Analyse ∙ Mats Deijl brengt minder spektakel, maar is precies wat Feyenoord nodig heeft

Mats Deijl zette zaterdag zijn krabbel in Rotterdam-Zuid, en mocht zondag direct in de basis beginnen van trainer Robin van Persie. De rechtsback maakte tegen Heracles Almelo een zeer degelijke indruk en kende zo een prima debuut. Was zondag een voorproefje van wat we van Deijl mogen verwachten, of heeft hij nog wat anders in petto?

In deze analyse vergelijken we Mats Deijl met de andere rechtsbacks in de selectie van Feyenoord: Givairo Read, Jordan Lotomba en Bart Nieuwkoop. Hierin wordt de data van WyScout vanaf de zomer van 2024 tot aan heden gebruikt.

Fitheid
Wat direct opvalt, is dat Deijl een ongekend aantal speelminuten kan overleggen in het afgelopen anderhalve seizoen. De geboren Vlaardinger speelde 6881 minuten, wat omgerekend neerkomt op 76 wedstrijden en een beetje. En dat in negentien maanden tijd. Eén van de belangrijkste aspecten waarom Feyenoord hem zo graag wilde, was dan ook de fysieke betrouwbaarheid van Deijl.

Defensief
In verdedigend opzicht valt op te merken dat Deijl een wat 'passieve' verdediger is. Het is wat dat betreft een tegenpool van Bart Nieuwkoop. Nieuwkoop gaat het liefst zo veel mogelijk duels aan, in een zo hoog mogelijke intensiteit. Deijl daarentegen kiest vaak voor de wat bedachtzamere aanpak. Duels aangaan als het moet, en zo lang mogelijk op de benen blijven staan. Hij overlegt met 55% dan ook het laagste percentage gewonnen duels van de vier. Read en Nieuwkoop staan op 63%, Lotomba op 59%. Wel is hij koppend bovengemiddeld sterk. Nieuwkoop is daarin nog net iets beter, maar Deijl doet het met 52% gewonnen luchtduels een stuk beter dan Read (41%) en Lotomba (42%).

Dat Deijl niet zo'n hele agressieve speler is, is te zien aan de hoeveelheid gele kaarten. Hij pakte er vanaf de zomer van 2024 pas zes. Gezien zijn hoge aantal speelminuten, komt dat neer op 0,08 gele kaarten per 90 minuten. Rood pakte hij helemaal niet in die periode.

Passing
Wat opvalt in de passingsstatistieken, is dat Lotomba en Read beduidend hoger scoren dan Deijl en Nieuwkoop. Deijl heeft de minste 'key passes' van de vier, en van zijn voorzetten komt zo'n 26% aan. In vergelijking met Read (36%) en Lotomba (40%) blijft hij flink achter. Datzelfde geldt voor zijn passnauwkeurigheid, die lager ligt dan het eerder genoemde tweetal. Hierin speelt overigens wél mee dat Read en Lotomba bij een Feyenoord speelden dat wat vaker dominant was dan het Go Ahead Eagles van Deijl.

Wat daar toch wat mee in contrast staat, is dat Deijl zich rondom de zestien van de tegenstander als een vis in het water lijkt te voelen. Deijl gaf sinds de zomer van 2024 vijf assists in officiële wedstrijden, waarbij hij in veel gevallen met een afgemeten voorzet kwam. Opvallend: vier van de vijf assists waren lage voorzetten. Of een strakke bal tussen de keeper en de verdediging, of een teruggetrokken voorzet vanaf de achterlijn. Hierin kan Deijl een extra wapen zijn in de eindfase.

Aanvallend
Waarmee de 28-jarige rechtspoot zich echt weet te onderscheiden van de rest, is zijn scorend vermogen. Hij scoorde acht keer sinds medio 2024. Oké, de helft daarvan waren strafschoppen. Maar kijkend naar de andere vier treffers valt daar wel een patroon in te ontdekken. 

Deijl duikt namelijk graag op in de zogeheten 'halfspace', de ruimte tussen de flank en de as in. Dit zien we bijvoorbeeld terug in het winnende doelpunt dat hij scoorde in de Europa League tegen Aston Villa (zie foto's hieronder). De rechtsvoor van Go Ahead houdt het speelveld maximaal breed, waardoor de linksback van Villa niet volledig naar binnen kan knijpen. Daardoor ontstaat er een gaatje tussen de linkercentrale verdediger van Villa en de linksback. Deijl herkent de ruimte, en wordt op maat bediend door Joris Kramer. De rechtsback rondt vervolgens vakkundig af, en schiet Go Ahead Eagles naar een historische 2-1 zege op Aston Villa.

Zijn doelpunt tegen NAC Breda in april 2025 komt uit een soortgelijke situatie. Opnieuw kiest Deijl positie in de 'halfspace' en rondt hij een voorzet vanaf de linkerkant af. Zo heeft Feyenoord er een intelligente rechtsback bij, die de momenten herkent om ook aanvallend zijn bijdrage te leveren, vooral door zich goed op te stellen en op de juiste momenten met diepteloopacties te komen. Want ook tijdens zijn debuut voor Feyenoord, tegen Heracles, dook hij een keer gevaarlijk op in de zestien, maar toen miste zijn kopbal wat kracht.

Het lijkt erop dat Van Persie graag een rechtsback wilde die aan de binnenkant kan spelen, om zo Hadj Moussa meer in zijn kracht te kunnen zetten. De Algerijn is gebaat bij veel één-tegen-één duels aan de zijkant. De back in de 'halfspace' zorgt ervoor dat er een tegenstander wordt weggelokt. Dit beheerst Givairo Read ook bijzonder goed, zelfs nog een stuk beter dan Deijl. Read is in de kleine ruimtes nog wat comfortabeler door zijn fijne techniek. Bart Nieuwkoop daarentegen is een back die helemaal niet tot zijn recht komt als hij aan de binnenkant moet spelen, terwijl Lotomba dat in principe wel zou moeten kunnen - tegen Sturm Graz deed hij dat ook alleraardigst - maar is daarin nog te wisselvallig.

Conclusie
Wat we zondag te zien hebben gekregen van Mats Deijl, is in grote lijnen wat we van de 28-jarige rechtsback mogen verwachten. Deijl was degelijk, deed weinig gekke dingen, blonk ook niet enorm uit in het verdedigen of aanvallen, maar deed wel precies wat hij moest doen. Alsof hij al jaren in een Feyenoord-shirt speelde. Zo kunnen we Deijl omschrijven als een betrouwbare rechterverdediger, zowel in zijn manier van spelen als qua fitheid, die ook nog eens zijn goaltjes meepikt.

Maar Deijl brengt ook iets wat niet meetbaar is in data. Feyenoord haalt ervaring en een stukje (voetbal)intelligentie binnen met Deijl. Analytisch liet hij zich, na zijn debuut, meteen van zijn sterkste kant zien. Hij staat voor de camera en legt meteen de vinger op de zere plek. Ook daarom is Deijl een zeer waardevolle aanwinst voor Feyenoord.