat ook, want de penningmeester kan zich met alles bemoeien en zit overal aan tafel."

"Ik ben toen penningmeester geworden en Amandus Lundqvist was toen voorzitter. Kort daarop speelden we in de halve finale van de beker tegen PSV en wonnen die met 1-0, terwijl we de week daarvoor voor de competitie nog gigantisch van ze hadden verloren. Uiteindelijk wonnen we dat seizoen de beker en gingen we internationaal voetballen."

'Zo ben ik voorzitter geworden'
"Als er dan een buitenlandse club op bezoek kwam, ging je de avond daarvoor wat met ze eten en drinken. Men dacht dan altijd dat ik de voorzitter was. Amandus vond dat heel vervelend en toen heb ik na een jaar tegen hem gezegd: ‘Dit is niet goed, het is ook niet goed voor de club. Ik begrijp dat je het vervelend vindt, maar dan moeten we toch iets anders verzinnen. Dus laat mij nou voorzitter worden, zo zien mensen mij toch al, en dan wordt jij commissaris’. Zo ben ik voorzitter geworden."

"Dat was wel een mooi moment ja. Vroeger ging ik vaak stiekem naar Feyenoord, omdat mijn ouders dat vanwege de zondagrust niet wilden. Ik kom uit een christelijk gezin, dus dat mocht niet. Ik bedacht dan een smoes en ging op m’n fietsje zo hard mogelijk naar De Kuip. Toen ik als voorzitter met de auto naar De Kuip reed, moest ik daar wel aan denken."

Wrang afscheid
"Uiteindelijk ben ik niet zo leuk weggegaan maar ben er niet rancuneus over. Zo nu en dan ga ik naar De Kuip. Als ik bel om een kaartje, dan wordt dat wel geregeld. Maar ik bel niet zoveel. Ik heb er een hekel aan om een kaartje te moeten vragen, al heb ik dat pas geleden nog gedaan voor de wedstrijd tegen PEC Zwolle. Dat had met Leo Beenhakker te maken, die kort daarvoor was overleden. Ik wilde erbij zijn om te zien hoe er afscheid van hem werd genomen in De Kuip."

"Ook Leo is niet zo leuk weggegaan bij de club, wat ik een grote schande vind. Ik vind dat alles gezegd mag worden, ook als iemand is overleden. Er zijn nou eenmaal dingen goed gegaan en niet goed gegaan. Maar er is bij Feyenoord bijvoorbeeld nog nooit een voorzitter goed vertrokken. Ook de illustere voorganger Cor Kieboom is niet zo leuk weggegaan. Dat is des-Feyenoord schijnbaar."

Mooiste tijd
"Na mijn vertrek ben ik verder gegaan met mijn bedrijf, dat in Chicago zit en productiemachines maakt voor de asfalt- en automobielindustrie. Om goed terecht te komen had ik Feyenoord helemaal niet nodig. Mensen denken dat een voorzitter op de loonlijst staat, maar dat sta je helemaal niet. Je bent vrijwilliger. Je moet redelijk gestoord zijn om dat te willen doen, want er gaat enorm veel tijd in zitten. Maar spijt ervan heb ik zeker niet. Ik vind het een van de mooiste tijden van mijn leven."