Column • Wakker worden!

Soms lijkt het alsof we in een soort van hele nare droom zijn beland. Een droom waar we heel snel uit willen ontwaken. Een droom waarin Feyenoord is geworden tot een volledig uit koers geraakt schip dat beland is in een enorme draaikolk en afstevent op een ondergang in de diepe zee. De kapitein en de andere bemanningsleden, die allen verantwoordelijk zijn om het schip weer in rustiger en stabieler vaarwater te laten belanden, zijn allemaal in slaap gevallen; in een hele diepe winterslaap. Ondertussen wordt het schip steeds verder de woeste zee ingezogen en lijkt een volledige ondergang onafwendbaar. En dan ineens hoor je iemand onderaan de trap roepen: Wakker worden! Badend in het zweet ontwaak je uit deze nare droom en keer je weer terug in de realiteit.

De realiteit is gelukkig totaal anders. Of toch niet… Hoe staan we er momenteel eigenlijk voor? We staan (wat eigenlijk het grootste wonder van de afgelopen jaren mag heten) nog steeds tweede, maar hoe is dat mogelijk?! Tijdens de winterstop besloot onze clubleiding dat Van Persie nog vast in het zadel zat. Het spelsysteem (in de laatste wedstrijd van 2025 tegen Twente was er blijkbaar geen enkel spelsysteem) werd wel iets aangepast, waardoor we minder open zouden staan bij balverlies en wat behoudender zouden spelen.

Na de winterstop was de clubleiding dus weer geheel vol goede moed. Helemaal nergens op gebaseerd, maar ze zagen het nog steeds in Van Persie zitten. Gelukkig was daar in de eerste wedstrijd na de winterstop tegen Heerenveen de terugkeer van Read. Dat duurde echter net iets meer dan 90 minuten, want trainers onder druk doen rare dingen en dit was er zo eentje. Een cruciale fout om hem na 60 minuten niet te wisselen. De 1-2 voorsprong konden we niet over de streep trekken: het eerste (onnodige) puntverlies van 2026 was alweer een feit. Nog erger dan het late gelijkspel was de langdurige afwezigheid van Read, wat ons nog meer schade zou opleveren.

Vervolgens presteerden we het om te verliezen van Sparta door ze maar liefst vier (!) keer te laten scoren in onze eigen Kuip. Wie toen dacht dat de clubleiding zou ingrijpen, kwam weer bedrogen uit. Tegen de nummer laatst wonnen we daarna met de hakken over de sloot, om vervolgens totaal weggespeeld te worden in Eindhoven. Zelfs met de door de clubleiding aangeschafte winterse “versterkingen” konden we geen potten breken en speelden we weer als los zand. Ook na deze afgang leek de clubleiding nog steeds in slaap gesust en werd er opnieuw niet ingegrepen.

Wonder boven wonder zetten we een knappe reeks neer van drie overwinningen: de eerste in Utrecht, de tweede in extremis in de Kuip tegen tien man van de Eagles en de laatste weer met de hakken over de sloot tegen Telstar. Het voetbal was wederom niet van Feyenoord-niveau, maar zolang er gewonnen wordt, kom je daar nog mee weg.

Dan afgelopen zondag in Enschede tegen Twente. Een wedstrijd die de zwakheden van Van Persie extra blootlegde. Twente was op alle fronten feller. Door opnieuw enkele blessures (het houdt echt niet op en het is allang geen toeval of domme pech meer!) wisselde onze trainer als een trainer op amateurniveau. Afgeschreven rechtsbacks werden ingebracht als linksback, de vaste linksback moest linksvoor blijven staan enzovoorts. Het was tenenkrommend slecht, net als onze (medespelers uitscheldende) keeper die totaal onnodig met een dikke blunder Twente aan een 1-0 voorsprong hielp. Deze mentale klap kwamen we niet meer te boven en in de tweede helft hebben we helemaal niets meer laten zien. Geen strijd, geen passie, geen teamspirit en al helemaal geen duidelijk tactisch speelplan.

Als mondige spelers zoals Valente en Deijl na afloop duidelijk aangeven dat Twente wél een duidelijk tactisch speelplan had en wij niet, zou je toch verwachten dat alle alarmbellen inmiddels wel eens zouden moeten gaan rinkelen. Maar nog steeds niets, helemaal niets. De clubleiding lijkt nog steeds in een diepe winterslaap…

Van Persie (een geweldige voetballer van wereldniveau, maar helaas een trainer van amateurniveau, die voor deze te zware klus echt niet geschikt blijkt) is inmiddels één jaar actief als hoofdtrainer bij Feyenoord. Na een totale mislukking tijdens zijn eerste avontuur bij Heerenveen lijkt zich bij ons exact hetzelfde scenario te voltrekken. Destijds deden we lacherig over al die Heerenveen-spelers die zo opgelucht waren dat Van Persie vertrokken was. Bij Feyenoord is er de achterliggende periode geen enkele speler (de enige uitzondering is misschien de geblesseerde Targhaline) beter geworden. Grote, veelbelovende spelers zoals Valente zijn in een neerwaartse spiraal terechtgekomen. Het voetbalplezier lijkt bij de meesten volledig weg.

De teamspirit lijkt ook verdwenen en wordt nog eens ondermijnd door een (veel te vaak) scheldende aanvoerder. Qua spel is het veel te wisselvallig. Vaste patronen ontbreken nog steeds, er vinden onlogische wissels plaats waardoor spelers extra onzeker worden en de mentale weerbaarheid bij een tegenslag is zeer laag. We spelen nog negen finales, waarvan de meeste uitwedstrijden zijn tegen teams die misschien minder kwaliteit dan wij hebben, maar wel een duidelijk speelplan hebben, met passie spelen en er alles aan doen om tegen ons de punten binnen te halen. Dat worden dus negen hele, hele zware wedstrijden.

Directe plaatsing voor de Champions League is op zoveel fronten cruciaal voor de toekomst van onze mooie club. Daarom is het werkelijk onbegrijpelijk dat onze clubleiding nog steeds niet heeft ingegrepen en maar blijft doorslapen. Zwakke leiders kenmerken zich door besluiteloosheid, gebrek aan visie, slechte communicatie en het ontwijken van verantwoordelijkheid. Al deze kenmerken zijn helaas bij ons verzameld in het Maasgebouw.

Er staat nogal wat op het spel, vandaar deze hele duidelijke boodschap voor de gehele clubleiding: WAKKER WORDEN!!!

Rood-witte groet,
Roeland